Benieuwd naar Libelle 25? Bekijk dan het bladerboekje

In de Libelle webshop vind je alle kleding, schoenen en accessoires van de meest betrouwbare en leukste webshops.

• Rondom de scheiding
  Ik ben een gescheiden moeder van twee prachtige dochters van vijf en bijna vier. Lees de hele brief en reageer.

• Sporten
  ‘Dus rende ik op dag twee door de pijn heen.’ Lees de hele column.

• Interview met Hans Klok
  ”In het begin was ik stomverbaas dat volwassen mensen mij serieus namen. ” Lees het interview.

• Door het marineren en door het spek rondom de kipfilet, blijft het vlees lekker mals. Bekijk het recept.

• Forumdiscussie: Overhemd bij mannen in of uit de broek? Wat vind jij? Praat mee op het forum.

• Heb je nog een plekje vrij in je agenda deze week? Wij hebben speciaal voor jou vier leuke dingen om te doen deze week voor u op een rijtje gezet. Bekijk hier de uitjes.

• Een armband gevonden? Op zoek naar je vriendin van vroeger? Of heb je tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvang je een prachtige leren zomertas. Bekijk de aanbieding.

• Overige verwijzingen
  • Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!
  • Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even
  • Praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy

Libelle 24	Libelle 23	Libelle 22
Libelle 21	Libelle 20	Libelle 19

Het kostte me een week om deze informatie te verwerken. Ook zette haar prestatie mij aan om nog eens naar mijn eigen bewegingsmodus te kijken.

Ik fiets elke ochtend zeven minuten naar het station en ’s avonds diezelfde zeven minuten weer terug. Veertien minuten lichaamsbeweging en verder is het zitten achter een computer, hangen op een bank, zitten in een café en liggen in een bed. Nu Jet Berkhout
had laten zien hoe ver zij kon gaan, moest het mij toch lukken om ook eens een rondje te rennen. Ik begon met een stukje van 1,7 kilometer. Een behapbare afstand, die ik in een kwartier wist af te leggen.[rectangle]

Daarna onder een hete douche, geen centje pijn. Tenminste, dat dacht ik. Dag een ging het lopen van een leien dakje. Er kwamen jeugdherinneringen boven over hardloopsessies met mijn vader in de Veluwse bossen en vooral ook hoe ik het destijds lang niet zo stom vond als nu. De volgende dag had ik vanzelfsprekend tegenstribbelende benen, maar ik besloot dat ik moest doorbijten.

Dus rende ik op dag twee door de pijn heen. Deze keer liep ik het rondje zelfs sneller dan op dag een. Verbazingwekkend, mijn conditie leek in een dag al verbeterd (en dat met die ouwe rooklongen van mij). Natuurlijk sloeg mijn hoofd meteen op hol en begon ik te dromen van slanke armen, benen, dijen en een fantastisch platte buik.

O, wat zou ik een sexy dertiger worden. Gedurende twee dagen voelde het als een bereikbaar ideaal. En toen kwam dag drie. De dag waarop mijn kuiten zodanig gemolesteerd bleken dat elke stap gruwelijke pijn deed.
Het kostte me een uur langer dan gewoonlijk om me te douchen en aan te kleden. Reinier keek me hoofdschuddend aan en zei: ‘Het lijkt wel alsof je mishandeld bent.’

Ik liep inderdaad alsof ik een paar flinke stokslagen te verduren had gekregen. Naarmate de uren voorbijtikten, steeg mijn lichaamstemperatuur, begon ik te rillen, ontwikkelde zich een stevige hoofdpijn en werd ik misselijk. Werkelijk alles deed me pijn: ik was ziek als een hond door twee rondjes om de vijver. Mijn lichaam heeft me duidelijk gemaakt wat ik diep van binnen al heel lang wist. Sporten is gewoon niet goed voor je.

Benieuwd naar Libelle 24? Bekijk dan het bladerboekje

In de Libelle webshop vind je alle kleding, schoenen en accessoires van de meest betrouwbare en leukste webshops.

• Ze wil ons allebei
  Ik ben haar aan het stalken, zegt ze. Ze voelt zich opgejaagd. Lees de hele brief en reageer.

• Romantiek
  Zijn we nog in staat tot romantiek? Lees de hele column.

