Ik ben daar een typisch voorbeeld van. Het vervelende is dat ik veel dingen leuk vind, en op vragen liever ‘ja, doe ik!’, dan ‘nee, dat lukt me niet’ antwoord.

Zo was er de mail van mijn uitgeefster Ilse. ‘Heb jij tijd om de drukproeven door te nemen of zal ik het alleen doen?’ Voor ik het wist rebbelden mijn vingers een antwoord: ‘Natuurlijk doe ik dat.’ Een stapel A4-tjes is nu qua lay-out opeens een boek. Blij lees ik de ruim 80.000 woorden weer door. Ik onderdruk de neiging om zinnen aan te passen. Het gaat nu alleen om de allerlaatste foutjes. Gelukkig kom ik er een paar tegen, dat geeft een nuttig gevoel.

[rectangle]

Ondertussen stroomt mijn mailbox verder vol. Ilse is superdruk om alles rondom het verschijnen van De Babymakelaar te regelen. Zo is er een aanvraag voor een interview op vrouwenthrillers.nl. Ja, leuk! Ook stuurt Ilse me een posterontwerp voor de vriendinnenactie. Ik stroom vol met energie. Wat fantastisch om mijn kindje zo afgebeeld te zien. Tussendoor zijn we bezig met de presentatie tijdens de Libelle zomerweek. Ik wil het 1e exemplaar graag overhandigen aan iemand die in het musicalvak zit, net als Femke, mijn hoofdpersonage. Dat lijkt te gaan lukken. Maandag 17 mei om 11.00 uur. De benaderde musicalster stuurt me de volgende reactie: ‘Wat een ontzettend interessant boek. Op maandagen zijn we vrij. Ik heb er zin in!’ Is deze musicalster soms ook een kei in kaatseballen?

Meer informatie op de website van Marelle Boersma