Hermien – Een slechte start

    
    



    
 








	
Maanden waren we bezig om onze reis naar Zuid-Afrika te plannen en voor te bereiden. Nog één keer een gezinsvakantie met onze, inmiddels volwassen, kids; we keken er allemaal naar uit.




Op de dag van aankomst ging het mis. Mijn koffer rolde niet van de bagageband. ‘Ga lekker naar uw vakantieadres. Wij regelen het wel’, zei de grondstewardess KLM. Voor een luttel  bedrag kon ik iets aanschaffen om de eerste dag door te komen en zo kwam het dat ik direct na de nachtvlucht in mijn winterse spijkerbroek in een shoppingmall in Johannesburg werd gedropt om e.e.a. in te slaan. In no-time verzamelde ik boven- en onderkleding, slippers en een tandenborstel. Na de eerste douche wist ik weer waarom het zo belangrijk is om rustig de tijd te nemen voor de aanschaf van de juiste BH. Ik had mezelf een maatje te groot toebedeeld en daar kreeg ik later, tijdens de safari’s – als mijn slapper wordende vel vrolijk rond ‘hupst’ in veel te grote pantsercups – spijt van. 


Vlak na het winkelen ontvingen we het eerste en, wat later zal blijken, laatste telefoontje van KLM. Mijn koffer was nog niet getraceerd. De volgende middag namen we zelf contact op om meer informatie te krijgen. De koffer is en blijft weg en omdat we die middag voor vijf dagen de bush in zouden gaan, moest ik weer de winkels in. Ik dwong mezelf om te blijven lachen. Dit mocht onze vakantie niet verpesten, hield ik mezelf voor. 


Dochterlief, zelf dol op winkelen, liep al snel voor zichzelf te shoppen en dat leverde de eerste ruzie op. Zoon bleek ineens te beschikken over goede kapstokkwaliteiten, maar mocht niet bij de paskamers komen. De maten zijn anders en ‘snel, snel’ zat er niet in. Het past niet, te groot, te klein. Niet flatteus kan me op dat moment al niets meer schelen, als het maar niet van mijn kont zakt. Daar stond ik – op mijn vijftigste verjaardag, midden in de kerstdrukte van Johannesburg – te zweten in een pashokje. Dapper slikte ik die lastige brok in mijn keel weg, maar als de knoop van de dag eerder gekochte bermuda afvalt – het reisnaaisetje zit in mijn verdwenen koffer – loopt de welbekende emmer over. Ik kon wel janken!


Uiteindelijk verliet ik het winkelcentrum met de nodige plastic tasjes en met de hotel was-service wist ik het aardig te redden. De nieuwe slippers leverden blaren op en ik miste mijn soepel witleren, goed uitgelopen schoenen, dus kocht ik nog maar een paar slippers, die later op andere plekken blaren opleverden. 


Ik modderde de vakantie door en nam op diverse manieren contact op met KLM/Air France, die we al snel omdoopten in firma Kastje en firma Muur. Zelf lieten zij niets van zich horen. 


In Kaapstad kocht ik voor de terugreis een opvallend gebloemde koffer in geel, rood, paars. Daar wil geen vent mee lopen en als ik hem goed vul, gaat er geen vrouw mee vandoor, was mijn redenatie, want ik was er inmiddels van overtuigd dat mijn koffer gestolen was.


‘Uw koffer is echt naar Charles de Gaulle gegaan’, weet men bij thuiskomst op Schiphol te vertellen. Alleen moeten ze nu nog een mannetje vinden, die daar voor mij op zoek wil gaan. 


Gelukkig bood Zuid-Afrika voldoende afleiding om niet constant met de verloren koffer bezig te hoeven zijn. De komende weken zal ik regelmatig een blog plaatsen over Zuid Afrika. Een compleet reisverslag hoeven jullie van mij niet te verwachten, ik zal vooral schrijven over zaken die indruk op mij gemaakt hebben en geloof me, dat is best veel!


 















x




                        

                            

                                
hermienstok 2012-01-12 09:08:06

                                    

                                    Willy, ik had birkenstocks in mijn koffer zitten en daar krijg ik geen blaren van, maar als met maat 40 (brede voet) is er minder keuze. Ik nam een paar met van die vele smalle bandjes aan de voorkant. Vervolgens zet je voet iets op door de warmte en je loopt er gelijk een hele dag op en voila, de eerste twee blaren. Ik heb er totaal een stuk of zes gehad -ook met die andere slippers, die ik noodgedwongen moest kopen, om de eerste blaren te ontwijken - totdat ik vlak bij Kaap de goede Hoop een paar overheerlijke Afrikaanse schoenen vond. Wat een genot is was dat zeg!
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
hermienstok 2012-01-12 09:02:49

                                    

                                    Maartje, wij zijn niet in Durban geweest, dat kan ik al wel vertellen. Waar we wel zijn geweest, lees je allemaal in de komende weken.
                                

                            

                        

                    
                        

                            

                                
willy1944 2012-01-11 17:42:21

                                    

                                    .K kan me voorstellen dat je je heel erg onthand voelde en juist de BH is heel belangrijk. Leuk voor je dat je dit als kadootje kreeg.Hoe kan je van slippers nu blaren krijgen? begrijp ik niks van.
                                

                            

                        

                        

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL 


    Reageer:



    

        
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    

        x


























x









x