Zwarte orchideeën door Gillian Slovo

Waar het over gaat: Net na de oorlog trouwen een blonde Britse en een donkere Sri Lankees tegen de wil van de families in.

De eerste zin: Toen Evelyn naar de palmwijntapper keek, wendde hij zijn blik af.

Waardering: 8

Ik vlijde me met deze roman op de bank, zonk weg in het romantische verhaal en dacht: zie je, het kan wel, een gemengd huwelijk, zelfs in het Ceylon van de late jaren veertig! Het gaat natuurlijk mis. Ceylon wordt Sri Lanka: de Engelsen worden geacht te vertrekken. Het huwelijk is nog stevig, maar de eerste barstjes zie je al verschijnen. Het stel besluit naar Engeland te vertrekken: daar liggen de ‘kansen’.[rectangle]

Eenzaam op kostschool
En inderdaad gaat het Emil en Evelyn financieel voor de wind. De schrandere Sri Lankees is een geboren handelaar. Ze zijn welgesteld en chic. Maar: hij is zwart. En dus minderwaardig in de ogen van de preutse Engelsen. Ook hun kinderen worden niet voor vol aangezien. Het jochie is doodongelukkig op kostschool, maar slikt zijn eenzaamheid in om zijn moeder niet teleur te stellen. Hartverscheurend is dat.

Mooi en verdrietig
Maar het allerergste is dat Evelyn – het meisje dat onconventioneel was, alles durfde en voor alles openstond – langzaam geïnfecteerd wordt door dat Britse superioriteitsvirus en verandert in een burgertrut. Een vrouw die zich schaamt voor de huidskleur van haar man en het gênant vindt als hij te veel praat en te hard lacht. Het vermorzelt de liefde. Sissend als een slang nemen jaloezie en schaamte het over. Wat een mooi, verdrietig verhaal. Ik geef een 8.

Winnen
Deze winactie is afgelopen, de winnaars hebben inmiddels bericht gehad. Meer winacties vind u op www.libelle.nl/winnen

Zwarte orchideeën – Gillian Slovo, De Geus
ISBN 9789044514049, Prijs € 22,50
Verschenen in november 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

Ren voor je leven door Helena von Zweigbergk

Waar het over gaat: Gevangenisdominee Ingrid wordt als gijzelaar meegenomen bij een uitbraak van drie zware criminelen.

De eerste zin: Hoe goed je ook je best doet, het maakt niet uit.

Waardering: 9

Het ijzersterke aan deze roman is dat het drama van de gijzeling nergens wordt geromantiseerd. In dit verhaal echt geen knappe boeven waar je nog eens leuk verliefd op kunt worden. Dit verhaal is verschrikkelijk. De angst knijpt je de keel dicht, je moet overgeven van de spanning, je ruikt je eigen zweet. Ik las dit boek bijna zonder adem te halen.

Onder de huid
Hoofdpersoon Ingrid, moeder van een dochter van een jaar, vertelt het drama dat ze meemaakt in haar hoofd aan haar man en haar kind. Het is haar manier om overeind te blijven, om het geweld en de agressie aan te kunnen. Dat geeft het verhaal een mooie tweede laag: je kruipt in het hoofd van iemand die zo bang is dat ze het in haar broek doet. De angst kruipt onder haar huid, maakt haar bleek en trillerig, laat haar hart veel te snel kloppen.[rectangle]

Manipulatie
Het psychologische spel dat de ontvoerders spelen wordt weergaloos beschreven. Het is geen spel van wie-is-de-leukste, maar een manipulatief en treiterig strijden om de macht en uiteindelijk om leven en dood. Ik las steeds sneller, raakte steeds benauwder. Het leek alsof ik zelf Ingrid werd. Het is schokkend om te ontdekken wat angst met mensen doet: het maakt ze krankzinnig en laat ze alle regels van het leven aan hun laars lappen. Ik ben zeer onder de indruk. Ik geef een 9.

Maak kans op dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek Ren voor je leven van Helena von Zweigbergk zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

Ren voor je leven – Helena von Zweigbergk, De Geus
ISBN 9789044511925, Prijs € 19,90
Verschenen in oktober 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

De logica van het moorden door Aifric Campbell

Deze steengoede roman gaat over een uitzonderlijke psychiater. Een fascinerend portret.

Waar het over gaat: Dertig jaar na de moord op zijn broer reconstrueert psychiater Jay wat er moet zijn gebeurd.

De eerste zin: Toen Jay de voordeur opendeed, glipte Cora langs hem heen de gang in als een slaapwandelaar die op de tast over vertrouwd terrein loopt.

Waardering: 9+

In eerste instantie dacht ik dat het verhaal ging over een van de patiënten van de psychiater. Altijd fijn om geschiedenissen te lezen van mensen met een mankement. We torsen immers allemaal iets mee in het leven. De een komt er alleen beter uit dan de ander. Patiënte Cora is echter een bliksemafleider. Deze roman gaat vooral over de verkniptheid van de psychiater zelf. Denk je op pagina twaalf nog dat hij competent en keurig is – misschien wat dwangmatig netjes – allengs blijkt de man… Tja, dat ga ik dus niet vertellen.[rectangle]

Op z’n Brits
Het is een heel sterk verhaal. Een dijk van een boek, mag ik wel zeggen. De Ierse schrijfster Aifric Campbell is een waar talent. Haar stijl is Brits wijdlopig en gedetailleerd. Af en toe moest ik aan de boeken van Ian McEwan denken.

