Onzeker jaar
“Het is voor mij en mijn gezin een ontzettend moeilijk jaar geweest. Het jaar dat álles wat in meer dan dertig jaar was opgebouwd, in één klap weg was. Dan heb ik het niet eens over bezit. Ik mis vooral het samenwerken met al die mensen bij DSB, het museum en AZ. Velen spreek ik nog wel, maar alles is anders geworden. Ik vind het nog steeds verschrikkelijk dat zo veel medewerkers hun baan zijn kwijtgeraakt. Achter iedere naam schuilt een gezin dat lang in de onzekerheid heeft gezeten of nog steeds zit. Daar heb ik me zo machteloos over gevoeld. [rectangle]

Indringende gesprekken
2010 is helaas ook het jaar geweest waarin me veel vrienden en bekenden ontvielen. Mijn oude marketingdirecteur Richard Pet bijvoorbeeld, is samen met zijn vrouw en adoptiekindje omgekomen bij de aardbeving in Haïti. Ook mijn vader stierf in februari. Een paar jaar geleden was hij na een hartinfarct in coma geraakt, toch wist hij er op miraculeuze wijze bovenop te krabbelen. Ik heb nog heel indringende gesprekken met hem gehad over niet eerder besproken zaken. Daar heb ik veel aan gehad.

Verwerkingsproces
Hoewel ik me gesteund heb gevoeld door familie en vrienden, verwerk je een verlies – of dat nu een dierbare of je bedrijf is – natuurlijk deels alleen. Ik heb geprobeerd weer wat te gaan sporten en heb veel in de tuin gewerkt. Overigens ben ik vanaf dag één na het faillissement gewoon weer aan het werk gegaan, hoor. Ik ben ondernemer in hart en nieren. Ik wil niet in een hoekje gaan zitten, dan heb je geen leven meer.

De tijd zal het leren
En de tijd heelt hopelijk wat van de wonden. Ja, ik voel veel pijn en verdriet als ik terugkijk. Maar ook boosheid en vechtlust. DSB had niet hoeven omvallen. Ik heb daarom een aanklacht ingediend tegen De Nederlandsche Bank. Hun aandeel en de waarheid moeten boven tafel komen. Er zijn zo veel gedupeerden, die móeten hun geld terugkrijgen. Verder probeer ik me weer te concentreren op nieuwe activiteiten. Ik word regelmatig benaderd door bedrijven voor strategisch advies of lezingen en ben inmiddels een eigen sprekersbureau begonnen. Ik heb veel vogels in de lucht, nu eens zien welke er in 2011 zullen landen.”

Lees het hele interview met Dirk Scheringa in Libelle 50 op bladzijde 77.

Ik vind het altijd leuk als vaders van vriendinnen iets willen zeggen. Er zit vaak iets heel verstandigs in. “Ik heb je column gelezen van vanochtend. In de Metro,” hoor ik vanuit Rotterdam mijn oor in brommen. “We zijn het helemaal met je eens. Echt schandalig wat er gebeurd is, schandalig. Ik snap niet dat niemand het erover heeft.”

De vader in kwestie is ondernemer van het eerlijke soort. Hij heeft een winkel waarmee hij AH manmoedig het hoofd biedt. Al jaren. Elke ochtend komt hij met zijn leveranciers en vrienden bij elkaar om bij een kop koffie het nieuws door te nemen. Op vrijdag pakken ze daar de Metro bij en wordt mijn column onder handen genomen. Deze keer gaat het over Dirk Scheringa. Ondernemer. Over zijn praktijken valt te twisten, over de manier waarop hij wél en andere boeven níet worden aangepakt, zeker niet. [rectangle]

Dat Scheringa ‘foute’ producten verkocht zou hebben, wordt niet betwist. Dat ABNAMRO, ING, FORTIS, AEGON, SNS, en al die andere banken dit tot op de dag van vandaag nog steeds doen, wordt verzwegen. Dat DSB hoge provisies uitdeelt aan haar adviseurs – buitendienstmedewerkers cq adviseurs – is ook een gegeven. Dat elke andere bank, wederom ABNAMRO, ING, FORTIS, AEGON, SNS en al die anderen dat ook doen, wordt vergeten. Dat 1350 mensen in de hypotheekproblemen zijn gekomen bij DSB, is erg jammer. Hoe zit het met de duizenden die in hetzelfde schuitje zitten bij …– moet ik het rijtje banken weer herhalen?!

De reden waarom Dirk Scheringa wordt aangepakt, is niet omdat hij een foute boef is. Dat is bijzaak, de stok om de man mee te slaan. De reden waarom hij wordt aangepakt, is omdat het kan. Omdat we het durven. ‘We’ is het establishment, de politiek, de Amsterdamse bancaire Zuidas en het oude geld. Allemaal partijen die behoren tot het old boys network. Oude jongens krentenbrood, van die mannen die niets kunnen en die dit geheim houden door met elkaar in bestuurtjes, commissies, clubjes en partijtjes te zitten. Zonder vrouwen gebeurt er niets natuurlijk maar dat is nu bijzaak.

Deze oude jongens kunnen niets, hebben niets maar kijken jaloers naar al die ondernemers die iets kunnen, winkeltjes runnen, miljoenen verdienen, boten en vliegtuigen kopen. Deze oude jongens komen niet verder dan hun oude vrouw inruilen tegen een jonger exemplaar en op kosten van de klanten bij beursgenoteerde bedrijven als loonslaaf ondernemertje spelen. Deze oude jongens plunderen banken omdat ze dat afgesproken hebben (‘in onze branche is het vanzelfsprekend dat je met 25 miljoen de bank uitloopt. En nee, niet als zware jongen, maar als baas van de tent natuurlijk!’). Deze jongens lachen zich ziek en halen als een dief in de nacht de kunstcollectie van Dirk Scheringa op. Zo gaat dat met die ABN-jongens c.s. Maar als ik nu mijn hypotheek wil weghalen bij ABNAMRO, moet ik boeterente betalen. Hoezo, wurgcontract?