Wieke – Brood met pleisters
Het brood in Zambia smaakt nergens naar, vinden wij. De voorverpakte sneetjes wit uit de winkels beschimmelen al na twee dagen, in de wonderlijkste kleuren. Van roosteren knapt het wel iets op, maar het blijft behelpen.
We kregen een recept mee uit Nederland voor brood dat je zelf kunt bakken in een pan. En je hoeft het niet te kneden. Meel, gist, water en zout, klaar.
Nou ja…klaar? Het moet acht uur rijzen. Frank roert de ingrediënten door elkaar en zet de bak buiten, want daar is het lekker warm. Folie eroverheen tegen vliegen en ander gespuis. Daarna stort hij de gerezen klont in een pan en die gaat een voorverwarmde oven in.
Dit alles bij de gratie van de aanwezigheid van stroom. Het is maar net hoe de pet van de autoriteiten bij de hoofdcentrale staat. Op een stroomdag kunnen wij ons geluk niet op. Dan kan er gestreken worden en bakken we brood. Na 45 minuten mag de pan de oven uit. Bij het eerste brood verbrandde Frank zijn vingers, omdat het hier om een steelpan gaat en die greep hij vast met zijn blote handen. Het brood rolde uit de pan op de grond, want een gloeiend hete pan laat je reflexmatig meteen los.
Een verbrande hand is lastig als je dagelijks moet opereren en om de haverklap je handen moet wassen. Die gouden handjes van Frank zijn hier hard nodig en daarom bak ik nu brood. Het verschil tussen een ezel die zich nooit twee keer aan dezelfde steen stoot en Wieke is, dat de laatste nu al vier keer haar hand heeft verbrand.
Gloeiende gloeiende, dat doet pijn! Koelen en nog eens koelen, weet ik van het Amerikaanse brandwondenteam dat hier op bezoek was. Na de vierde verbranding vulde ik een washandje met ijsklonten (die toch al in de ontdooifase zaten vanwege de zoveelste powercut) en hield dat tegen mijn linkerhand.
“Ben je gek geworden!”foeterde Frank, “dat maakt het nog erger, zo bevriest de boel. Lauw water!” Ik geef het je te doen, om uren met je hand in een teil water te hangen. Ik had er het geduld niet voor en maakte een theedoek nat. Enorme blaren waren het gevolg, maar wie weet had mijn hand er wel afgemoeten als hij echt was bevroren.
Het is lekker brood, maar dat gezeur over ‘suffering gives knowledge’, waarover ik het vorige week had, klopt in dit geval niet. In Nederland staat onze broodbakmachine, die we daar nooit gebruiken. Wat ontzettend stom dat we hem niet hebben meegenomen. Al weegt hij 5 kilo en al zal ik hem op mijn hoofd het vliegtuig binnen moeten dragen na ons komende verlof, hij gaat mee!
Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel
Gerelateerde artikelen
niejel 2012-06-23 08:36:48
Ik las net in de papieren Libelle dat je een kleinzoon hebt. Hartelijk gefeliciteerd! De copy voor zo'n tijdschrift is altijd al enige weken voordat hij in de winkel ligt klaar, ik hoop dat je je kleinzoon al gezien en geknuffeld hebt. Geniet er van!
sophia15 2012-06-22 20:27:41
We woonden bij het Nyanje Hospital, ongeveer 60 km. van Katete, het St. Francis Hospital kennen we ook, ernstige patienten werden vanuit Nyanje naar het St. Francis gebracht.
Je verhalen zijn iedere keer zo herkenbaar, ik zie je zo lopen langs de weg naar Katete, naar de stores en de markt, de fietsers langs de weg en de vrouwen met manden vol sinaasappels, tomaten of bananen en de baby op de rug.
De kinderen die vaak nog net zo spelen als vroeger, onze jongens van 2 en 4 jaar maakten met hun vriendjes ook auto's van die lange grasstengels of echte bestuurbare auto's van ijzerdraad.
Mirjam van 5 maakte samen met haar vriendinnetjes poppetjes van klei of maiskolven, met lapjes, takjes etc.
Esther de jongste, werd daar geboren en liep met een pop in een chitenge op de rug.
Wat fijn dat jullie zo een paar jaar in Zambia kunnen werken, medische hulp is daar zo nodig! Ook al is het soms wel eens moeilijk en mis je je kinderen en kleinkinderen.
Zambia laat je niet weer los, wij komen de laatste jaren ook nog steeds terug voor een paar weken en met hulp van sponsors steunen we kleine projecten bij de Nyanje Basic School en het Hospital, zo mooi om weer terug te zijn!
Wat een moeite om brood te bakken,met pleisters etc. Nog een tip, bij Tikondane Community Centre, iets verder dan het St. Francis, bakken ze ook brood op zonne energie, en aan de rechterkant van de weg, nog voor het BP benzinestation, is een shop/restaurantje waar ze ook wel brood/scones verkopen.
Nog een heel fijne tijd samen met je man in Zambia, Wieke, geniet er van!
Groet,Sophia.
verveda 2012-06-22 19:05:09
Ja brood in Afrika, heeeel soms, in een luxe stad is er wel eens lekker brood te koop maar zelf bakken deed mijn zus( de hulp dan hé) ook altijd. zelf vond ik het altijd erg droog maar het was tenminste eten.
heerlijk om te lezen over je avonturen in Zambia.
Lieve groeten, Wilma
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.