“Het valt niet mee om Goede Moeder te zijn, zeker wanneer je jezelf vergelijkt met Andere Moeders. Als Home-Manager heb je o.a. Te maken met races tegen de klok, multitasken, Hulp-moederen, schuld- en sloofjesgevoelens, Ongestelde-Hormonen, nachtelijk gepieker en Baby-kriebels.” [rectangle]Herkenning
Het boek Moe is moe maar voldaan gaat over herkenning. Situaties die alle moeders meemaken, onzekerheden waar elke moeder last van heeft en het geluksgevoel als je erachter komt dat díe moeder er ook last van heeft of als dochterlief vertelt dat de juf schreeuwde in de klas (‘harder dan mama?’ ‘ja, harder dan jou’).

Alles is bespreekbaar
Irene Easton schuwt geen onderwerpen waar normaal niet over gesproken wordt, alles is bespreekbaar. Het boek Moe is moe maar voldaan is geschreven in columnachtige vorm en dus ideaal voor moeders die geen tijd hebben om echt in een boek te duiken.

Moe is moe maar voldaan is een musthave voor moeders.

Moe is moe maar voldaan – Irene Wing Easton
ISBN: 9789491072031. Prijs: €18,80.

Hoe is het om na jarenlag verblijf om een zonnige Amerikaanse suburb terug te keren naar Nederland?

Opeens zit je weer zonder eekhoorntjes, Hand Sanitizer ijsblokjesautomaten, afvalvergruizers, ontzettend lekkere augurken, Bottomless Coffee, lieve, gele schoolbussen, Pumpkin Pie, mormoonse kolonisten zonder wifi, tandenpoetsende beren zonder broek, zwembaden waar alles verboden is, Bake Sales, halloweenjurkjes voor honden, jaarkaarten voor Disney World, orthodontische hulp voor kleine knaagdieren, hertrouwen in Las Vegas, spierwitte tanden, en een president die nooit slaapt. Dat is allemaal wel weer even wennen. Maar in Nederland zijn wel kroketten. En je kunt er eindelijk weer eens gewoon lekker door een rood stoplicht lopen. [rectangle]

Sylvia Witteman is culinair journaliste en columniste voor de Volkskrant. Ze woont in Amsterdam, nadat ze eerder in Washington, Berlijn en Moskou woonde. Veel gezelliger dan bij u thuis is haar achtste boek. 

Exemplaar winnen?
Meer lezen? Libelle mag 10 exemplaren weggeven. Laat je gegevens achter op het winformulier. Deze actie duurt tot 30 november.

Lees ook de overige spelvoorwaarden.

In Libelle Balance, nu in de winkel, vertelt Sylvia Witteman hoe zij over spiritualiteit denkt.

We zitten aan de grote tafel, in een ruimte die vroeger de binnentuin van het grachten­pand was. Nu biedt het dak van glas zicht op de hemel. Ze moet er nog aan wennen om over het boek te vertellen, zegt Connie terwijl ze thee zet in de aangrenzende keuken en in een pan op het vuur roert. Meer dan een jaar was het van haar, nu gaat haar verhaal de wereld in. “Doodeng”, vindt ze het. “Mijn vorige boek over de dood (I.M., over haar eerder overleden partner Ischa Meijer, red.) was ook heel persoonlijk, maar was literair opgezet en het verhaal was bewerkt. Toen begon ik pas twee jaar na zijn dood met schrijven en bedacht ik eerst de vorm en de thematiek, terwijl ik nu 48 dagen na het overlijden van Hans ben gaan schrijven zoals ik nog nooit geschreven had. Het is een logboek over rouw geworden. Een rauw boek. Dit keer ontbreekt de buffer tussen mij en mijn lezerspubliek: ik word niet beschermd door het romaneske, het literaire. Ik kan me nergens achter verschuilen.” [rectangle]Ik schaam me voor hoe ik schrijf, noteer je ergens.
“Het was een vreselijk boek om te schrijven en ik had het liever niet geschreven. Een logboek of dagboek is mijn genre niet. Ik heb er niets op tegen, maar ik ben gemaakt voor de roman, waardoor dit boek een tour de force werd. Maar het was het enige wat ik na de dood van Hans kon schrijven. Ook al wordt het pathetisch, zeurderig of jammerig, dacht ik, ik schrijf het op. Op een dag ben ik een eerste zin gaan maken. Hoe meer ik de regels van het dagboek schond, hoe interessanter het schrijven werd. Door bijvoorbeeld de thematiek in te dikken, tekst weg te gooien en te spelen met data kwam het genot van het schrijven terug.”

