Libelle home » Columns » Gastcolumnist: Ruud de Langen

Gastcolumnist: Ruud de Langen

Gezien in Libelle 3

Ruud de Langen (46) werkt in de reclame, is getrouwd en heeft 2 kinderen. Speciaal voor het mannennummer schreef hij een column.

Dit is een uitgelezen kans. Dat Libelle mij vraagt uit te leggen hoe de ideale mannenweek er nu uitziet. Op een podium voor dik twee miljoen Libelle-lezeressen en een paar verdwaalde mannen die ook willen weten van een elastieken huid en een hippe handtas. En of ik dat even wil doen in ongeveer vierhonderd woorden. Een willekeurige man kan dat natuurlijk met gemak in de helft van dat aantal. Maar goed, ik doe mijn best.

Het is natuurlijk heel verleidelijk om meteen te vertellen over minimaal drie keer per week ballen met pindasaus op tafel. Maar laat ik eerst de serieuze zaken aanpakken. Op maandag zou ik een grote container voor het huis laten zetten. Gaan we eerst even opruimen. Die kastjes die al vijf jaar in de schuur werkloos in de weg staan voor ‘je weet maar nooit’ gaan er direct in. Kan ik weer eens vrij door de schuur lopen en mijn zorgvuldig opgehangen gereedschap bewonderen. Dat kan ik dan mooi doen tijdens het dagelijks ingestelde stilte-uur. Dan zijn vragen als: ‘waar denk je aan’ en ‘wat gaan we nu doen’ even verboden. Elke vraag is dan verboden.

Ook gaan we werk maken van het ruimen van alle schaaltjes en kommetjes die niet in de afwasmachine mogen. Hebben we ook weer lekker plek in de lades. Op zolder verzamelt mijn vrouw Marjolein meer rotzooi dan Malle Pietje in zijn beste dagen. Voor de tweejaarlijkse rommelmarkt. Ik geef haar alvast de € 100,- van de rommelmarktopbrengst en gooi ook die boel in de container.

Mijn verjaardag vieren we ook meteen maar in deze week. We zetten een stuk van de woonkamer af met rood-wit lint: hier kunnen de mannen lekker onder elkaar zijn. Bier drinken, lachen en dom voor ons uitkijken, onze specialiteit. In deze week doen we trouwens ook niet aan lijstjes. We zien wel hoe het komt. Natuurlijk gaan we samen ook een avond uit eten. Ik kies voor een restaurant waar de menukaart bij elke gang maar één gerecht heeft. Geen oeverloos getwijfel dus over wat te eten.

Aan het einde van de week wordt de container, inclusief drie lege emmers pindasaus opgehaald. Om de volgende dag maar weer snel over te gaan tot de orde van de dag. De 51 weken van Marjolein. Gelukkig maar.