Blik in de hersenpan
Campbell verstaat daarnaast de kunst om de spanning laag voor laag als een waterverfschilderij op te zetten. De gekte van de hoofdpersoon sijpelt langzaam in je bewustzijn door. Je houdt heel lang droge voeten en dan ineens dringt het besef door dat er grote en kleine dingen niet kloppen. Beklemmend en gecomponeerd als een intelligente puzzel. De schrijfster – zelf psychotherapeut – biedt een fantastische blik in de hersenpan van de mens. Ik ben onder de indruk en geef een 9+.

Win dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek De logica van het moorden van Aifric Campbell zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

De logica van het moorden – Aifric Campbell, De Geus
ISBN 9789044514940, Prijs € 21,90
Verschenen in oktober 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

Alice door Judith Hermann

Waar het over gaat: In vijf hoofdstukken verliest Alice telkens een naaste aan de dood.

De eerste zin: Maar Micha stierf niet.

Waardering: 9,5

Schrijfster Judith Hermann is een vreemde snuiter. Ze gebruikt heldere taal, haar stijl is schoon en fris. En toch gebeurt er iets raars met je. Wie Alice leest, kruipt in deze hoofdpersoon. Je zit er angstig dicht op. Ook op het verdriet en het gemis dat Alice ervaart. Alice is geen huiler, ze is een observator die nooit sentimenteel wordt. Ze lijkt te zweven boven haar eigen leven. Dat zorgt voor iets afstandelijks, alsof er een vlies tussen haar en de wereld zit.

De koffer sluiten
De roman valt uiteen in vijf hoofdstukken waarin telkens iemand doodgaat. Niet alle vragen van de lezer worden beantwoord, soms wist ik niet om wie het ging en wat Alice’ relatie tot de stervende was, maar dat is niet erg. De schoonheid van verlies wordt prachtig verwoord. Soms is afscheid nemen niets anders dan de spullen van de overledene pakken en de koffer sluiten. Soms blijf je de verlorenen terugzien in talloze passanten op straat.[rectangle]

Eenzaamheid
Heel mooi is de scène waarin Alice de jasjes van haar dode vriend opruimt. Hoe ze haar neus begraaft in de stof, maar bedrogen uitkomt omdat het jasje niet meer ruikt naar hem. Het is een mooi boek over eenzaamheid. Over vriendschappen die komen en gaan. Toen ik het uit had, voelde ik me een beetje Alice geworden. Het duurde dagen voor haar manier van kijken uit mijn systeem was en ik weer mezelf werd. Dat overkomt me niet zo heel snel. Ik geef een 9,5.

Win dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek van Judith Hermann zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.

Alice – Judith Hermann, Prometheus
ISBN 9789044614800, Prijs € 19,95
Verschenen in oktober 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

Het doet me huiveren en huilen, maar ik kan de hele dag aan niets anders denken. Waarschijnlijk hebben we hier weer te maken met een topper.

Rode hond rode hond door Patrick Lane

Waar het over gaat: Een feestje in het arme gezin van Eddy en Tom loopt uit de hand.

De eerste zin: Hij deed er niet lang over me te begraven.

Waardering: 9+

In 1958 bestond er nog geen jeugdzorg die het opnam voor kinderen die werden mishandeld of verwaarloosd. Zeker niet op het onvoorstelbaar arme platteland van Zuidwest-Canada. Het klimaat is er genadeloos, naar de dokter ga je niet want dat kost geld, en vaders en moeders slaan hun kinderen zoals ze vroeger zelf zijn geslagen.[rectangle]

Elke avond zuipen
Deze roman gaat over de gruwelijke spiraal van geweld. Meisjes worden heel jong zwanger, verliezen na de geboorte van hun eerste hun schoonheid en zijn gedoemd te sloven en te slaven. Hun mannen, soms even onder de pannen in de helse bosbouw, zetten het elke avond op een zuipen en organiseren hondengevechten. Vergelijk dat harde, uitzichtloze bestaan met onze heerlijke praatcultuur en je schaamt je voor je eigen geluk.

Voorzichtig verliefd
Toch gaat Rode hond rode hond ook over hoop op een betere toekomst. Tom zoekt zijn geluk niet in de heroïne en wil geen dieren doden om het doden. Heel voorzichtig wordt hij zelfs verliefd en hij weet nauwelijks wat hij met zijn gevoel aan moet. Marilyn roept iets bij hem op wat hij nooit eerder voelde. Prachtig uitvoerig beschreven. Hard en grimmig, maar ook zinnelijk en ontroerend. Een erg mooi boek van een schrijver die eerder poëzie schreef. Dat proef je op elke bladzijde. Ik zeg: een topper, en geef een 9+.

Winnen!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek Rode hond rode hond van Patrick Lane zo snel mogelijk thuis gestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

Rode hond rode hond – Patrick Lane, Signatuur
ISBN 9789056723231, Prijs € 19,95
Verschenen in november 2009

Paniek steekt de kop op, misselijkheid ligt op de loer en er is dat afschuwelijke gevoel van eenzaamheid.