Waarin lag de noodzaak van het schrijven?
“Ik realiseerde me dat ik de pijn die ik op dat moment voelde weer zou vergeten en dacht: allemachtig, nu maak ik het voor de tweede keer mee en straks ben ik het weer allemaal kwijt. Die gedachte voelde als een soort verraad en afscheid en daar werd ik verdrietig van. Toen heb ik mezelf gedwongen. De eerste maanden was het een soort dwangarbeid, ik deed het tegen heug en meug. Maar het dwong me om stil te staan bij wat ik doormaakte, wat rouw is. Hoe fysiek rouw is. De zinnelijkheid van het gemis. Hoe je lichaam zich gedraagt, hoe het in de war is.”

Je hebt eerder een geliefde verloren, Ischa Meijer. In I.M. schreef je: ‘Ik zie me de tijd, de toekomst niet doorkomen zonder Ischa’. Toch is het je gelukt en kreeg je een nieuwe relatie. Geeft dat geen troost, het idee dat het leven weer beter kan worden?
“Ik wist het, maar in het verdriet is het een abstracte gedachte en het helpt niet. Je kunt het vergelijken met mensen die depressief zijn, die weten ook dat ze er eerder zijn uitgekomen, maar als ze er middenin zitten, zien ze dat niet. De verbeelding schiet werkelijk tekort in dit soort gruwelijke tijden. Je kunt er niet boven gaan staan en moet het als een dier ondergaan. Vervolgens is het zaak om het niet als een nederlaag te beschouwen als er dan toch een andere man komt. Ik herken de gevoelens van de periode na Ischa’s dood wel. Dat rouw zo lijkt op verliefdheid bijvoorbeeld, dat je zo graag bij iemand wilt zijn. En die achtbaan, dat continue jakkerige gevoel in je lichaam. Je organen die een eigen leven gaan leiden en niet tot rust zijn te brengen. En het verschrikkelijke onvermogen om alleen te kunnen zijn. Je hebt anderen nodig om je erdoorheen te trekken. Ik heb grandioze vrienden die hier elke avond kwamen. Mijn jongste broer komt nog steeds elke zaterdag. Hij dacht heel terecht: ze heeft structuur nodig. Op zaterdag kookte Hans altijd voor me en dat doet hij nu. Daarna kijken we detectives, zoals ik ook altijd met Hans deed.”

Logboek van een onbarmhartig jaar – Connie Palmen, uitgeverij Prometheus € 19,90

In En Prozac is mijn paracetamol maak je kennis met Charlie Bee, een meisje dat je direct adopteert als zusje of dochter. Met haar boek weet ze je recht in het hart te raken door openhartig te zijn over een zeer moeilijke en persoonlijke tijd in haar leven.

Depressief?
Wanneer Charlie 16 jaar is, constateert de huisarts dat ze depressief is en hoewel Charlie vastbesloten is deze depressie uit de weg te ruimen, komt het er uiteindelijk op neer dat Charlie wordt opgenomen in een kliniek.

Hoe het nu gaat
In De moeilijkheidsheid van goed vertelt Charlie hoe het met haar ging na de opname. Een indrukwekkende weerspiegeling van het opkrabbelen in een maatschappij waar depressie nog altijd als een soort taboe wordt gezien.

Al haar gevoel
Charlie schrijft alsof ze jarenlange ervaring heeft met depressies, maar feit blijft dat Charlie op dit moment 18 jaar is, een jonge studente nog. Zij wist het niet alleen te presteren op deze leeftijd al twee boeken te schrijven, maar ook nog eens al haar gevoel in deze boeken te leggen.

Nieuwsgierig?
Maar voor iedereen die zijn nieuwsgierigheid toch niet kan bedwingen is er het boek Vertel ’s omdat je bijzonder bent. Van deze serie verschenen eerder boekjes voor moeders, vaders, opa’s en oma’s. Maar Vertel ’s omdat je bijzonder bent is er voor iedereen die…eh…ja, bijzonder is.

