Wieke – Gratis huisdieren

“Nee hè?!” Mailde een angstige vriendin terug,“is die engerd er ook als ik bij je langskom?” Jazeker, en met hem zijn vier familieleden. De grootste is anderhalve meter. De lizzards scharrelen langs de rieten omheining en zijn al bang als ik ‘boe’ roep. Prachtige, ongevaarlijke dieren.

De meest gestelde vraag uit Nederland is of ik niet doodsbang ben voor ongedierte. Vroeger wel, maar dat leer je in een Afrikaans land snel af. Moet je dagelijks door de deur met stekers, prikkers, sluipers en fladderaars, dan is het zaak om je onredelijke angst – voor eigenlijk niks – te beteugelen.

Kakkerlakken zet ik geroutineerd buiten de deur en ik denk daarbij aan Zaza, de vertederende kakkerlak uit het boek Pluk van de Petteflet van Annie M.G. Schmidt. Vies? Welnee. Het is een soort grote kever, die er ook niets aan kan doen dat mensen hun voedsel en afval niet kakkerlakproof opbergen.

Regelmatig vliegt er een vleermuis naar binnen. “Hondsdolheid!” Mailen de thuisblijvers ons. “Pas maar op!” We laten ons niet gek maken. Ik heb een schepnet en ik word er al handig in om ze te vangen en buiten los te laten.

Een prachtig groen diertje zat ineens op de grond voor het terras. “Als ik dat bij jou in mijn bed vind kom ik niet,” schreef iemand. Bang voor deze schoonheid? Alles wat kleiner is dan wijzelf is veel banger voor ons dan andersom nodig zou zijn. Ik geef toe: ik gil wel als ik wakker word omdat er een hagedisachtige over mijn blote been kruipt, maar bang? Nee.

Muizen komen regelmatig buurten, evenals slakken, die in de regentijd de tuin kaalvreten. Ooit kwam een gestoorde gek uit Frankrijk op het idiote idee om deze slakken uit te zetten in onze omgeving. Slakken hebben geen partner nodig om zich voort te planten en daar hebben ze enorm veel aardigheid in. Emmers vol bommoeders en hun kinderen pluk ik uit de tuin na een regenbui en dan zet ik ze een eind verderop neer.

Dagelijks verbaas ik me over de diversiteit en schoonheid van insecten en diertjes waarvan ik het bestaan niet kende. Niks is ‘ongedierte’, vind ik inmiddels en ik heb de neiging om gekerm over ‘eng’ als aanstellerij af te doen. Niet terecht, want hoe ver zijn we niet afgedwaald van de natuur en alles wat daarin thuishoort? Niet iedereen heeft, zoals wij, de mazzel om er zo middenin te mogen zitten. Dat zie ik als een cadeau en ik zou het iedereen gunnen. Maar ja… dan moet je dus wel bij ons op bezoek durven komen! En nu niet allemaal tegelijk boeken hè?  

Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel

• Doorsturen
• Print

taronina 2012-05-31 21:31:20

Hoi Wieke, ook ik hou veel van beestjes, behalve van vlooien en teken. Onlangs hadden we hier, gewoon in Nederland, een invasie van meikevers bij de buitenlamp van onze boerderij. En ik fietste vorige week naar huis na koffiedrinken bij een vriendin, vloog er zo\'n kever in mijn haar... maar eng vind ik ze niet, ze \'brommen\' wel heel hard. Verder \'wonen\' er in onze tuin heel veel wijngaardslakken; járen geleden hebben mijn schoonouders, die hier toen nog woonden, een doos vol wijngaardslakken meegenomen van vakantie in Beieren, en hun nakomelingen leven hier dus nog! Maar ze zijn niet \'vies\', deze zien er uit als slakken uit een prentenboek! Maar onze dochters houden niet zo van spinnen, maar hier in de boerderij, net buiten het dorp, met een rieten dak, \'wonen\' best veel spinnen, die ik, als het even kan, vang met een glaasje en een kaartje en gooi ze daarna naar buiten... en hopen dat ze de weg terug niet meer vinden, hi hi. Groetjes van een Libelle-en Wieke-fan!

taronina 2012-05-31 21:31:08

Hoi Wieke, ook ik hou veel van beestjes, behalve van vlooien en teken. Onlangs hadden we hier, gewoon in Nederland, een invasie van meikevers bij de buitenlamp van onze boerderij. En ik fietste vorige week naar huis na koffiedrinken bij een vriendin, vloog er zo\'n kever in mijn haar... maar eng vind ik ze niet, ze \'brommen\' wel heel hard. Verder \'wonen\' er in onze tuin heel veel wijngaardslakken; járen geleden hebben mijn schoonouders, die hier toen nog woonden, een doos vol wijngaardslakken meegenomen van vakantie in Beieren, en hun nakomelingen leven hier dus nog! Maar ze zijn niet \'vies\', deze zien er uit als slakken uit een prentenboek! Maar onze dochters houden niet zo van spinnen, maar hier in de boerderij, net buiten het dorp, met een rieten dak, \'wonen\' best veel spinnen, die ik, als het even kan, vang met een glaasje en een kaartje en gooi ze daarna naar buiten... en hopen dat ze de weg terug niet meer vinden, hi hi. Groetjes van een Libelle-en Wieke-fan!

gerdadebos 2012-05-31 14:28:52

Hi Wieke,
Wonend in Miami,moet mijn man mij er ook regelmatig eraan herinneren dat we ,hoewel geciviliseerd, in de tropen wonen. Daar horen dus ook allerlei beestjes bij die ik alleen uit boeken kende!
Toen hij laatst voor een paar dagen weg was en ik \'savonds de vaatwasser in wilde ruimen.......zat daar me toch een grote bruine tor/kever op de rand . Ik stond te rillen van de schrik en de grootte! Mijn eerste reaktie was om de vaatwasser dicht te klappen maar dat lost natuurlijk niets op. De vliegenmepper gepakt en een paar rake klappen verkocht. Het beest viel in de vaatwasser zelf en zat gelukkig niet meer op de rand van de deur met zijn reusachtige voelsprieten.....gelijk het wasprogramma ingeprogrammeerd en naar bed. Dat voelde toch niet lekker,zo\'n groot beest tussen mijn straks \"schone\" kopjes. Dus weer naar de keuken,en wat schets mijn verbazing,daar lag het beest op zijn rug voor het apparaat! Hoe is ie eruit gekomen? Voor de zekerheid ook nog even in de vaatwasser gekeken maar daar lag ie toch echt niet meer dus het was geen familie van hem. Na nog een paar tikken met de mepper hem opgeschept en kver het balkon gegooid. Ik moet wel zeggen dat ik sinds deze ervaring op een andere manier mijn vaatwasser open.....haha

LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.