Hans – Barbecue

Ik had dit jaar eigenlijk maar één goed voornemen: níet naar de buurtbarbecue, wat er ook gebeurt. Maar toen de eerste de beste uitnodiging voor een buurtbarbecue vorige week binnenkwam, ging ik met mijn voornemen meteen de mist in. De buurman stond plotseling voor me en zei: “Vrijdag barbecue bij ons!

Acht uur!” En toen was hij weer weg, me niet eens de káns gevend om al mijn uit het hoofd geleerde excuses te debiteren.
Niet zeuren, zei ik afgelopen vrijdag tegen mezelf. En aanvankelijk ging het ook best goed. Ik at kip zonder te morsen en maakte zelfs een opmerking over het weer (“Je merkt aan alles dat de zomer voor de deur staat”) die goedkeurend werd ontvangen. En toen werd ik overmoedig. Ik ging rondlopen – nóóit doen als je een barbecuefobie hebt – en eer ik het wist, stond ik tegenover Paulien en Ed, die bij ons in de buurt het bekákt práten inclúsief énorme klémtonen hebben geïmporteerd.

“Zo Háns,” zei Paulien, “maak je nog steeds die stríp voor Márgriet?”

“Niet helemaal”, zei ik. “Ik schrijf een column voor Libelle.”

“En doe je dáár een héle week over?”, vroeg Ed verbaasd. Ik wilde net zeggen dat ik nog wel wat meer doe, maar dat hoefde al niet meer: Paulien ging Ed nu uitleggen dat het vast niet zo makkelijk was als wel leek, zo’n column in de Márgriet, waarna Ed ineens zei: “Nou, de kómende tijd heb je in elk geval stóf te óver!”

“Ja,” zei Paulien, “jullie gaan scheiden, hè?”

Het kwam eruit alsof het die ochtend op de voorpagina van de krant had gestaan. En eer ik dit misverstand uit de weg had kunnen ruimen, zei Ed, met een bulderende lach: “Zeg, je bent toch niet vréémdgegaan? Hé Paulien, Hans die vréémdgaat…zie je het vóór je!” De troostende woorden van Paulien hielpen ook niet echt: “Het kán toch. Je hoort wel vréémdere verhalen.”

Behave bekakt praten ze ook erg luid. De rest van de avond klopten veel mensen me bemoedigend op de schouder. Iemand wist nog een vrijkomende etage en iemand anders, die dronken was, vond dat ik er ook wel om gevraagd had, met al dat vreemdgaan, en dan ook nog naar een barbecue gaan alsof er niks aan de hand is, het lef zeg. Altijd weer een feest, zo’n barbecue.

• Doorsturen
• Print

willy1944 2012-05-30 20:15:59

Zeker hilarisch, ik had dat zeker niet genomen, had denk ik nog iets harder gaan praten en dasn ook echt hard, door te zeggen waar ze zich mee bemoeien, en dat zo de leugens in de wereld komen. Of had gezegd of ze het ook konden bewijzen dat jij verkeerd was gegaan, of ze er bij waren geweest. Wij noemen dat met een koude aardappel in de bek praten.
Overigens houd ik ook niet van bbq. met veel vlees/ je moet eten wat je anders ook niet eet. Het is gewoon een speeltje van de heer des huiszes.Gewoon voortaan nee zeggen.

stroebeltje 2012-05-27 10:00:56

Hilarisch stukje, Hans! Sterkte!

pip12369 2012-05-19 16:23:31

Mijn hemel wat een volk hoe noemen we ze ook alweer N.R ,omhoog gevallen sterren,maar het kan ook heel leuk zijn .
Bij ons in de binnentuin(oude kazerne)jaarlijks feestje bbq of iets wat er op lijkt.Eerst jeu de boules en dan lekker eten en kletsen.
Pas de problèmes om het bij het weekthema te houden!
Daaaag Pip

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.