Cadeau geven?
Het boek kun je invullen voor jezelf, maar nog leuker is het om cadeau te geven aan iemand die jij bijzonder vindt. Het boek staat vol met creatieve en bijzondere vragen over opgroeien, volwassen worden, liefde en de kijken op het leven. Bij elke vraag is er genoeg ruimte om te antwoorden én om foto’s of herinneringen in te plakken.

Win een exemplaar!
Ken jij iemand die bijzonder genoeg is voor een boek als deze? Ben jij zo nieuwsgierig naar iemand uit jouw nabije omgeving? Libelle mag namelijk 10 exemplaren weggeven van het boek Vertel ’s omdat je bijzonder bent.

Laat je gegevens achter op het winformulier en vertel in het oplossingsveld waarom jij graag een exemplaar zou willen winnen en door wie jij hem zou laten invullen. Deze winactie duurt tot 12 oktober. Lees ook de overige spelvoorwaarden.

Avonturenboek
Het boek leest als een avonturenboek met spannende verhalen over een groepje vrienden. Ze maken van alles mee en reizen door heel de wereld. Toch is dit boek geschreven voor volwassenen en gaat het over een computerprogramma waarvan de meeste kinderen nog geen weet hebben: Facebook.

750 miljoen gebruikers
Facebook telt inmiddels een aantal van 750 miljoen gebruikers over de hele wereld. Toch bestaat dit ingenieuze sociale netwerk pas sinds 2004 en werd het bedacht en opgericht door een toen 19jarige student aan Harvard. Tezamen met een groepje vrienden die net als hij, Mark Zuckerberg, geïnteresseerd waren in internet en programmeren, zette hij het sociale netwerk op. [rectangle]Voor iedereen
Hoewel Facebook in eerste instantie alleen bedoeld was voor studenten aan de universiteit van Harvard bleek al snel dat er meer geïnteresseerden waren. Facebook werd beschikbaar gesteld op meer universiteiten in de VS, uiteindelijk zelfs op universiteiten over de hele wereld. En in september 2006, nu 5 jaar geleden, werd Facebook openbaar.

Van gympies naar nette schoenen
Tijdens het lezen groei je mee met Mark Zuckerberg die van Adidas gympies, een korte broek en slobberige t-shirts naar een net pak en nette schoenen gaat. Je leest over hoe Facebook groter werd en wie daarbij betrokken waren.

Doorklikken op Facebook
Uiteraard vind je in het boek Het Facebook effect vakjargon, termen die kinderen niet zullen begrijpen. Maar toch leest het boek gemakkelijk, het is spannend en de bladzijdes vliegen voorbij. Er zit een vaart in het boek die gelijk is aan hoe je snel je doorklikt op de site van Facebook zelf.

Win het boek!
Heb jij een Facebook-account? Libelle wel! Discussieer mee met andere Libelle fans op onze Facebook pagina, blijf op de hoogte van het laatste Libelle nieuws. En natuurlijk hebben we ook regelmatig leuke winacties.

Wil jij meer weten over dit bijzondere sociale netwerk? Libelle mag 5 exemplaren weggeven van het boek! Laat je gegevens achter op het winformulier. Deze winactie duurt tot 28 september. Lees ook de overige spelvoorwaarden.

Het Facebook effect – David Kirkpatrick, uitgeverij Boekerij.
ISBN: 9789022559543. Prijs: €21,95.

Een liefde delen
Met bonzend hart, brieven aan Hella Haasse is een onbevangen zelfportret van Willem Nijholt. Zowel Haasse als Nijholt brachten een groot deel van hun jeugd door in Nederlands-Indië, dus ze delen de liefde voor hun geboorteland én verhalen en herinneringen.

Willem Nijholt
Nijholt werd geboren als zoon van een KNIL-instructeur. Na de Tweede Wereldoorlog verhuisde het gezin naar Nijmegen. Hij volgde de HBS, ging korte tijd bij de Marine, en meldde zich op zijn 23-ste aan voor de Amsterdamse Toneelschool. Een van de bekendste rollen van Nijholt is die van Theo van Oudijck de zoon van de resident in ‘De Stille Kracht’ van Louis Couperus met Pleuni Touw als tegenspeelster. Inmiddels is hij bekend als Nederlands acteur. [rectangle]Nederlands-Indië
Hella S. Haasse (1918) en Willem Nijholt (1934) hebben met elkaar gemeen dat ze geboren werden op Java en hun jeugd doorbrachten in Nederlands-Indië. Hella vertrok in 1938 naar Nederland om te studeren, Willem maakte in Indië de oorlog mee. Hij belandde in een Japans interneringskamp en kwam pas in december 1945 vrij.

