(Libelle Nieuwscafe is een correspondentenwedstrijd waar ik aan meedoe. Als je mijn blogs waardeert, kun je op me stemmen onderaan de blog http://www.libelle.nl/2011/02/nieuwscafe-twiet-twiet/ . Alvast bedankt! Gediz)
Wat heerlijk buiten, lekker uitwaaien (in de storm)! Oooh, … vrije natuur is mooi zeg. Rustig lopen door de grienden. Daar, hier, overal groen en water. Idyllisch. Kleurrijk. Laat de drukte maar achter. Ik kom helemaal tot rust. Behalve het geruis van de knotwilgen en dierengeluiden helemaal niets te horen. Even adem in, adem uit. Leef, voel die harmonie, neem het in je op, go with the flow… Lekker een meditatief momentje. Echt niets aan mijn hoofd en niets erin.* Compleet alles laten gaan. Ook nergens meer druk om maken, nergens voor nodig. Ruik de natuur. Rustig tempootje: wandeldewandel. Een paadje over, onder bomen door, over een bruggetje, langs water. Schapen hoor ik! Plechtig gemekker. Ook millennia geleden moet het zo zijn geweest. Nu niet meer, maar toen leefden mensen in lemen hutjes en liepen hier rond in berenvellen en leren slofjes. De aarde en ik zijn verbonden met elkaar. En ik laat alles op me inwerken. Naar groen ruikt het hier. ’t Zal toch wel behouden blijven, deze grienden?
Ah, daar is het ruiterpad al. We zijn weer terug in de bewoonde werel… Wat is DIT nu weer?? Welk paard laat hier nou zijn XXX vallen? Sh.t, sta er middenin met mijn laarzen! Natuur of niet, ik wil natuurlijk van die zooi af. Gauw de auto in, naar mijn bakstenen huis, met stromend water en een borsteltje. Beschaving wil ik weer en het liefst zo snel mogelijk! So much for nature…
*Niets aan mijn hoofd, hè? De oplettende lezer weet waar ik aan denk tijdens deze wandeling…