Alleen door Henriette E. Møller

Waar het over gaat: Als haar vriend het uitmaakt, is Jelne alleen op de wereld. Ze gaat op zoek naar vroeger.

De eerste zin: Ze leunt uit het open raam, Jelne leunt uit het open raam van de woning op de vijfde verdieping, een late namiddag in januari.

Waardering: 9

Het begint met een doos foto’s die ze uit het raam gooit. Hup, weg met al dat verloren geluk. De plaatjes van heerlijke vakanties, leuke etentjes, mooie avonturen en goede herinneringen. Ik had het zelf kunnen doen, zo herkenbaar is de daad. Immers: áls het dan uit is (terwijl je nog zoveel van hem houdt), kun je beter maar in één keer door de pijn heen gaan. Dan heb je dat maar gehad.[rectangle]

Echt alleen
Henriette E. Møller beschrijft het koude, nare gevoel van eenzaamheid en hopeloosheid zeer treffend. Ik wist direct weer: o ja, zo erg is liefdesverdriet. Het is zo erg dat je denkt dat het nooit meer overgaat. Het liefdesverdriet van Jelne uit dit verhaal is het begin van een zoektocht naar wie ze is. Haar vader heeft ze nooit gekend, haar moeder stierf toen ze zeven was en de opa die voor haar zorgde, is inmiddels ook overleden. Dan ben je echt alleen.

Troostend
Møller schrijft in een heel prettige, langzame stijl. Ze neemt de tijd om te schrijven over haar gevoel. Over het verdriet en de leegte, maar ook over de ontmoetingen met nieuwe mensen, met ontdekkingen over haar komaf. Móói boek! Troostend voor iedereen die iemand of iets heeft verloren. Het gaat over de kracht van je hernemen en niet bij de pakken neerzitten. Ik geef een 9.

Winnen!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u een kijkje nemen op de winpagina van Libelle.

Alleen – Henriette E. Møller, Querido
ISBN 9789021437521, Prijs € 19,95
Verschenen in oktober 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

De schoonmaker door Judy Westerveld

Waar het over gaat: Beleidsmedewerker krijgt hulp van onzichtbare schoonmaker die zijn stukken verbetert.

De eerste zin: De schoonmakers hebben zijn beeldscherm verschoven.

Waardering: 8

We kennen allemaal zo’n Evert. De sukkel van de klas. De vage zwager. De collega die zo onhandig is dat hij alles laat vallen of omstoot. Vazen met bloemen, volle koffiebekers over het toetsenbord… per ongeluk natuurlijk. Het is de man met de eeuwige zweetsnor, de hakkelende stem en de vochtplekken onder de armen. Het is zo iemand van wie je niet kunt houden, maar aan wie je ook geen hekel hebt. Het is De Zielige die af en toe een extra complimentje of praatje verdient, maar die je ook weer niet té veel aandacht moet geven, anders heb je hem drie jaar als een stuk plakband aan je kont hangen. [rectangle]

Tenenkrommend
Over zo’n Evert gaat De schoonmaker. Schrijfster Judy Westerveld zet hem meesterlijk neer. Met al zijn kleine, gekke eigenaardigheidjes. Zijn houtsnijwerkhobby, zijn zeurderige echtgenote. O, het is tenenkrommend en meelijwekkend en toch voelde ik een flintertje verbetering. Ik wílde ook dat Evert minder onzeker zou zijn en vond het fijn dat hij hulp kreeg van een onzichtbare. Een onzichtbare schoonmaker verbetert zijn stukken, voorziet ze van commentaar en komt zelfs met een fantastisch projectidee, waar Evert vervolgens goede sier mee maakt.

Doe nou niet!
Hoe Evert omgaat met die ‘geheimzinnige’. Hoe hij met zijn collega’s vergadert en wauwelt over ‘zijn plan’. Hoe hij een zoektocht start naar die schoonmaker. En dat heel onhandig aanpakt natuurlijk. DOE NOU NIET, wilde ik steeds roepen, HOU NOU OP! LAAT HET NOU! Maar nee, Evert heeft een harde kop en zet wel door. De gevolgen? Lees maar. Ik geef een 8.

Winnen!
Deze winactie is afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

De schoonmaker – Judy Westerveld, Sijthoff
ISBN 9789021803333, Prijs € 17,50
Verschijningsdatum november 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op: www.marleenjanssen.nl.

Sashenka door Simon Montefiore

Waar het over gaat: Mooie Sashenka, 16 jaar en dochter van een rijke joodse zakenman, sluit zich in het geheim aan bij de bolsjewistische beweging.

De eerste zin: Het was pas rond theetijd, maar de zon was al onder toen drie gendarmes van de tsaar hun positie innamen bij de poort van het Smolni-instituut voor Adellijke Meisjes.

