Je zult het maar meemaken

Ik doe vaak twee of meer dingen tegelijk. Niet altijd handig maar soms noodzakelijk. Nu had ik de aardappels op gezet en was om de tijd door te komen wat op de pc aan het rommelen. Even hier kijken en even surfen op interessante weetjes. Zo kwam ik op een site waar een pop-up bij zat, iets over M&M’s. Meestal blokkeert mijn beveiliging pop-ups maar deze kwam erdoorheen en ik klikte hem geïrriteerd weg. De aardappeltjes pruttelden rustig door. Ik dacht weer verder te surfen maar kwam nu automatisch op die M&M site . Ik snapte er geen biet van. Weer klikte ik het weg en omdat ik nu mijn hele veld had weggeklikt opende ik een geheel nieuw veld met naar ik dacht mijn beginpagina. Nou mooi niet, wéér die M&M’s voor mijn neus . Het zweet brak me uit want ik had een vermoeden dat ik, of liever mijn pc ergens mee besmet was . Nou ging het kookwekkertje ook nog af . Ik moest toch echt ff die aardappels afgieten, nog voordat het puree werd. Stom van mij om die aardappels nu op te zetten. Ik moest namelijk ook de honden nog uitlaten en die M&M’s waren nog steeds niet verdwenen. Met natte oksels en een hoop ergenis liet ik de M&M’s voor wat ze waren, goot de piepers af en zette ze ff aan de kant zodat ik de honden ook nog uit kon laten. Gerard was beneden bezig met zijn crosswas . Toen ik op het deel was, stond er ineens een klant voor mijn neus. Ik zei netjes dat het zondag was en dat we dan geen auto’s repareren. Maar de oude man vond mij brutaal en zei ‘nou je hoeft niet zo’n bek op te zetten’ . Ik was natuurlijk al geërgerd en zei dat ie zelf niet zo’n bek op moest zetten en liep gelijk met de honden door naar buiten. Buiten aangekomen opende ik het hek van de buitenbak om daar met de honden wat te spelen en te wandelen. Ik wist heel niet dat er een koe met kalf in die bak rondliep en zag dat pas nadat ik net het hek achter ons dicht had gedaan. Oh my god, de koe zag ons niet zo zitten en begrijpelijk als je een kind hebt moet je het beschermen tegen zulke gevaarlijke honden. Vlug opende ik het hek weer en riep Biru en Kobus bij me. Biru die altijd wel gevaar in mijn stem herkend kwam gelijk mee de bak uit maar Kobus vond het wel een leuk spelletje en begon de koe uit te dagen. Ik stond doodsangsten uit en zag mijn kleine Ko al op de horens van de koe hangen. Nou begon dat brutale kalf ook nog achter mijn Kobusje aan te rennen . Ik riep en riep maar Kobus leek wel acuut doof geworden. In de verte in een wei achter de buitenbak liepen paarden. Die werden steeds nerveuzer van al dat geren, geloei en geblaf. Één van de paarden werd zo wild dat hij over het hek wilde springen. Dit mislukte jammerlijk en ik zag het paard met een soort salto over het hek tuimelen. Mijn paniek werd steeds groter en ik werd steeds bozer op Kobus die niet wilde luisteren. Hij rende nog steeds als een wildeman door de bak heen en ik begon de moed te verliezen. Op een gegeven moment had ik echt zoiets van ‘zoek het dan maar uit rothond ‘. Het kalf zat Kobus op de hielen en ik kon het niet langer meer aanzien. Ik kneep mijn ogen stijf dicht en wachtte op een afgrijzelijke hondenkreet. Ineens voelde ik een natte lebber op mijn wang. Langzaam opende ik mijn ogen, daar stond Kobus, boven op mijn buik. Ik besefte dat ik wakker was geworden en voelde me doodmoe van alle emoties. Gelukkig ik lag in bed, het was gewoon een nare droom