Wieke – Make the elephant your friend

Liz, een stoere vrouw uit Nieuw Zeeland, maakt zich sterk voor het voortbestaan van de olifant. Zij vecht, zij aan zij met verweesde olifantjes en gemotiveerde Zambianen, tegen lieden met minder goede bedoelingen en de daarbij behorende realiteit.

Ivoor is nog steeds een gewild product, vooral in China en stampt een olifant je groentetuin binnen, dan leg jij hem om voordat hij jou vermorzelt.
We zijn een weekend in Lilayi, een kleine lodge in de buurt van Lusaka. Even de ziekenhuiszinnen verzetten. Er scharrelen wat apen en herten rond op de vlakte voor de lodge en er is een olifantenweeshuis.

Liz neemt ons mee. “Ik ben hier om mensen te leren anders met olifanten om te gaan. Dan moet ik niet al op de vliegtuigtrap roepen: “Nou nou, wat zijn jullie lelijk tegen olifanten zeg, doe es wat aardiger tegen ze!” Dan lachen ze me uit. Geduld en begrip zijn schone zaken en hard nodig willen we wat bereiken.”  

Vermoord je een olifantenmoeder, dan gaat ook haar jong dood. Tot twee jaar is een olifantenbaby uiterst kwetsbaar en afhankelijk van moedermelk. De bevolking op het platteland haat olifanten, die het voorzien hebben op hun voedsel. Liz: “Dat buigen we om. We proberen duidelijk te maken dat olifanten een inkomstenbron kunnen zijn. Tourists love them. Dus houd de dieren vooral in leven. Wij scheppen banen. Dorpelingen worden aangesteld om stropersactiviteiten te voorkomen of aan te geven. Of om verweesde olifantjes op te sporen, hen hier te brengen en te verzorgen. We leren de mensen om hun tuinen zo af te bakenen dat een olifant er niet bij kan. Zo nodig verplaatsen we een kudde naar een gebied waar voldoende voedsel is.”

Ik zie hoe de oppassers de olifantjes de hele dag in de gaten houden. Elke drie uur krijgen ze melk uit een fles. Met de slurf lukt niet, ook niet in het wild, het jong zuigt met zijn mond en dan hangt zijn slurfje in de weg. Ze worden regelmatig mee uit wandelen genomen en dan kunnen ze spelen in de rivier. Zo vergeten ze hun trauma’s. Een olifant rouwt en zijn geheugen is beroemd.

Hebben ze geen melk meer nodig, dan gaan ze naar het Kafue National Park, waar ze met andere olifanten leren om in het wild te leven. “Zonder medewerking van de bevolking kun je het vergeten,” zegt Liz, “maar inmiddels zien veel dorpelingen dat de olifant bij hen en in hun land hoort. “Make the elephant your friend”.

De laatste vogel fluit in de laatste lente, zong Frans Halsema ooit. Luguber. Mensen rukken op met al hun behoeftes en waar dat zo is, hebben dieren het nakijken. Het lijkt een zinloos gevecht, maar zouden projecten als dit aandoenlijke olifantenweeshuis in Lilayi er niet zijn, dan hebben wij uiteindelijk zelf het nakijken.

www.gamerangersinternational.org

Tekst en beeld: Wieke Biesheuvel

  • x

    Auzzie 2012-07-27 08:59:24

    Hi Wieke, ik kom net terug uit Balie waar mijn dochter en ik op een olifant een ritje gemaakt hebben door de jungle. Ze eten eventjes 250kg voedsel op een dag. Deze olifanten waren door een aussie uit Sumatra gered en nu hebben ze een heerlijk bestaan in zijn verblijf. Ja ontzettend sneu om te zien hoeveel dieren het veld moeten ontruimen doordat de mens hun gebied ontneemt. Fijn dat er mensen zijn zoals Liz die de dieren zo kan bijstaan. Geniet lekker, groetjes

    dimormar 2012-07-25 21:16:50

    Petje af voor Liz.Mooi stukje Wieke.

    internetredactie 2012-07-25 15:49:30

    Plaats hier uw reactie voor Wieke - Make the elephant your friend

    LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL

    Reageer:

    Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.

    x
    x
    x
    x
    x
    x