Zij gaan naar Londen!
Zeven sportvrouwen over de Olympische Spelen
Het is een grote eer om aan de Olympische Spelen mee te doen, vinden deze Nederlandse sportvrouwen. Ze werken er soms al jaren hard voor om in Londen te kunnen pieken.
Naam: Annemiek de Haan (31)
Privé: woont samen met haar vriend Peter Vos in Amsterdam
Sport: roeien, Nederlandse Vrouwen Acht
Titels: negen keer Nederlands Kampioen
Olympische ervaring: brons in Athene (2004) en zilver in Beijing (2008)
OS-wedstrijddatum: 2 augustus
“Na de Olympische Spelen in 2008 ben ik gestopt. Ik had twee Olympische medailles in mijn zak en vond het wel goed zo. Ik ging aan de slag als analist in de ICT, maar als ik vanuit mijn kantoor naar buiten keek, dacht ik alleen maar: dáár moet ik zijn. Het water, de wind in mijn gezicht, de snelheid waarmee de boot over het water glijdt, ik miste het. Ik nam ontslag om weer te gaan roeien. Dat ik nóg een keer naar de Spelen ga, vind ik te gek. Het is het mooiste en hoogste dat je als sporter kunt bereiken. Alleen de allerbeste sporters doen er aan mee. Ik vind het een enorme eer om erbij te mogen zijn.
Acht jaar geleden haalde ik brons, ook in de Holland Acht. In Peking werd het zilver, dus ja, dan moet het nu goud worden. Ik denk dat we een goede kans maken. Tijdens de wereldbekerwedstrijden in mei zaten we maar vier seconden achter onze grootste concurrenten: Canada en Amerika. Sindsdien hebben we veel getraind en verbeterd. Het zóu moeten kunnen.
We zijn met negen vrouwen, met de reserves erbij elf. Zet zo veel vrouwen bij elkaar en je weet dat er soms gedoe is. Dit jaar zitten we veel op elkaars lip en dat eist wel eens zijn tol. Daarnaast vraagt topsport het uiterste van je lichaam, waardoor ik soms te emotioneel reageer. De kunst is om ergernissen snel uit te spreken. Als je ermee blijft zitten, wordt het een bommetje en escaleert het. Dat kan ten koste gaan van onze prestaties.
Na de Spelen stop ik echt. Ik heb zin in het gewone leven. Deze zomer rondde ik mijn opleiding tot fysiotherapeut af en hoop daar snel werk in te vinden. Mijn vriend heeft ook geroeid en weet dus waarmee ik bezig ben, maar hij vindt het niet leuk dat ik veel weg ben. Dat zat het afgelopen jaar steeds in mijn achterhoofd. Ik vind roeien geweldig, maar wil ook graag thuis zijn. Bovendien zit ik er nu al zo lang bij, het is mooi geweest.”
Namen: Marleen van Iersel (24) en Sanne Keizer (27)
Privé: hebben beiden een relatie en wonen in Den Haag
Sport: beachvolleybal
Titels: Nederlands en Europees Kampioen (beide 2012)
Olympische ervaring: nog niet
OS-wedstrijddatum: 28 juli t/m 8 augustus
Marleen: “Straks moet het allemaal kloppen: we moeten fit zijn, lekker vrijuit spelen én een beetje geluk hebben. Wij hebben alle topteams wel een keer verslagen, dus het is zeker mogelijk dat we een medaille gaan halen. Sanne en ik vullen elkaar goed aan. We weten met onze ogen dicht waar de ander in het veld staat. We hebben een heel sterke band, maar de steun van het thuisfront is ook erg belangrijk. Het speelt fijn als je weet dat de mensen van wie je houdt achter je staan en met je meeleven. Ik vind het heerlijk om straks voor hen te kunnen spelen.”
Sanne: “Ik heb er altijd van gedroomd om ergens de beste in te zijn, daarom zal ik in Londen op mijn toppen presteren. Marleen en ik kunnen allebei niet tegen ons verlies, ‘it ain’t over until it’s over’ is onze lijfspreuk. Na Londen gaan we allebei vakantie houden. Beachvolleyballen is geweldig, maar het is ook heerlijk om straks thuis te komen en jezelf te kunnen zijn, lekker te eten en aan andere dingen denken. Ik vind het fijn om nog een ander doel te hebben, daarom ga ik na de Spelen de rechercheopleiding doen.”
Naam: Hilda Kibet (31)
Privé: woont met haar man Hugo van den Broek in Castricum
Sport: marathon lopen
Titels: Europees kampioen cross-country (2008), winnaar New York halve marathon (2007), winnaar New York 10 km (2008)
Olympische ervaring: nog niet
OS-wedstrijddatum: 5 augustus
“Sinds mijn laatste marathon in oktober vorig jaar, draait mijn leven om de Olympische Spelen. Het wordt de belangrijkste wedstrijd in mijn carrière. Ik probeer mezelf continu te verbeteren en weet zeker dat ik nog een paar minuten sneller kan op de marathon. Mijn lichaam moet nog leren de 42 km goed te verdragen, wat harder worden. Daar heb ik de afgelopen maanden intensief op getraind.
Mijn man Hugo is ook hardloper. Hij is altijd bij me, ook bij trainingen. Het gevaar is dan dat je áltijd over sport praat. Gelukkig doen wij dat niet. Als je allebei veel ervaring hebt, is het niet nodig om steeds over je sport te praten. Bovendien vind ik het ook heel belangrijk om me te ontspannen. Dat doe ik het liefst door thuis te zijn, bij Hugo en mijn familie.
Deze zomer trainde ik in Amerika, waar mijn zusje woont. We hebben zes weken bij haar gelogeerd en we hadden een geweldige tijd samen. Dat soort dingen zijn voor mij heel waardevol.”
Lees de andere 4 Olympische verhalen in Libelle 30
Gerelateerde artikelen
internetredactie 2012-07-19 07:01:16
LEES MEER REACTIES OP DIT ARTIKEL
Reageer:
Om te reageren dient u ingelogd te zijn. Klik hier om in te loggen.