Brieven aan Hella Haasse
Hun leven lang delen ze hun liefde voor hun geboorteland. Enkele jaren geleden is Willem Nijholt begonnen zijn herinneringen op te schrijven in brieven aan Hella S. Haasse. Hij schrijft niet alleen over het paradijselijke Indië en zijn aangrijpende kampervaringen, maar ook over zijn bewogen toneelleven en zijn liefdes. In de talloze verhalen die Willem Nijholt haar vertelt, bewondert hij en maakt hij zich boos – met bonzend hart.

Met bonzend hart – Willem Nijholt, uitgeverij Querido.
ISBN: 9789021440149. Prijs: €19,95

Adviezen en levenslessen
Steven de Jong en Viola Welling besloten een boek te gaan maken waarin brieven werden gebundeld van succesvolle bekende Nederlandse vrouwen omdat zij graag iets voor anderen wilden betekenen. Deze brieven zouden in het teken staan van hun jongere ik. De schrijfsters waren verder vrij in het onderwerp. Het resultaat zijn adviezen, waarschuwingen en interessante levenslessen. Een groot deel van de opbrengst van het boek gaat naar Pink Ribbon.

Opvallend persoonlijk
De brieven zijn opvallend persoonlijk en openhartig en inspireren de lezer om terug te kijken naar hun eigen jongere ik. Vooraf was er één voorwaarde, de vrouwen moesten antwoord geven op één simpele vraag: ‘Als je een brief terug in de tijd kon sturen aan je jongere ik. Wat zou daar in staan?’. [rectangle]32 succesvolle vrouwen
In het boek vind je onder andere de brieven van Annemarie Jorritsma, Ans Markus, Joline Jolink, Leontien van Moorsel, Marlies Dekkers, Nebahat Albayrak, Sjoukje Dijkstra, Susan Smit en vele anderen. Ook is er één brief te vinden van Josephine van Hees. Zij won de wildcard, waardoor ook haar brief is opgenomen in het boek.

Wildcard-winnares
De brief van Josephine van Hees is opvallend ontroerend en zorgde onmiddellijk voor kippenvel. In oktober 2009 werd bij haar uitgezaaide darmkanker geconstateerd. Vanaf dat moment leerde ze ongelofelijk veel over het leven. In haar brief vind je haar visie op het leven.

Verschillende achtergronden
Hoewel de vrouwen allemaal een andere achtergrond, ervaringen én leeftijd hebben, hebben ze één ding gemeen: ze zijn vrouw en behoren binnen hun vakgebied tot de top.

Aan mijn jongere ik – Viola Welling en Steven de Jong, uitgeverij Sijthoff.
ISBN: 9789021805511. Prijs: €18,95.

Gestameld liedboek door Erwin Mortier

Waar het over gaat: De moeder van de schrijver wordt dement.

De eerste zin: Mijn moeder heeft me vandaag een stofbeurt gegeven, ze meende dat ik een meubel was.

Waardering: 9+.

Op pagina 8 moest ik al huilen. Alzheimer is een wrede ziekte. Het ontmenselijkt mensen. Het maakt van je stevige, warme moeder een mummelende vrouw met ontstoken ogen die zwijgt en huilt en zoekend naar woorden, namen en herinneringen met haar armen zwaait. De moeder van schrijver Erwin Mortier krijgt alzheimer. Hij schrijft er ontroerend eerlijk en wonderschoon over. [rectangle]Drogende lakens
Praten kan de moeder niet meer. Gestamel, losse flarden komen er uit haar mond. Het enige woord dat ze vele malen op een dag zegt is ‘pa’. Ze volgt haar man als een hondje. Erwin Mortier vergelijkt de ziekte met een gebouw dat in elkaar stort: ‘… snaren die springen, draden die knappen, spankabels die het zingend begeven – het zachte gejank van inzakkende spanten.’ Elders schrijft hij: ‘Ze is verdwaald in een labyrint van drogende lakens. Ze zit vast in de modder en poogt vergeefs haar ene been los te trekken. Ze huilt en ze lacht en ze huilt en ze lacht, vier, vijf keer per minuut.’

