Interview: Femke Sterken, Fotografie: Dirk-Jan van Dijk.

Maar ongemerkt vertelde acteur en presentator Roeland Fernhout toch verrassende details aan Libelle-redacteur Femke Sterken.

Kun je iets vertellen over je rol in Annie M.G.?
“In de serie volgen we Annie van haar geboorte tot haar dood. Ze vraagt aan mij of ik haar wil helpen bij haar zelfgeregisseerde dood, omdat ze het te moeilijk vindt om haar zoon daarmee te belasten. Ik heb niet zo’n grote rol.”

Een paar jaar geleden vertelde je in Libelle dat je niet had geleden onder de scheiding van je ouders. Miste je je vader niet?
“Ik was vijf toen mijn ouders uit elkaar gingen en als kind accepteer je zo’n situatie. Mijn vader zag ik in de weekenden en tijdens vakanties.”

Gingen je ouders na de scheiding vriendschappelijk met elkaar om?
“Nee, ze hadden echt onverenigbare persoonlijkheden. Ze hebben elkaar pas korte tijd geleden voor het eerst sinds jaren gezien. De huidige vrouw van mijn vader had mijn moeder uitgenodigd voor een familiediner met kerst. Ik vond het fantastisch om ze samen aan één tafel te zien. Dat had ik nog nooit echt meegemaakt, de tijd van voor mijn vijfde even niet meegerekend.”

Je ouders kregen voor hun huwelijk een auto-ongeluk waaraan je moeder een dwarslaesie overhield. Wat voor plek had dat ongeluk in jullie gezin?
“Een enorme plek. Ik zag het altijd als een heel groot ding en stelde me er van alles bij voor. In mijn fantasie gebeurde het op een regenachtige dag en waren er heel veel vrachtwagens op de weg. Ik heb er pas op latere leeftijd echt goed over door durven vragen. Het was een stom ongeluk.”[rectangle]

Op welke manier was het feit dat je moeder in een rolstoel zat vormend voor jou?
“Mijn vier jaar oudere broer en ik zijn er heel snel zelfstandig door geworden. We gingen op jonge leeftijd zelf naar school, kookten al toen we een jaar of tien waren en onderhielden zelf het contact met de hoofdmeester.”

Ben je trots op jezelf, tevreden met wat je bereikt hebt?
“Nee, helemaal niet. Ik weet niet waarom. Begrijp me goed, ik ben niet ontevreden. Ik ben 37 en heb een hoop mee mogen maken. Veel succes ook. Maar het succes nu voelt anders dan tien jaar geleden. Ik weet het niet, misschien zit ik wel gewoon tegen de midlife crisis aan.”

Wie is Roeland?
Roeland Fernhout werd op 18 april 1972 geboren in Tilburg en groeide op in Den Haag. Na de middelbare school volgde Roeland een regie-opleiding in Arnhem en studeerde daarna aan de Toneelschool in Amsterdam. Landelijke bekendheid kreeg hij door zijn rol in de film Zusje. Naast zijn werk als acteur bij Toneelgroep Amsterdam, speelde hij ook in de speelfilms Siberia, Phileine zegt sorry, Feestje en de series All Stars en Floor Faber. Daarnaast was hij presentator van RTL Travel en From Alaska with Love. In 2007 stelde Roeland als grap een boyband samen, genaamd Bearforce One. Dankzij hun YouTube-video werden de mannen heel populair.

Lees het hele interview met Roeland Fernhout in Libelle 3 op bladzijde 22.

Op Sacdeluxe.nl kunt u deze dure merktassen gewoon huren. Heel erg leuk als u een avondje echt luxe en in stijl gekleed naar een feestje wilt of gewoon… om te voelen hoe het is met zo’n dure merktas te lopen. Dit fenomeen is in het buitenland al erg populair en in Nederland begint het nu ook een beetje op te komen.