• Interview met Bert van Leeuwen
  ”In het begin was ik stomverbaas dat volwassen mensen mij serieus namen. ” Lees het interview.

• Haringsalade met bietjes
  Een klassieker. Lees het recept.

• Mooie plekjes, leuke adresjes en fijne aanbiedingen: er is nog zoveel te ontdekken in Nederland! Deze week: Noord Limburg

• Reisaanbieding
  Cyprus heeft alles voor een prachtige vakantie. Bekijk hier de reisaanbieding.

• Forumdiscussie: Overhemd bij mannen in of uit de broek? Wat vind jij? Praat mee op het forum.

• Een armband gevonden? Op zoek naar je vriendin van vroeger? Of heb je tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvang je een prachtig grijs wikkelvest. Bekijk de aanbieding.

• Overige verwijzingen
  • Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!
  • Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even
  • Praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy
  • De Vaderdaghoroscoop in Libelle 24 kwam tot stand in samenwerking met Mariëlle Coenen, psychologisch astrologe. Kijk voor meer informatie op www.magischecirkel.nl.

Libelle 23	Libelle 22	Libelle 21
Libelle 20	Libelle 19	Libelle 18

Ik ben brutaal, maar soms ook schuchter. Ik kan keihard oordelen, maar onverwacht ook heel lief uit de hoek komen. Ik ben gelukkig getrouwd en desondanks een enorme flirt. Hoewel anderen soms een beetje moeite hebben met die tweeledigheid, begrijp ik mezelf heel goed. Juist al die kenmerken maken mij tot mij. Maar toch, ook ik kan mezelf soms niet helemaal doorgronden…

Ik denk dat mensen mij een open boek vinden, iemand die vaak lacht en makkelijk praat. Er zijn inderdaad hele periodes waarin ik me zo voel. Heppie-de-peppie. Dan loop ik met mijn iPod door de stad heel hard met Beyoncé mee te zingen en voel ik me boven op de wereld. Alles wat lekker moet lopen, loopt lekker en ik heb het idee dat ik controle heb. De boel kan overzien. Mijn dagen zitten vol, maar niet te vol, ik ren van hot naar her en vind alles leuk en spannend.
En dan ineens slaat het om. Bam!!![rectangle]

Zin wordt on-zin. Of gewoon geen zin. Interesse wordt desinteresse. De grote vraag is: waarom? Het lukt me vaak niet om uit te vinden door welke gebeurtenis dit gevoel opgewekt wordt. Ik ­besluit meestal maar een tijdje op de auto­matische ­piloot te leven. Dat betekent: minder de deur uit, telefoontjes wegdrukken en sociale bijeenkomsten overslaan.

Na ­verloop van tijd vind ik dat ik ‘niet moet zeuren’ en me maar weer eens in het normale leven moet begeven. Dus ga ik naar buiten. De grote, boze buiten­wereld in. De fiets op, de straat op. Ik rijd naar een café. Een feestje, hoe moeilijk kan het zijn? Best moeilijk. Daar kom ik al snel achter. Wanneer ik de drempel overstap, voel ik me een wiebelig kwetsbaar vrouwtje. Zo van: als je blaast, val ik omver.

Geen gesprek gaat zoals het hoort te gaan. Ik stuntel en door mijn onhandigheid stuntelt ook mijn ­gesprekspartner. Ik lijk wel een puber. Vroeger dan ­gepland stap ik weer op mijn fiets richting huis. Het enige wat ik wil, is in mijn eentje naar The Godfather kijken.
Op een zeker moment verdwijnt de ellende als sneeuw voor de zon uit mijn lijf en leden. Zo gaat het elke keer. Fluitend sta ik ’s ochtends weer op, ik klets met de bakker, lach met de conducteur in de trein. De woorden komen vloeiend uit mijn mond. Ineens ligt de wereld weer aan mijn voeten. Raar, hoe dat werkt.

Benieuwd naar Libelle 23? Bekijk dan het bladerboekje

In de Libelle webshop vindt u alle kleding, schoenen en accessoires van de meest betrouwbare en leukste webshops.

• Lange vrouw zoekt leuke outfits
  Iedere week staan er in Libelle pagina’s vol mode. Lees de hele brief en reageer.

