Tis niet zo lang gelden, maar het lijkt soms een ver verleden. Vandaag 13 jaar terug voor de eerste maal vader, papa, een ouder geworden, pfff, dat was me wat. Een heel kleine mensje wat je voor de eerste keer ziet, wat je niet kent, in een onbekende setting maar dat mijn hele ik totaal overrompelde. In 1 x overvallen met liefde, verliefdheid en het gevoel mijn hele leven ervoor te geven, zo raar en fantastisch, daar moest ik wel even aan wennen. Gevoelsmatig moest de liefde altijd groeien en zich ontwikkelen en nu was het er, uit het niets, boem, keihard naar binnen. Ja, fantastisch maar ook echt raar. En nu, 13 jaar later, nog steeds verliefd, nog steeds liefde en nog steeds het gevoel van me leven ervoor geven. Mooi!!! Er is 1 klein verschil, het kleine mensje van weleer praat terug, das ook wennen! Het begint steeds meer op een echte vrouw te lijken. Is er iemand die een coach voor me weet want 1tje ging nog wel maar 2, tjeemig de peemig. Nee, ze doet het hartstikke goed, gaat lekker op school, gaat lekker naar school, loopt niet in 7 sloten tegelijk, is lief voor haar broertje, en voor die papa en mama, wat wil een vader nog meer. Oh ja, en(volgens mij) nog geen puisterige jongens kwijlend op mijn stoep. Ik weet niet of jullie de foto van haar hebben gezien die mijn duifje had geposted maar het is, en dit is geheel objectief, een knock out. Weet iemand toevallig ook nog een coach in anger management jegens puber kwijlen, euhh, jongens??!!!!! Jullie begrijpen het al, hier zit een gezegend man.
Vandaag dus het feestje voor dochter lief maar voordat we ons op de voorbereidingen hiervan storten moest eerst nog de voetbal hobbel van heden morgen worden genomen. Vandaag stond een oefen potje op de kalender tegen het team van de E4, jongens die een jaar ouder zijn dan Jerre en zijn maten. Dat leeftijdsverschil is op deze jonge leeftijd goed te zien en is ook leerzaam, al voelt dat niet zo als met 9-0 naar de kleedkamer wordt terug gestuurd. Later zullen ze het waarderen, toch? Het verschil zit in het fysieke en het al wat slimmer zijn aan en met de bal. Maar he, vandaag maakt het ons niet uit want het is een feestdag, dus lekker naar huis om de taart te eten die Jerre had gemaakt. Zoonlief had voor zusterlief een kwarktaart gemaakt en hij kon niet wachten om deze te presenteren en aan te snijden. Er is een mooi gezicht op gemaakt van slagroom en aardbeien, foto’s zijn te bestellen via Brenda haar website. Jordan was blij en hij smaakte lekker. Het wordt nu tijd voor fase twee en dat houdt in dat er nog wat boodschappen gehaald moeten worden, huis aan kant want me moeder komt ook en een ons wekelijkse bilateraal met het gezin. Ja, bilateraal, ff de klokken gelijk zetten, even de week de revue laten passeren, hier en daar wat feedback(van de kinderen richting de ouders). Maar ook in contact met elkaar blijven want het is toch belangrijk dat je elkaar begrijpt om zodoende elkaar te kunnen helpen, steunen en te begrijpen. Een vraag als, “waarom vond je het moeilijk om ja te zeggen tegen de vraag of je wilt afwassen?”, dat zijn gewoon belangrijke zaken en pedagogisch verantwoord.
Ik ga jullie dan ook allemaal een goed weekend toewensen, enjoy en ik val in herhaling maar wees lief voor elkaar.
Ik ook van jullie.
internetredactie 2012-02-20 09:30:45
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.