Memories…
Gisteren was een dag van mooie herinneringen ophalen aan vroegere tijden toen ik nog een kind, puber, jongvolwassen maar ook vele jaren volwassen, getrouwd, twee dochters, gescheiden en weer alleen was. Al die jaren heb ik het geluk gehad mijn beide opa’s en oma’s om me heen te hebben. Nu zijn ze tussen 1995 en 2009 allevier overleden.
Mijn vriend en ik zijn na een overnachting in Lanaken doorgereden naar Nieuwenhagen waar mijn oom en tante wonen, welke ik alweer negen jaar niet had gezien. Blij verrast waren ze met ons onverwachte bezoek en meteen het voorstellen van mijn nieuwe vriend die ik sinds vijftien maanden heb.
Daarna zijn we naar het huis gereden waar mijn opa en oma vroeger woonden, in Spekholzerheide.De ouders van mijn vader en oom. Het voorportaal met marmeren vloer bracht me terug naar de jaren zeventig toen mijn oma heel dikwijls om 07:00 uur ‘s morgens ijverig de vloer schrobde. Als we bij hen logeerden maakte oma daarna warme melk met beschuit en suiker.
Opa haalde kolen in de kolenschop om de kachel te stoken. Opa deed elke week mee aan de lotto en vulde altijd ijverig aan tafel de rijtjes in. Op de tafel lag een perzisch tapijt. Om goed te kunnen aankruisen legde hij altijd de televisiergids onder de lotto-loten.
Naast hun woonhuis was een sauna, voor de jaren zeventig een modern begrip. Op de hoek van de straat was een Albert Heijn. De sauna staat er nog steeds in een modernere vorm met een zwembad voor schoolgaande kinderen om hun zwemdiploma te halen.Ongelofelijk leuk om dit allemaal weer eens te zien. Na wat foto’s gemaakt te hebben rijden we de straat uit steken over en staan bij het kerkhof.
Het kerkhof is klein en overzichtelijk en al snel hebben we opa en oma gevonden. In sierlijke letters zie ik beide namen staan met de data’s.
oma 1916-2003 (88 jaar) en opa 1913-1995 ( 82 jaar)
Ik praat tegen hen beide.Het graf ligt er verzorgd bij. Ik vraag mijn vriend of hij een paar foto’s wilt maken en geduldig haalt hij in de druilerige regen het fototoestel uit de auto.
Vervolgens rijden we door naar Schaesberg waar mijn andere opa en oma woonden. Ze hadden er een modezaak. Hier heb ik al een keer foto’s van het huis gemaakt.Als kleine kinderen speelden we dat het een lieve lust was, we pakten in, sloegen de kassa aan en deden alsof we alles aan elkaar verkochten. De grootste b.h maten werden met veel hilariteit in de paskamers aangedaan…wat een plezier.
Met deze opa en oma hebben we heel veel leuke dingen meegemaakt. Als ik bij hen logeerde ging ik altijd met opa in de witte Peugeot naar het postkantoor en de bakker.
We maakten ook weleens een rit naar het confectiecentrum in Maastricht als opa weer nieuwe mantelpakjes en japons ging inkopen.
Oma kon koken als de beste. Om 12.30 uur was het middagpauze, dan werd er warm gegeten. In de middag werd er in de tuin koffie gedronken met wat lekkers op het keramieken bankje, welke nu nog in mijn tuin staat.
We hebben veel bordspellen gedaan, altijd vergezeld van zoetigheid en fris. Deze opa en oma namen ons mee op wintersport en we hadden samen veel plezier in ons vakantiehuis in Cambrils aan de Costa Dorada. Toen ik trouwde zong mijn opa het hoogste lied.Wat een grootouders heb ik gehad.
We rijden naar Vaals waar het familiegraf van deze opa en oma is. Mijn vriend gaat een paraplu uit de auto halen onderwijl ik rondloop en zeg "Lieve schatjes van me, wat ben ik blij dat ik hier ben, waar zijn jullie." Ïk wordt emotioneel en zie dan hun mooi verzorgde graf met daarop hun namen in sierlijke letters en de geboorte,- en overlijdensdatum:
oma 1916-2004 ( 88 jaar) en opa 1920-2009 ( 89 jaar)
De vader en moeder van opa liggen er ook bij en zijn broer. Maar ook zijn jongere broertje die een dag na zijn 16 de verjaardag overleed. Dit emotioneerd me omdat opa me er vaker met tranen in zijn ogen over heeft verteld. En zijn broer, die in 2000 overleed, was alles voor hem! Nu zijn ze allen samen.
Dan zie ik aan de datum dat de vader van mijn opa is overleden op de 59 ste verjaardag van mijn opa.
Ik breng ze allen de groetjes over van mijn moeder, enigs kind van mijn opa en oma.
Na wat foto’s gemaakt te hebben rijden we vervolgens naar Holset, een klein plaatsje, tien minuten van hun graf. Er ligt een kerkje waar mijn ouders volgend jaar, 50 jaar geleden, zijn getrouwd. Daar steek ik een grote Maria kaars aan voor ons allen maar in het bijzonder voor mijn dochter, dat ze veilig in verre India verblijft.
We lunchen in het naastgelegen restaurant en ik geniet volop van alles wat mijn vriend en ik hebben gezien en gedeeld. Het mooie verleden, herbeleefd in een notedop en van zoveel meerwaarde dan de geplande winkeldag in Maastricht waar we door het barre regenweer vanaf hebben gezien.
internetredactie 2012-01-08 14:13:45
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.