• Vat vol tegenstrijdigheden
  Ik ben brutaal, maar soms ook schuchter. Lees de hele column.

• Interview met Raemon Sluiter
  Raemon Sluiter tenniste jarenlang op topniveau tot een ingrijpende gebeurtenis in zijn familie alles veranderde. Lees het interview.

• Forumdiscussie: Lange jurken bij een vol figuur. Wat vind jij? Praat mee op het forum.

• Een armband gevonden? Op zoek naar je vriendin van vroeger? Of heb je tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvang je een prachtig dekbedovertrek. Bekijk de aanbieding.

• Overige verwijzingen
  • Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!
  • Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even
  • Praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy

Libelle 22	Libelle 21	Libelle 20
Libelle 19	Libelle 18	Libelle 17

Je kermt van de pijn en de sterkste pijnstillers helpen niet. Je zit een beetje te dommelen en zelfs vragen over vroeger, opa of de oorlog weten je niet meer in een kwebbelmodus te krijgen. Och omaatje, weet je nog hoe graag ik bij je kwam logeren? Uren zaten we te kletsen.

Zestig jaar leeftijdsverschil stond niet tussen ons in. Boodschappen doen, de vensterbank afstoffen, de dingen die ik thuis saai vond, waren bij jou een feest. Omdat we ze samen deden. Hoe vaak heb ik niet stilletjes gehuild op de achterbank van de auto als ik weer opgehaald werd door mijn ouders?[rectangle]

Mijn hele leven lang ben jij een zekere factor geweest, omi. Natuurlijk ben ik me bewust van je sterfelijkheid, maar die leek altijd zo ver weg. Begin deze maand zei ik nog tegen je: ‘Je wordt vast 110.’ Ik zag echt niks meer misgaan. En ineens was daar die zwelling in je nek, de helse pijnen in je rug en je been. Wat is er aan de hand? Morgen horen we de uitslagen van de tests die de dokter deed. We vrezen het ergste. Jij ook, want je wilt niet dat dit het einde is. Je zegt dat je nog zo van het leven geniet. Maar is dat zo, oma?

Je zit de hele dag achter je plantjes naar buiten te staren. Te hopen op een bezoekje van je dochter en als zij na een uurtje weer weggaat ben je eigenlijk verbolgen dat ze zo kort is geweest. Je leest boeken, maar weet na de laatste bladzijde al niet meer waar ze over gaan. Je eet wat ze je voorschotelen, maar echt trek heb je niet meer. Langzamerhand sluit de wereld je buiten. En toch wil je niet gaan. Omdat je bang bent voor wat er hierna komt. Je twijfelt of je wel goed geleefd hebt. Of je wel binnengelaten wordt in de hemel.

Maar omaatje, je hebt nooit een vlieg kwaad gedaan. Je bent bij je man gebleven, ook toen al vroeg bleek dat hij MS had. Je hebt hard gewerkt en nooit geklaagd. Je hebt liefgehad en nooit een noemenswaardige misstap gemaakt.
Als jij niet naar de hemel gaat, wie dan wel?

Het kost me namelijk een halve dag om lelijke en onfatsoenlijke reacties te verwerken. En die staan er nogal eens op. Toen ik over vreemdgaan schreef, over abortus en over mijn hulp in de huishouding kreeg ik veel veroordelende reacties over me heen.

De laatste tijd is het een stuk minder (zou het te maken hebben met tuttige onderwerpen als ‘servies’ en ‘ingesleten gewoontes’?), maar recent was er toch weer een oprisping. Ik had een column geschreven over hoe gelukkig ik ben met mijn huwelijkse staat en mijn geweldige man. U zult begrijpen dat ik verbaasd was om het volgende als reactie te krijgen: Gezien hetgeen ik lees in jouw columns heb ik er een hard hoofd in dat jullie lang gelukkig zullen zijn met elkaar. Ik moet er in ieder geval niet aan denken om zo’n moeizame relatie te hebben met mijn partner. Maar veel geluk gewenst![rectangle]

Nu moet ik erbij zeggen dat dit bericht geschreven werd om 2.53 uur, dus het kan zijn dat de schrijfster door slaapgebrek of een overvloed aan drank niet meer helder was, maar ik vind dit ronduit onbeschoft. Zou deze mevrouw ook zo fel tegen me uitgevaren zijn als ze me op straat was tegengekomen? Ik betwijfel het. Dit is wat de anonimiteit van internet met mensen doet: ze gooien lukraak wat op het web zonder erbij stil te staan hoe dit anderen kan kwetsen. Ik schrijf dit niet om medelijden op te wekken. Ik bijt van me af als het nodig is en ik ben ook in staat om het geruisloos over me heen te laten komen.

