Libelle home » Relaties » Het eiloze lijf

Het eiloze lijf

WIE BEN IK?

Ik ben Anne, 50 jaar, en sinds kort baarmoeder- en eierstokloos. In 2004 vaderloos geworden, in 2011 moederloos. Volgens de letter van de wet ook kinderloos, evenals broer- of zusterloos, maar in de praktijk ligt dat iets anders… Ongelukkig in het spel, maar gelukkig in de liefde: inmiddels al bijna twaalf jaar getrouwd met mijn derde levenspartner.

WAAR KOM IK VANDAAN?

Geboren in Zwolle, maar getogen in Eindhoven waar alle familie van mijn ouders woonde en waar mijn ouders in mijn jeugdjaren vaker vertoefden dan in dat kille noorden… Na de middelbare school een jaar via AFS in het toen nog zo verre Amerika gewoond bij twee verschillende gezinnen en daar komen mijn brothers, sisters en natuurlijk mom & dad vandaan. Vervolgens via Hattemerbroek, Lochem en Deventer nu in Nijmegen geland, nadat ik mijn huidige liefde via internet-daten leerde kennen en bij hem introk. Een aantal jaren geprobeerd een niet al te boze stiefmoeder te zijn, ook geprobeerd gewoon moeder te worden, maar dat is niet gelukt.

WAT IS MIJN VAK?

Na het jaar Amerika geen idee wat ik vervolgens met mijn leven moest doen. Beroepskeuzetests gedaan en daar kwamen twee vakken bovendrijven: schrijven en een medisch beroep. Als kind wilde ik hersenchirurg worden, maar de tests wezen uit dat ik niet zo’n collegebankentiep ben. Na ook nog eens drie keer uitloten op diverse medische faculteiten gekozen voor de praktijk van het schrijven en 20 jaar bij diverse regionale dagbladen met heel veel plezier journalist en eindredacteur geweest.

Toen mijn stief-bemoeienissen niet meer fulltime nodig waren heb ik me omgeschoold en ben ik het ziekenhuis in gedoken: niet als hersenchirurg, maar als medisch secretaresse. De eerste jaren op een stafsecretariaat, op dit moment op een verpleegafdeling.

WAT ZIJN MIJN PASSIES?

Een is in ieder geval schrijven, vandaar dit weblog. Ik uit me graag creatief; heb in verschillende periodes van mijn leven verschillende vormen uitgeprobeerd: zijdeschilderen, boetseren, potten bakken, kralen rijgen, aquarelleren, breien, eigen kleding naaien, olieverfschilderen, poppen maken. Ik ben erg geïnteresseerd in alternatieve manieren om je leven en je gezondheid net dat beetje extra te geven: enneagram, reiki, yoga, edelstenen, klankschalen, geuren en kleuren… En Entlebucher Sennenhond Odin hoort ook wel in dit rijtje.

WAAROM SCHRIJF IK DIT?

Een groot deel van mijn leven heb ik als vrouw tussen mannen doorgebracht. Mijn eerste woordje was “oto”, daarna zei ik eerst “papa” en pas een maand later “mama”. Als kind zag ik eruit als een jongen, en speelde ik vooral met jongens: cowboytje en indiaantje, door weilanden struinen en in 7 sloten tegelijk lopen. De meeste journalisten zijn haantjes, de meeste chirurgen ook… Ik heb stiefzoons. De huisdieren die ik heb gehad: katers en reuen.

Mijn baarmoeder heeft mij altijd om een of andere reden “in de weg” gezeten. Ik heb er geen traan om gelaten toen ik hoorde dat hij (zij??) operatief verwijderd moest worden. Anders was dat toen ook mijn eierstokken eraan moesten geloven. Hoeveel vrouw blijft er nu nog over? Er is ruimte ontstaan op de plek waar tot voor kort mijn vrouwelijke organen zaten. Ruimte voor veel meer vrouw dan er ooit gezeten heeft. Dat verwart me. Er gaat veel door me heen, maar wat is dat dan, nu het geen hormonen meer kunnen zijn?

De verhalen op dit weblog heb ik in vier categorieën ondergebracht:

OPERATIE: alles wat verband houdt met de operatieve ingrepen die ik heb ondergaan

OPVLIEGERS: alles wat met (mijn) moeder te maken heeft , dus ook met mij als stiefmoeder

AVONTUUR: alles wat met (mijn) vader te maken heeft, mijn relatie tot hem en mijn “mannenwereld”

HORMONEN: ten slotte – alles wat er verder zoal door me heen gaat, al dan niet aangestuurd door een dringend gebrek aan hormonen.

Gaandeweg zal er vast het een en ander aan deze pagina’s aangepast worden als ik hier meer in thuis raak… maar daar kom je vanzelf wel achter!

Veel leesplezier!