Waardering: 8

Ook heel heilzaam voor mensen die last hebben van een winter-, een relatie- of een levensdipje. Dit boek leest als een trein. In korte, hapklare hoofdstukjes zit je in no time diep in de Russische geschiedenis. Er zit spanning in, liefde, verraad, jaloezie, rijke mensen met mooie jurken en fantastische huizen, en natuurlijk de beklemmende en verschrikkelijke gruwelen van het stalinistische bewind.[rectangle]

Net Dan Brown
Puntje van kritiek is dat je van deze dikke roman geen literaire bevrediging moet verwachten. Het is niet per se mooi geschreven of knap geconstrueerd: schrijver Montefiore schrijft vooral op het effect. Heel korte hoofdstukjes (telkens vanuit een ander perspectief geschreven), waardoor de spanning hoog blijft en je steeds maar door door door wilt lezen. Het heeft een Dan Brownachtig effect waardoor het voor de lezer heel eenvoudig is: gaan zitten, lezen en heel erg genieten.

Martelingen
Onderweg krijg je een hoop interessante informatie mee. Hoe de illegale politieke structuren in Sint-Petersburg werken, waar mensen dronken van worden in 1917, dat overspel en vuige seks echt van alle tijden zijn. Het meest aangrijpend zijn het tweede en het derde deel van de roman. Daarin wordt diep ingegaan op het gruwelijke Stalinregime, waarin iedereen een spion was of kon zijn en waarin martelingen en executies aan de orde van de dag waren. Het derde en laatste deel van de roman speelt net na de val van het communisme en daar worden – hier en daar iets té toevallig – de losse eindjes van het verhaal aan elkaar geknoopt. Ik geef een dikke 8.

Winnen!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het Sashenka pakket zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

Sashenka – Simon Montefiore, Boekerij
ISBN 9789022551516, Prijs € 19,95
Verschijningsdatum oktober 2009

Dit boek gaat over het verlies van een Ware. Ik huilde de ogen uit mijn hoofd.

De verlorenen door Kim Echlin

Waar het over gaat: Een liefdesgeschiedenis die begint in Montreal wordt op de proef gesteld in Cambodja.

De eerste zin: Mau was een kleine man met een litteken op zijn linkerwang.

Waardering: 8+

Het verhaal begint losjes. Een meisje met krullen valt op een jongen met zwart haar en Aziatische ogen. Het is roze vuurwerk, ritjes op de motor en heel veel gekus en geknuffel. Best aangenaam, maar kabbel-de-babbel. Tot blijkt dat de man een banneling is. Hij heeft Cambodja verlaten en is daarmee ontkomen aan het helse regime van Pol Pot. Twee miljoen doden en vermisten heeft de dictator op zijn geweten. Ook de familie van hoofdpersoon Serey is verdwenen. Als de grenzen opengaan, keert hij terug om hen te zoeken.[rectangle]

Bij de strot
Op dit moment in het boek dacht ik: tja, lees ik door of niet? Ik las door en toen werd ik bij de strot gegrepen. Ik werd ondergedompeld in het naoorlogse Cambodja waar iedereen geliefden heeft verloren, is getraumatiseerd door de geur van ontbindende lijken, willekeurig geweld, ontploffende landmijnen.

Is liefde onoverwinnelijk?
Wankelend en rillend komen mensen overeind, beginnen weer een handeltje, vertellen elkaar weer voorzichtig grappige verhalen, worden verliefd. De veerkracht van de mens, daar gaat dit boek over. Serey en het meisje met de krullen vinden elkaar terug en de liefde vlamt weer op. Nu in een wereld die wreed en oneerlijk is. Kun je dan van elkaar blijven houden? Is liefde onoverwinnelijk? Het is een verschrikkelijk en prachtig boek. Ik geef een 8+.

Winnen!
De winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen! Voor andere winacties kunt u terecht op onze winpagina.

De Verlorenen – Kim Echlin, Bezige Bij
ISBN 9789023451662, Prijs € 17,90
Verschenen in oktober 2009

Een duister domein door Val McDermid

Waar het over gaat: Tijdens de mijnstaking van 1984 in Schotland verdwijnt een man. In 2007 is de kwestie nog steeds actueel.

De eerste zin: De stem is gedempt, net als de duisternis die hen omhult.

Waardering: 7,5

Wat zo fijn is aan die Val McDermid: ze is intelligent. Ze schrijft geen ram-bam-detectives waarin de dooien je om de oren vliegen en de kogels gaten in de bladzijden branden, nee, ze vertelt een verhaal. Ook deze is weer fijn. Een ontvoerde vrouw, een mislukte losgeldactie, een verdwenen baby. Verder: herinneringen aan de mijnwerkersstaking in noordelijk Engeland in 1984.[rectangle]

Honger en koude
McDermid schrijft mooi over de strijd van de gewone man. De ingevallen wangen van de honger, de kou in de kleine arbeidershuisjes, het doorzettingsvermogen. De haat tegen Thatcher en tegen mannen die de strijd niet volhielden en de staking braken. Hoe die de rest van hun leven worden uitgekost door het dorp.

Schotse woeste hoogten
Goede ingrediënten voor een stevig verhaal. Voeg daarbij het aangename decor van Schotland en een afdeling Cold Cases die bevolkt wordt door zeer prettige agenten en je hebt: een GOED BOEK. Het slingert je van het heden naar het verleden, van Schotse woeste hoogten naar een zinderend Toscaans landschap. Echt een boek voor een donkere winteravond waarop je zin hebt in iets smakelijks. Ik geef een 7,5.

Winnen
Deze winactie is afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u naar onze winpagina gaan.