Foetushouding
Mortier schrijft poëtisch en treffend over ‘het stapvoets sterven’ van zijn moeder. Het raakte me zeer. Met zijn observaties, losse aantekeningen en kleine portretten maakt hij de ziekte universeel. Iedereen met een ouder die de tijd kwijtraakt wordt getroost. Hij schrijft schaamteloos en met oog voor het kleine. Zo zie je de moeder die ooit vief en stevig door het leven ging, veranderen in een mager wezentje dat zich in bed opkrult in de foetushouding. Hartverscheurend. Respectvol. Beeldschoon. Ik geef een 9+.

Wil je meer weten over Marleen Janssen? Neem dan een kijkje op haar website. Marleen twittert ook, volg haar!

Winnen!
Wil jij dit ontroerende boek lezen? Libelle mag 20 exemplaren van Gestameld liedboek weggeven! Laat je gegevens achter op het winformulier. Deze actie duurt tot 20 september. Lees ook de overige spelvoorwaarden.

Gestameld liedboek - Erwin Mortier, uitgeverij Bezige Bij.
ISBN: 9789023464090. Prijs: €17,90.

‘Nou wil ik eindelijk wel eens weten wat je nou hebt aan dat enneagram van jou’, begint hij plotseling venijnig. ‘Sinds Anita bij jou die workshop heeft gevolgd deelt ze de hele wereld in typetjes in. Het lijkt wel of ze niet meer op een normale manier naar mensen kan kijken.’

Nu weet ik allang dat Anita vaak strijd heeft met haar man over het enneagram en dat hij het eigenlijk helemaal niet ziet zitten dat ze er zo weg van is. Vroeger was ze vooral weg van hem, maar tegenwoordig wordt ze alleen nog maar lyrisch als ze over het ennea­gram spreekt. Dat steekt hem. En ook zit het hem dwars dat ze tegenwoordig wel erg goed in haar vel zit en veel beter weet wat ze wil met haar leven dan vroeger. Toen had ze hem nog nodig om vorm en inhoud aan haar leven te geven, terwijl ze nu steeds zelfstandiger wordt. Omdat ik de context ken en de weerstand voel, ben ik op mijn hoede. [rectangle]Voorzichtig uit ik mijn twijfel. Wil hij echt weten­ wat je aan het enneagram hebt of wil hij me alleen maar vertellen dat het hem stoort dat ik zijn Anita ooit heb ingevoerd in het enneagram? Hij voelt zich een beetje betrapt door mijn vraag en kiest eieren voor zijn geld. ‘Nee, ik wil het echt weten’, zegt hij weinig overtuigend. De andere aanwezigen voelen de spanning en raken nu ook langzaam geïnteresseerd. ‘Ja, Monique’, moedigen ze me aan. Leg nou eens uit wat het precies is en wat je er eigenlijk aan hebt.’ Zoveel druk kan iemand die zo graag deelt als ik niet weerstaan. Ik besluit simpel te beginnen en leg uit dat ennea voor negen staat en dat dit verwijst naar de negen typen die dit model beschrijft.

Om te zorgen dat mensen niet meteen afhaken vertel ik er haastig bij dat het echt niet de bedoeling is om mensen in negen hokjes te duwen. Integendeel, vertel ik met veel verve: het is juist de bedoeling om mensen uit te nodigen om uit het hokje te komen waarin ze zichzelf onbewust hebben opgesloten. Omdat ik in een moedige bui ben, trotseer ik de reacties die dan volgen met opgeheven hoofd. Ze variëren van: ‘Dus jij wilt zeggen dat wij onszelf allemaal hebben opgesloten in een hokje, ha ha’, tot ‘Gôh, interessant zeg, kun je de negen typetjes even beschrijven?’

Geduldig geef ik antwoord op de eerste vraag. ‘Jazeker, dat hebben we allemaal onbewust gedaan. Juist omdat we ons er niet van bewust zijn, weten we niet dat we onszelf gevangenhouden. Dus kan ik je reactie ook goed begrijpen, hoor’, antwoord ik diplomatiek en geruststellend, terwijl ik me afvraag wie ik nu eigenlijk gerust probeer te stellen…

10x kans!
De beste versie van jezelf – Ontdek je enneagramtype en doorbreek je V-cirkel van Monique Schouten is te koop voor € 19,95.  Libelle Balance geeft 10 exemplaren weg. Kans maken? Laat vóór 15 september je gegevens achter op het winformulier. Lees ook de overige spelvoorwaarden.