Collectie
De collectie aan tassen op deze website is gigantisch. Er zijn tientallen tassen waar u uit kunt kiezen van allemaal verschillende kleuren, merken en collecties. Bij elke tas is ook een uitgebreide omschrijving te vinden. Dit maakt het allemaal erg overzichtelijk en begrijpelijk. En bent u toch al aan het shoppen voor een avondje uit? Dan kunt u op de website ook gelijk accessoires huren. [rectangle]

Hoe werkt het?
Op de website kunt u kiezen tussen alle beschikbare tassen van dat moment. U kunt zoeken op kleur, designer of collectie. U kiest een tas en bepaald voor hoelang u de tas in u bezit wilt hebben. Er kan gekozen worden tussen 1 week, 2 weken of een maand.

Kosten
De kosten verschillen per tas. Een tas van Gucci kost als u abonnee bent 45 euro voor een week. Als u niet abonnee bent kost het 80 euro. Deze bedragen lopen op des te langer u de tas huurt. Voor 2 weken betaalt u als abonnee 75 euro en als niet abonnee 110 euro.

Toch kopen?
Er zijn ook regelmatig sales op de website als er tassen uit de collectie gaan. Deze kunt u als u abonnee bent met korting kopen. Dan krijgt u toch nog uiteindelijk een merktas voor een goed prijsje in uw bezit.

Aan alles, maar dan ook alles was gedacht. Voor de kinderen: clown, oppas, springkussen, bedjes voor de kleinsten, popcornmachine, fietsjes. En als grootste attractie: schilderen op de muren.

Het huis moest namelijk nog helemaal verbouwd worden, dus alle kinderen mochten zich uitleven op de muren in het hele huis: die hebben we dan ook de hele middag niet meer gezien. Maar ook voor de ouders was het op en top geregeld.[rectangle]

Champagne zo veel je wilde, sushi, barbecue, dj met heel relaxte muziek, fotograaf voor de leuke momenten (en die waren er veel). Je glas was nog niet leeg of het werd weer gevuld. En overal waren leuke mensen, het belangrijkste natuurlijk.

Het had van mij wel eindeloos mogen duren. Helaas komen ook aan de leukste feestjes een eind, de kinderen moesten naar bed. En toen die er eenmaal in lagen, dacht ik: ik ga zelf ook. Want er zitten twee nadelen aan zulke leuke feestjes: 1. Ze zijn heel vermoeiend en 2. Hoe gaan we dat ooit nog evenaren?

Annemarie Coopman
Tekstredacteur

Ik verheug me op etentjes met de hele familie en een hele avond kletsen met een goede vriendin. Maar ik ben ook iemand met een enorme behoefte aan tijd voor zichzelf.
Ik ken mensen die het liefst (naast hun werk) elke avond van de week iets buitenshuis doen. Of het nu om hobby’s, sport of vrienden gaat, ze rennen van hot naar her zonder adem te halen en genieten ervan. Ik kan dat niet. Ik zou het wel willen, maar op de een of andere manier kan mijn hoofd dat niet aan. Tijdens mijn studententijd heb ik het een tijdje geprobeerd. Het was toen überhaupt moeilijk om ‘alleen-tijd’ in te plannen omdat er altijd wel ergens een borrel of een feestje of een lezing of een spontane get-together was. Gelukkig werd ik er niet van, dat ik mijn huis alleen bezocht om er te slapen. Ik rende mezelf voorbij en kwam erachter dat ik wekelijks ruim de tijd moet hebben om mijn gedachten op een rij te krijgen, om na te denken over wat ik heb meegemaakt. Het klinkt misschien een beetje truttig, maar tegenover elke activiteit die ik onderneem heb ik diezelfde tijd nodig om met mezelf te spenderen. Ik kan het ook werkelijk heerlijk vinden als mijn vriend een avond niet thuis is. Wat ik dan doe? Lezen, meeblèren met mijn lievelingsplaat of gewoon gedachteloos strijken. Laatst was ik zelfs een beetje teleurgesteld toen mijn lief uren eerder dan beloofd thuiskwam. Ik had me echt verheugd op een hele avond in een stil huis!