Een duister domein – Val McDermid, Sijthoff
ISBN 9789021802527, Prijs € 19,95
Verschenen in april 2009

De stad waar je ten slotte aankomt door Peter Cameron

Waar het over gaat: Jonge literatuurdocent wil biografie schrijven over dode schrijver en vraagt toestemming aan nazaten. Deze weigeren. Hij vliegt naar Uruguay om opheldering.

De eerste zin: Geachte mevrouw Gund, mevrouw Langdon en meneer Gund, Ik schrijf u omdat ik heb vernomen dat u de literaire nalatenschap van Jules Gund beheert.

Waardering: 9,5

Dit boek is net een taartje: een bros hazelnootgebakje waar je een ferme hap van neemt en waar je van moet kreunen zo lekker. De roman is soepeltjes geschreven in een haast Britse (want droogkomische) stijl en wordt bevolkt door verrukkelijke mensen. Allemaal twijfelaars die zich stoerder voordoen dan ze zijn. De een gedraagt zich nuffig om haar onzekerheid te verbloemen, een ander is lomp omdat hij eigenlijk niet kan aanvaarden dat hij oud en lelijk wordt. O, dacht ik wel duizendmaal, zo zijn mensen écht.[rectangle]

Linnen overhemd
Ook fijn: de roman speelt in Uruguay en dat zorgt voor een aangename sfeer van hitte, zingende vogels, opgedroogde meren en vervallen landhuizen waar de koffie en de drank goed smaken. Krakerige, met chintz beklede fauteuils waar iemand verveeld in hangt, pulkend aan zijn witlinnen overhemd. Dat werk.

Twee exen
Hoofdpersoon Omar – de biograaf in spe – krijgt te maken met een fascinerend stelletje: twee exen (onder één dak, dat het goed gaat…) en een zuipende, jaloerse broer. Al tijdens de eerste kennismaking weet je dat het leuk gaat worden. De combinatie liefde en jaloezie levert altijd wat op. Ik verkneukelde me zo dat ik met opzet het verder lezen ging uitstellen. Nog even een boodschap, nog even de afwas, en daarna spróng ik op de bank en stortte ik me weer op het verhaal. Deze hartverwarmende roman verdient een 9,5.

Win dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u naar de pagina winnen gaan.

De stad waar je ten slotte aankomt – Peter Cameron, Ailantus
ISBN 9789089530219, Prijs € 19,95
Verschijningsdatum september 2009

Koude aarde door Sarah Moss

Waar het over gaat: Groepje archeologen vertrekt naar West-Groenland voor een opgraving. In de rest van de wereld en ter plaatse gebeuren akelige dingen.

De eerste zin: Ik kon niet slapen de eerste nacht dat ik hier was.

Waardering: 9

West-Groenland bestaat uit gras, gras en nog eens gras. Ik heb het even gecheckt op Google Maps. Schapen heb je er ook, maar alleen in de zomer. Geen auto’s, geen wegen, geen voedsel, geen buren. Zet drie mannen en drie vrouwen daar een paar maanden neer om te werken aan een archeologische opgraving en je weet eigenlijk al: dit gaat fout. [rectangle]

Geesten!
Het gaat zo fout dat ik bijna niet verder durfde te lezen. Er komen namelijk ook geesten aan te pas en daar heb ik het helemaal niet op. De archeologen stuiten op een massagraf en de doden willen niet gestoord worden. Het is zo eng. En zo realistisch beschreven dat het nog echt zou kunnen gebeuren ook.

Vieze prutjes
’s Nachts nachtmerries. En overdag is het koud en nat en eten ze enkel vieze prutjes uit zakjes. Of gedroogd fruit. Bah. Nooit een verse tomaat of een stevige appel. De perfecte voedingsbodem voor een slecht humeur en depressieve gedachten. En dat blijkt ook wel, want hoe langer ze vriesdroogmaaltijden eten, hoe meer er op elkaar gevit en gescholden wordt.

Nagelkluiven
En dan gaat de internetverbinding ook nog stuk en doet de telefoon het niet meer. Sarah Moss schrijft geweldig en bouwt de spanning en irritatie meesterlijk op. Zo gaat het echt met groepen geïsoleerde mensen. Ze wisselt van perspectief waardoor verschillende visies de revue passeren. Het is nagelkluiven tot het einde. Top! Ik geef een 9.

Win dit boek!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars krijgen het boek De Koude Aarde zo snel mogelijk thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u naar de spelletjespagina gaan.

Niet gewonnen?
Vanaf vandaag kunt u de kortingsbon downloaden met €2,50 korting op het boek Koude Aarde van Sarah Moss. Dus print de kortingsbon snel uit en lever hem in bij de boekhandel. Deze actie is geldig tot en met 1 december 2009.

Download de kortingsbon van het boek Koude Aarde van Sarah Moss.

Koude aarde – Sarah Moss, Artemis & Co
ISBN 9789047201083, Prijs € 18,95
Verschenen in september 2009

door Paul Baeten Gronda

Kentucky, mijn land

Waar het over gaat: 73-jarige man – rijk, eenzaam, onaangepast – verbrandt zijn hand en verliest zijn geld en krijgt een heel ander leven.

De eerste zin: Uiteindelijk zou Karel Jemen alles verliezen, maar voorlopig had hij zich alleen maar verbrand.

