User Blogs
Erfelijk belast met boze blik
Mijn opa en mijn vader hadden een boze blik over zich al waren ze niet kwaad. De anecdotes daarover zijn al jaren onderdeel van de familiegeschiedenis en van allebei wil ik er eentje delen. Mijn oom zat als kind bij een voetbalclub en op een dag moest een teamgenootje komen vertellen dat de wedstrijd niet [...]
lees verder»Verschil in rouw
De brief van Berty in Libelle 44 over het graf van haar vader drukte me weer met de neus op de feiten: het verschil in rouwen om een en dezelfde persoon door de verschillende nabestaanden kan zo schrijnend groot zijn. Haar moeder had de grafrechten laten verlopen, mijn moeder had ons niet verteld wanneer de asverstrooiing [...]
lees verder»Bijzondere relatie
Zo’n negen jaar geleden had mijn oudste zoon zijn eerste vriendinnetje. Ze kwam heel verlegen binnen maar die verlegenheid duurde niet lang; het klikte tussen haar en mij. We chatten samen en kletsten heel wat af; ze hoorde er meteen helemaal bij. Ze zong en speelde piano en maakte me attent op bijzondere muziek. Ook [...]
lees verder»Pfoe, of: Oud?!-deel 2
Pfoe, het is zover, was ik er al een tijdje achter dat ik niet meer jong ben (alhoewel ik sinds mijn vorige blogje over OUD?! inmiddels beschik over een smartphone mèt apps maar nog steeds geen twitter) ik voel me ineens ook oud….een paar keer per dag bevliegt mij een warme gloed en zit ik [...]
lees verder»Vrij

Op de laatst dag van een week vakantie in Normandië bezochten we een bunkercomplex (La Batterie de Merville). Het was een frisse maar zeer heldere dag en wat was het er stil. Alleen een af en toe langs tuffende tractor en veel vogels waren te horen. Veel bezoekers waren er niet wat het niet moeilijk [...]
lees verder»Papa’s jas
Mijn vader had een warme lange winterjas. Die jas was bescherming, die jas was troost. Als klein meisje bood de jas ook mij bescherming, letterlijk tegen de kou maar figuurlijk ook tegen de buitenwereld. Bij koude bushaltes mocht ik onder de jas schuilen en keek ik door het knoopsgat naar buiten. Een veiliger plekje bestond [...]
lees verder»Zoon op zichzelf
Ongeveer een jaar geleden ging onze oudste "op zichzelf" wonen. Reden voor een gedicht. Dag Bartje… Een zacht geluidje, een warm lijfje, Wat een mooi jongetje, is die van mij? Was jij dat, die zo hard trapte? Hallo Bartje, je hoort er meteen helemaal bij. Dag Bartje, je mag gaan spelen Met andere [...]
lees verder»Verhaaltjes
In mijn hoofd zitten verhaaltjes, of eigenlijk meer anekdotes uit mijn verleden en de anekdotes die mijn ouders vertelden en die dus eerst in hun hoofden zaten. Zelf vind ik het vaak wat irritant dat die verhaaltjes te pas en te onpas uit mijn hoofd willen want vaak als er in mijn omgeving iets gebeurd of verteld [...]
lees verder»Snelweg
Ik heb een meestal omzeilbaar probleem: ik durf de snelweg niet op te rijden. Invoegangst dus. De weinige keren dat het toch nodig is ben ik altijd zielsgelukkig als het weer gelukt is. Eenmaal op weg gaat het goed maar dat invoegen….ik ben altijd bang dat ik de afstand verkeerd inschat, of dat de invoegstrook [...]
lees verder»Oud?!?
Ik blog nog niet zo lang, ik ben er in december mee gestart. Omdat ik ze nu ook via Libelle plaats hoort hier ook mijn allereerste blogje, geschreven eind december 2010. Aiaiai, het moet nu toch gezegd, 48 is niet jong meer…ik heb de schijn voor mezelf lang op kunnen houden (ik mail, sms, zit op [...]
lees verder»Lijn
Ik doe niet aan de lijn. Dat schijnt nogal weinig voor te komen maar ik zie het nut er niet van in. Misschien nog gekker, ik weet niet eens wat ik weeg. Mijn lijn is zelfs niet echt meer aanwezig maar ik vind dat dus niet erg. Ook dat is tegen de gangbare opvattingen. Het [...]
lees verder»Ontroering (Egypte)
In het najaar van 1989 zat ik met een baby’tje op mijn schoot te kijken naar de mensen uit Oost-Duitsland die zomaar, zonder gevaar, de grens over mochten. Die ene huilende man in zijn Trabantje staat nog op mijn netvlies gegrift. Mijn jongste zoon is geboren in een voor Europa bijzonder jaar. De MUUR, die [...]
lees verder»
