Het eeuwenoude Sinterklaasfeest staat bol van tradities en wat we eten tijdens Sinterklaas is daar een groot onderdeel van.
Hoe begon het ook al weer?
Al in de 15de eeuw wordt in Nederland voor het eerst een schoen gezet. Maar toen gebeurde dit alleen nog in de kerk. Rijke mensen vulden de schoenen die in de kerk stonden en op 6 december werd de opbrengst verdeeld onder de armen.
Jan Steen, de beroemde Kunstschilder, maakte in de 17de eeuw een schilderij met daarop een typische Sinterklaasochtend uit die tijd. En dan kun je goed zien dat er nog helemaal niet zoveel veranderd is in al die eeuwen.
Snoep!
Ook toen vonden kinderen vaak snoep in hun schoen en ook toen was dat snoep die nu nog steeds als typische Sinterklaas snoep wordt gezien: speculaas, pepernoten, borstplaat, chocoladeletters, taaipoppen en marsepein.
Is een pepernoot alleen een pepernoot?
Veel snoepgoed wat we tijdens Sinterklaas opeten, staat bol van de symboliek. Een pepernoot is niet gewoon een pepernoot, nee, een pepernoot is van oudsher een symbool van vruchtbaarheid.
En zo zijn er nog veel meer:
Speculaaspop: Een grote speculaaspop wordt wel een vrijer genoemd. Vroeger versierde een jongen een speculaaspop met bijvoorbeeld glazuur en noten. Deze bracht hij naar een meisje om haar te laten merken dat verliefd op haar was. Als de pop door het meisje werd aangenomen, waren de gevoelens wederzijds. Hier komt de uitdrukking iemand versieren vandaan.
Marsepein: Is amandelbrood met Indisch rietsuiker, en werd in de Middeleeuwen als geneesmiddel gebruikt. Het wilde zwijn was een Germaans symbool van de jacht en werd in oude tijden regelmatig geofferd. Nadat de kerk dierenoffers verbood, werd het zwijn vervangen door zijn achterneefje: het marsepeinen varken. Een stuk diervriendelijker!
Suikergoed: Vroeger vooral in de vorm van een hart, dus je zal begrijpen dat dit ook door jongens aan meisjes werd gegeven om zo verkering te vragen.
Chocolademunten: Eén van de bekendste verhalen over Sinterklaas gaat erover dat hij ‘s nachts stiekem goudstukken bij mensen naar binnen gooide. Zo wilde hij voorkomen dat een vader zijn dochters de prostitutie instuurde om aan geld te komen voor een goede bruidsschat.
Chocoladeletters: In de Middeleeuwen werden eetbare letters gebruikt op kloosterscholen om kinderen te leren schrijven. Zodra ze een letter goed konden schrijven, mochten ze als beloning de bijbehorende letter van brood opeten. Pas ergens in de 19de eeuw werd het brood vervangen door chocolade.
Leuke weetjes om aan terug te denken als Zwarte Piet pepernoten in je huis strooit!
Bron: wikipedia
[rectangle]