Waardering: 9

Dit is een topper. Een vrolijk doch droevig, zeer geestig geschreven verhaal over een man (type krasse knar) die het anders doet dan wij allemaal. Je kunt zeggen: wat een rare vent. Maar ik hou wel van onconventionele mensen en deze Karel Jemen is echt een rare knakker.

Vieze diepvriesmaaltijden
Hij doet zich voor als kreupel en half blind omdat hij geen zin heeft zijn huis uit te komen. Hij eet op vaste dagen dezelfde vieze diepvriesmaaltijden. Hij haat de aanblik en de geur van de zee terwijl hij aan de Belgische kust woont. En hij is een seksist (maar wel een ouwe snoeperd want hij vergrijpt zich aan het nichtje van de kapper). Allemaal eigenschappen die in het normale leven minstens afstotelijk zijn, maar toch… ging ik houden van deze moeilijke man.[rectangle]

Briljante zinnen
Dat komt natuurlijk omdat schrijver Paul Baeten Gronda hem fantastisch neerzet. Let op, hier komen wat briljante stukjes: ‘Karel Jemen vond zichzelf niet geniaal, maar alleen omdat het woord ‘geniaal’ voor hem de smaak had van stoffige laboratoria en krijtstof. Hij was geen gekke stofjas, hij was een maatpak met een doel.’ En deze: ‘Er kwam storing op de lijn – Etienne Cuppers belde mobiel, omdat hij zich daardoor jonger voelde.’ Of deze: ‘… Karel Jemen at liever droge toast dan door het leven te struikelen als een zuinig alleman.’ Deze kolderieke hoofdpersoon zegt hier en daar toch zeer rake dingen. Ik geef een 9. En belde toen ik het boek uithad met de schrijver, benieuwd als ik was of deze net zo apart is als Karel Jemen.

Lees het mini-interview met Paul Baeten Gronda op Libelle.nl.

Winnen!
Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u naar de spelletjes pagina van Libelle gaan.

Kentucky, mijn land – Paul Baeten Gronda, Bezige Bij
ISBN 9789023441274, Prijs € 14,90
Verschenen in september 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl

Grammatica van een obsessie door Jolien Janzing

Waar het over gaat: Schrijver wil maar één ding: het perfecte boek construeren. Zijn nieuwe liefde lijkt zelf een leven als een roman te hebben. Of vergist hij zich?

De eerste zin: Wist ik veel.

Waardering: 9-

Een kind met een rotmoeder. Een gearriveerde schrijver die verliefd wordt op een complexe vrouw. Een man die in een verkeerd lichaam is geboren en vrouw wil zijn. In Grammatica van een obsessie worden veel verhalen verteld. In eerste instantie lijken ze niets met elkaar te maken te hebben, maar al die geschiedenissen klikken in elkaar als een Rubik’s puzzel.

Schrijfster met Het Oog
Jolien Janzing is een waar talent. Ze schrijft intrigerend, levensecht en prachtig helder. Er zit iets van magie in haar roman. Het gaat over verdrietige dingen (man wil vrouw worden, maar het zijn de jaren vijftig en hij wordt voor gek verklaard en platgespoten in een gesticht) en toch blijft het licht. Ik las ademloos achter elkaar door en grinnikte veel. O nee, het is beslist geen slapstick, maar de schrijfster heeft Het Oog. Voor het geestige detail, de pijnlijk schurende rand, de levensechte giechel. [rectangle]

De rotmoeder
Mooi hoe zij de jeugd van het meisje met de rotmoeder beschrijft. Je ziet het onschuldige kind ‘verpest’ worden door het gebrek aan liefde en aandacht. Om te huilen zo prachtig vond ik het leed van de man die vrouw wil zijn. De onmacht van de vooruitstrevende psychiater die diep in zijn hart weet hoe de man/vrouw geholpen kan worden. Ontroerend is de kruidenier die de patiënten in het gesticht troost met shampoo en speculaas. Wat een mooi boek. Wat jammer dat het uit is. Ik geef een 9- en hoop dat Janzing nu al werkt aan haar volgende.

Antwoord op die vraag vind je in Marleens Mini-Interview met Jolien Janzing.

Winnen!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk het boek thuisgestuurd. Voor andere winacties kunt u terecht op de spelletjespagina.

Grammatica van een obsessie – Jolien Janzing, Arbeiderspers
ISBN 9789029567565, Prijs € 18,95
Verschenen in april 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl

‘Als er eentje doodgaat, ben ik van slag’

Waar zit jij te schrijven, Jolien?
Jolien Janzing: ‘Ik heb boven een heel mooi bureautje staan, maar mijn vriend zegt altijd: “Waarom zit je daar zo weinig?” Het liefst nestel ik me beneden in de luie stoel. Met mijn voeten op een bankje, een dekentje over mijn schoot en de laptop op mijn knieën. Mooie muziek op… Ik ben dan de gelukkigste mens op aarde.’

