Dromen bedrog? Maar nee begot!

 

Ik werd vannacht zwetend en buiten adem wakker. Je zou denken dat ik in mijn dromen eindelijk de marathon van New York had gelopen, maar mijn stiekeme droom was toch net iets korter op de Olympische Spelen in het jaar stillekes. Het was ook niet van opwinding, want mijn bed was leeg langs de andere kant.

Anyway, dat was het niet. Ik schrok wakker van een verhelderend moment. Eigenlijk zou je uit zoiets moeten ontwaken met een brede lach op je gezicht, maar dat was bij deze dus niet het geval. Het klinkt onwaarschijnlijk onbelangrijk, maar het feit dat het een zwetend evenement was in mijn bed, laat toch iets anders blijken.

Ik besefte plots dat ik steeds op de verkeerde mannen ben gevallen. Niet dat jullie mannen verkeerd zijn/waren. Hoewel, bij sommigen heb ik mijn twijfels.

 

Voila en dat is dan wat er verkeerd aan was voor mij. Twijfels!! Pas op he, ik heb ze ook, maar nooit wanneer het gaat over liefde. Dat kan ik beloven op het zieltje van mijn dochter, het graf van mijn grootouders en op de belofte dat ik nooit nog een sigaret zal aanraken. Twijfelaars..ze hebben me altijd aangetrokken. Waarom? Wel, ik weet het nu. Gewoon omdat het altijd een uitdaging bleef en ergens is dat een verslaving die erger is dan mijn rookverslaving. Het mysterieuze van niet wetende wat er komen gaat, niet wetende of de liefde er morgen nog gaat zijn. Het aantrek en afstootspelletje. It’s a sick game, maar ergens ben ik steeds mee spelverdeler en scheidsrechter geweest. Ik kon er evengoed telkens uitstappen, maar deed het niet. Ik dacht de twijfel te kunnen wegnemen, op termijn, alleen bleek de tijd me altijd een stap voor te zijn.

 

Dromen zijn bedrog? Ik denk het niet. Ze maken je soms duidelijk wat je al lang weet.