[rectangle]

En daarom maak ik me wel eens zorgen over later. Want hoe moet dat als je een gezin hebt? Als je kinderen hebt die je aandacht nodig hebben en je ook nog een leuke band met je partner en vrienden wilt houden? Hoe zorg je er dan voor dat je ook nog een beetje egoïstische me-time overhoudt? Of gaat de behoefte aan ‘tijd voor jezelf’ vanzelf weg als je moeder wordt?

Voor die tafel stond naast Franska, onze eigen hoofdredacteur, een man in pak. Dat zorgde natuurlijk voor veel gesmoes, want ook al lopen er wel een paar mannen rond op de Libelle redactie: we weten precies wie welke man is en wat welke man op onze redactie doet. Maar wat deze man hier kwam doen, vooral met die vreselijk grote gebaksdoos, wisten we niet.

[rectangle]

De vreselijk grote gebaksdoos was voor ons, omdat we dit jaar 75 jaar bestaan! En de drukkerij die ons prachtige blad al 75 jaar lang drukt, wilde ons daarmee feliciteren. Tim Pott, de accountmanager van drukkerij Roto Smeets kwam deze felicitaties hoogstpersoonlijk op de redactie overbrengen! We voelen ons zeer vereerd, en kijk eens wat een prachtige taart, met daarop de cover van het allereerste nummer van Libelle.

Dat voelde ik trouwens ook héél duidelijk toen ik vorige week vrijdag en zaterdag ging helpen op de Libelle Zomerweek: wát een feest was dat! Ik zag er onze eigen minister-president, maar ook Ruth Jacott en Femke Halsema. En natuurlijk héél veel blije bezoekers. Een flink aantal van hen liet weten dat de dagen ‘te kort’ waren, dat ze niet alles hadden kunnen zien; een paar optredens moesten missen vanwege workshops bijvoorbeeld. Dat vonden ze jammer. Wat natuurlijk ook zo is, maar eigenlijk voelde het ook wel als een compliment van jewelste. Te weinig tijd om alles te zien, betekent immers: een exposantenaanbod dat klinkt als een klok en een evenementenprogramma dat overloopt van interessante en leuke artiesten, politici en andere bekende Nederlanders. (Heel jammer dat het er weer op zit).
 
Over feest gesproken: ergens in die vier vrije dagen die voor me liggen, staat een receptie op het programma. Van kennissen die we nog niet zo heel lang kennen. Dat is een bepalend criterium: mensen die je niet lang kent. Want dat betekent ook – anders dan bij vrienden die al jaren tot de vaste kring behoren – dat je elkaars vrienden niet of nauwelijks kent, dat je geen familieleden zult kunnen herkennen. En misschien wel dat je daar heel eenzaam zult staan op dat feestje. Brr, niet echt mijn ding. Gelukkig staan er in onze feestglossy, Libelle 21, handige tips om ook op zo’n feestje gemakkelijk naar binnen te stappen! Dat artikel ga ik nog maar eens goed lezen.
 
Alida Dijk
Reportageredactie

[rectangle]

En dat hebben we gedaan. Twee dagen lang de redactie op zijn kop. Alles werd verbouwd en mooi versierd. Terwijl wij nog allemaal aan het werk waren, kwamen gistermiddag de muzikanten en de cocktailshakers al binnen. De lekkere hapjes (gemaakt door onze eigen culinair redacteur Marlies) en drankjes werden al klaargezet. Alles was van top tot teen verzorgd.

Om vijf uur kon het feestje beginnen! Het was druk en gezellig: een feestje om trots op te zijn. Het is niet niks, 75 jaar en zoals Franska aangaf tijdens haar speech is het heel terecht dat Libelle haar 75e verjaardag viert. In voor- en tegenspoed blijft Libelle trouw. Iedere week ligt het meest gelezen, dikste en mooiste blad weer in de winkels. Iedere keer weer een verrassing! Ook voor ons.

Ik loop hier alleen stage bij de internetredactie en heb niet zo veel te maken met het blad zelf, maar als er gezegd wordt: “Op naar de honderd jaar!”, proost ik volop mee en ik hoop dat jullie dat ook doen, want Libelle is gewoon een topblad!

Anouk Schepers
Stagiaire Libelle internetredactie