En vertel eens: wat heb jij op met mensen met een tikkie of een deuk?
‘Ik ben geïntrigeerd door het anders-zijn van mensen. Waar dat vandaan komt weet ik niet. Ik werk ook als journalist en ik hoor veel gekke, bijzondere verhalen. Wat dat betreft overtreft de werkelijkheid vaak mijn fantasie. Ik heb net een journalistiek boek afgerond waarin tien homostellen praten over de liefde. Dat zijn ook mensen die net even anders zijn. Ik vind dat interessant. In Grammatica van een obsessie hield ik daarom ook het meest van juffrouw Olga: de man die vrouw wilde zijn.’

Heb je haar gemodelleerd naar een echte transseksueel?
‘Ik heb voor Humo in de loop der jaren veel verhalen geschreven over transseksualiteit. De echte Olga ben ik niet tegengekomen, maar ze is wel voortgekomen uit verschillende bestaande mensen. Ook de situatie dat twee mannen samenwonen met één vrouw van wie ze allebei houden bestaat echt. Ik heb ze ontmoet. En ik heb ze natuurlijk naar mijn hand gezet.’[rectangle]

Hou je van je personages?
‘Heel veel. Het klinkt misschien wat freaky, maar het wordt familie, en als er eentje doodgaat, ben ik van slag. Toen het boek af was, miste ik ze verschrikkelijk.’

En nu?
‘Ben ik bezig met het volgende boek. Dat gaat over een van de beroemde zusjes Brönte, die rond 1840 een paar jaar in Brussel verbleef. Zo’n meisje van het Engelse platteland dat verzeild raakt in De Grote Stad. En dan ook nog eens verliefd wordt op een man die haar afwijst. Mooi verhaal, denk ik zo. Daar kan ik wel wat mee.’

Tomas Ross schetst een fascinerend beeld van hoe het leven aan het hof eruit zou kunnen zien. Ja, het blijft fantasie, maar toch.

Het meisje uit Buenos Aires door Tomas Ross

Waar het over gaat: Een Argentijnse journalist verdwijnt in 1978, zijn dochter ontdekt vijfentwintig jaar later dat vader een pakketje naar Nederland liet smokkelen in de koffer van de persvoorlichter van het Koninklijk Huis.

De eerste zin: Graciela kon zich niet heugen ooit eerder zoveel vlaggen te hebben gezien, zelfs niet toen Péron opnieuw president werd.

Waardering: 8

Schrijvers mogen alles verzinnen. Immers: een boek is een boek en geen werkelijkheid. Tomas Ross weeft in zijn faction werkelijkheid (facts) en fantasie (fictie) door elkaar. In Het meisje uit Buenos Aires flikt ie het kunstje weer op hoog niveau. Hij is er zo ongelooflijk goed in dat ik regelmatig dacht: Hè? Is dit echt waar? Of: Waaaat! Dat wist ik helemaal niet! Soms vergat ik zijn trucage en wilde ik van schrik mijn zus bellen om te vertellen wat ik nou toch las over Alex, Máxima of vader Zorreguieta.[rectangle]

Aanklacht tegen onvrijheid
Het meisje uit Buenos Aires is knetterspannend en gaat over slachtoffers van de Vuile Oorlog. Onder de dictatuur van Videla verdwenen er in de jaren zeventig in Argentinië tienduizenden mannen en vrouwen. Tomas Ross speelt in dit boek met de rol van Zorreguieta: was hij nou wel of niet fout? Beschermt onze prinses haar vader (en dus zichzelf) tegen de waarheid en hoeveel kan zij onder het tapijt vegen? Ross balanceert op het randje van het toelaatbare.

Soms las ik alinea’s waarbij ik dacht: Man, wat ben je gevaarlijk bezig! Ik denk niet dat het Koninklijk Huis deze roman kan appreciëren. Maar we leven in een vrij land met vrijheid van meningsuiting. Hier mag alles gezegd worden. In Argentinië nog steeds niet. Tomas Ross heeft een boek geschreven dat je op verschillende manieren kunt lezen: als een spannend en vermakelijk verhaal of als een aanklacht tegen onvrijheid. Ik geef een 8.

Winnen!
Deze winactie is afgelopen. De winnaars krijgen zo snel mogelijk bericht. Voor andere winacties kunt u terecht op de spelletjes pagina.

Het meisje uit Buenos Aires – Tomas Ross, Cargo
ISBN 9789023440307, Prijs € 19,90
Verschenen in september 2009

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl

Zeg Paul, heeft je vader model gestaan voor hoofdpersoon Karel Jemen in je boek?
‘Paul Baeten Gronda: ‘Oh nee, mijn vader is niet zo gek. Ik heb een Argentijnse vriend en zíjn grootvader is een beetje model geweest. Ik heb de man nooit in levende lijve ontmoet, maar hoorde de raarste anekdotes. Bijvoorbeeld het verhaal dat de man geen toilet op de verdieping boven zich duldde. Ik dacht: dáár is mijn hoofdpersoon. Ik heb hem vervolgens ‘gekleurd’ met mijn eigen, meest onaantrekkelijke karaktereigenschappen.’

Zoals?
‘Ik heb een nogal neurotische omgang met voedsel en geld.’

