Het regent al de hele ochtend op het strand in Muiderberg, maar tijdens de fotoshoot is het nét even droog. “Wat een geluk hebben we zeg!”, roept Jeroen van der Boom. Het is typerend voor hoe hij is: goedgemutst en zonder sterallures. Hij vindt het geen probleem om zich in de hoek van strandpaviljoen De Zeemeeuw om te kleden.
Zijn vrouw Dany komt hem nog even gedag kussen. “Haal je wel je make-up eraf straks?”, vraagt ze. Na het interview moet Jeroen namelijk meteen door naar de volgende activiteit: taarten bakken met verstandelijk gehandicapten, voor een goed doel. En dan ’s avonds naar de studio voor een item in Shownieuws. Jeroen: “Ik heb belachelijk veel energie.”
Je zingt en presenteert tv-programma’s. Waar ligt je hart?
“Absoluut bij het zingen, daar heb ik alles aan te danken. Zingen heeft voor mij prioriteit, alle andere dingen plan ik eromheen. De televisieprogramma’s en het optreden met De Toppers zie ik als uitstapjes. De show van De Toppers is een beetje camp, heel anders dan mijn eigen optredens. Maar wel erg leuk om te doen. Het klikt tussen Gerard, René en mij, we zijn een hechte vriendengroep geworden. En het is natuurlijk geweldig om in een volle ArenA te staan. Maar mijn solocarrière als zanger is het belangrijkste voor mij.”
Het lijkt me zenuwslopend, zo’n optreden…
“Nee hoor, helemaal niet. Ik heb er alleen maar heel veel zin in. Ik ben mezelf op het podium, ik hoef geen rol te spelen. En iedereen zingt mee, hè? Dat maakt het extra leuk. Voordat ik mijn eerste grote hit had, Jij bent zo, stond ik jarenlang in kleine zaaltjes waar mensen gewoon door mijn liedjes heen kletsten.”
Je schrijft je liedjes niet zelf. Krijg je wel eens een nummer aangeboden waarvan je denkt: nou nee?
“Ja. En dan doe ik het dus niet. Ik zing volkse liedjes, maar het moet niet plat worden. Ook niet te zwaar op de hand, ik ben geen Marco Borsato. Mijn kracht zit in de luchtige liedjes. Mijn tekstschrijvers Han Kooreneef en Arno Krabman weten wat bij mij past.”
Had je ooit durven dromen dat je zo’n succes zou hebben?
“Helemaal niet! Ik wilde vroeger zanger op bruiloften en partijen worden, dat was mijn ambitie. Ik fantaseerde niet eens over een nummer-één-hit, daar was ik helemaal niet mee bezig. Ik moet soms gewoon lachen als ik voor een zaal vol juichende mensen sta.
Dan denk ik: hoe is het mogelijk dat ik zo ver ben gekomen? Daar heb ik dan echt lol om, ik vind het een goede grap. Waar ik wél altijd naar verlangd heb, is erkenning. Ik houd van hard werken en ik kan ook wel wat. Dat ik daar erkenning voor krijg, is belangrijk. Maar ik denk niet dat het succes me gelukkiger heeft gemaakt. Mijn leven is niet leuker geworden, wel makkelijker.”
Maar je bent toch wel gelukkig?
“Heel gelukkig! Maar dat heeft niet zo veel met mijn succes te maken. Dat was ik al.”
Lees het gehele interview in Libelle 28
Op 5 en 6 oktober gaat het dak eraf van The Heineken Music Hall. Koop een kaartje voor het concert Kom maar op en krijg het tweede kaartje gratis van Libelle! Wees er snel bij!