En hoe wilde je Karel Jemen afschilderen?
‘Ik ben gefixeerd door helden in films en boeken waar je maar met moeite van kunt houden. De filmer Fellini kon dat als geen ander. Zat je in de bioscoop en haatte je de hele film de hoofdpersoon, maar dan veranderde je mening toch nog in de laatste tien minuten.’[rectangle]

Missie geslaagd denk ik zo!
‘Ja, hoewel sommige mensen hem misschien niet gaan waarderen. Mijn moeder en mijn grootmoeder bijvoorbeeld, kwamen het punt van antipathie niet voorbij, zij zeiden: Wat is het toch een vreselijke man!
Mijn mannelijke lezers hebben daar blijkbaar minder last van, die herkennen waarschijnlijk iets van zichzelf.’

Heb je het boek snel geschreven?
‘In vier maanden, daarna ben ik nog een paar maanden bezig geweest met bijschaven en aanpassen. In die periode was ik onrustig en onflexibel. Normaal heb ik een redelijk constant humeur, nu wilde ik ’s middags al weten wat we ’s avonds aten. Mijn vrouw heeft veel geduld met me gehad. Ik leek wel manisch depressief. Als ik drie goede pagina’s had geschreven reden we naar Antwerpen om de modezaken leeg te kopen. Nu het boek af is, is al die gekheid weggevallen. Dat is maar goed ook.’

Dat moet voor een blanke, gearriveerde man in Zuid–Afrika de grootste nachtmerrie ever zijn.

De Spiegel door André Brink

Waar het over gaat: Blanke Zuid-Afrikaan wordt op een ochtend wakker en ziet dat hij zwart is geworden.

De eerste zin: Tot vandaag is me nooit iets bijzonders aan de spiegel opgevallen.

Waardering: 8,5

De Spiegel zet je op het verkeerde been. Of beter gezegd: het boek zet je op allerlei verkeerde benen. Het zet aan tot denken over wie je bent, wie je denkt te zijn en wie je misschien zou willen zijn. Architect Steve, die in de roman van de ene op de andere dag zwart is, raakt in totale verwarring. Wil zijn vrouw hem nog wel? Is hij nog steeds de gelauwerde architect nu hij niet meer tot de elitaire blanke kaste behoort? Kijken zwervers anders naar hem nu hij ‘een van hen’ is?

Oppervlakkige eikel
Steve als blanke man was een oppervlakkige eikel die over weinig nadacht. Zo’n man wie het te goed gaat, die met een te mooie vrouw is getrouwd en vier auto’s in de garage heeft staan. Een sááie man. De verandering van huidskleur maakt hem boeiender: hij leert een les in onderdanigheid. In eerlijkheid naar zichzelf. En daar kan iedereen, blank of zwart, weer van leren. Ook ik, witte Hollander, die geen apartheid ken.[rectangle]

Oog voor detail
De roman is hier en daar een ietsepietsje moralistisch, maar net als je denkt: nú gaat André Brink over de schreef, komt het weer goed. Mooi is Brinks oog voor detail. Dat doet hier en daar denken aan Zaterdag van Ian McEwan. Ook tijdens het schokkende einde van De Spiegel dacht ik even: hé, wordt hier iets gekopieerd? Desondanks: een 8,5.

De spiegel – André Brink, Uitgeverij Meulenhoff
ISBN 9789029082266, Prijs € 16,90, Genre roman
Verschenen in september 2008

Wilt u dit boek bestellen?

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl

Doodverf door A.F.Th. van der Heijden

Waar het over gaat: Kunstenaar experimenteert met het ‘ingipsen’ van mensen om de doodstrijd te vangen. Het gaat mis.

De eerste zin: Voor mensen die ernaar streefden met hoog opgericht hoofd door het leven te gaan, hadden ze laag-bij-de-grondse huizen – paalwoningen, dat wel, maar met erg korte palen.

Waardering: 8+

Een boek lezen van A.F.Th. van der Heijden is als kijken door een gigantische caleidoscoop. Je draait en draait aan de buis en de gekleurde steentjes vallen keer op keer in andere patronen neer. En steeds is het mooi, vreemd, verrassend. Zo schrijft die man. On-Nederlands wijdlopig, elegant van het ene onderwerp naar het andere springend. Een greep uit de zaken die langskomen in Doodverf, zijn nieuwste boek: jongens van veertien die hun eerste seksspelletjes spelen, een babydief die kinderen steelt in Thailand, een cocaïnejunk die afkickt in de trein van Amsterdam naar Napels, Italiaanse dragqueens verslaafd aan bingo.

[rectangle]

En natuurlijk het geëxperimenteer van de kunstenaar met het ingipsen van mensen. Wurgend eng is dat. Klinkt als veel? Klopt, maar Doodverf leest soepel als een intercity. Ik schoot mee in die raket van vertelsels en verveelde me geen moment. A.F.Th. verstaat de kunst om een verhaal te breien met vijftien bollen wol en evenzoveel breipennen. ‘Barok’ en ‘overweldigend’ zijn woorden die bij hem passen en het is het allerlekkerst om je daarin onder te dompelen. A.F.Th. werkt het best als je gaat zitten, de deur dichtdoet en de kamer pas weer uit komt als je de laatste bladzijde uit hebt. Ik geef een 8+.

Doodverf – A.F.Th. van der Heijden, Uitgeverij Querido
ISBN 9789021435442, Prijs € 15,00
Verschenen in Juni 2009

Wilt u dit boek bestellen? 

Meer over Marleen Janssen vindt u op www.marleenjanssen.nl