Toch wil ik één ding meegeven aan internetbezoekers die er genoegen in schijnen te scheppen om af en toe lekker tegen Femke Sterken aan te trappen. Wat ik in mijn columns beschrijf, is maar een deel van mijn leven. Soms een gedramatiseerd deel, soms cynisch. Het is dus niet zo dat al mijn schrijfsels bij elkaar opgeteld kunnen worden, zodat een compleet beeld van mijn leven en/of persoonlijkheid naar voren komt. Daarbij is oordelen over een ander überhaupt iets wat we niet moeten willen.
Maar dat is mijn mening.

De dag doornemen terwijl je naast elkaar kruipt, lepeltje-lepeltje in zijn armen in slaap vallen. Tijdenlang kon ik me niets fijners voorstellen dan dat. De laatste maanden kom ik er echter steeds meer achter dat er ook wel duidelijk keerzijdes zijn aan het gezamenlijke woelen op de vierkante meter. Zoals zijn gesnurk, het feit dat we soms heel verschillende ritmes hebben en het gebrek aan ruimte.

Laatst, toen ik griep had, ging Reinier op het kleine kamertje liggen, zodat hij niet wakker gehouden zou worden door mijn gehoest en mijn ziektekiemen kon vermijden. Ik vond het een verademing. Niet alleen tijdens mijn ziektedagen, maar ook toen ik weer begon op te knappen. Ik moet toegeven dat ik het zelfs een paar daagjes uitstelde: de terugkeer van mijn man in ons bed. Want laten we eerlijk zijn, het is toch ook wel eens fijn om met niemand rekening te hoeven houden.

Dus gewoon net zolang lezen als je wilt (en geen gezeur over het bedlampje dat uit moet), nachtelijk telefoongesprekken met een vrijgezelle vriendin (zonder het veelbetekende gezucht ‘moet dit nú?’ op de achtergrond) en lekker asociaal overdwars liggen in het grote bed (zonder gehinderd te worden door een onverzettelijk mannenlijf). Ik begrijp dus best dat ook echtparen met een prima relatie soms aparte slaapkamers hebben.

Ze brengen elkaar ‘spannende bezoekjes’ als er behoefte is aan intimiteit en het slapen doen ze in hun ‘eigen’ bed. Volgens mij werkt dit uitermate nachtrustbevorderend, vooral als je een lichte slaper bent die bij het minste of geringste al wakker wordt. Toch durft bijna niemand er voor uit te komen dat hij of zij niet iedere nacht naast zijn partner ligt. Waarschijnlijk uit angst voor het oordeel van de omgeving.

Bovendien heeft Dr. Phil er ook al zijn veto over uitgesproken ‘omdat samen slapen een van de weinige dingen is die je exclusief deelt met je partner’, dus vanuit psychologisch oogpunt zal het ook wel helemaal verkeerd zijn. Ik vind echter dat we de mogelijkheid moeten kunnen zien, erkennen en waarderen. Ieder z’n meug, zou mijn moeder zeggen. Voorlopig blijf ik echter nog maar even naast mijn mannetje liggen. Al is het alleen maar om te zien hoe knap hij is als-ie slaapt.

Eens in de maand komen ze samen: de nieuwslezer, de restauranthouder, de schrijver, de kleinkunstenaar, de tekstschrijver en de reportageredacteur. Ze noemen zichzelf (niet erg origineel) de eetclub, omdat dat de beste naam was die ze konden bedenken.

Het is fijn om naar de eetclub te gaan. Vooral omdat het ongedwongen is. Dat is namelijk een regel: je komt als je kunt en zin hebt. Het gekke is dat ze allemaal ineens veel vaker kunnen en zin hebben dan ze gedacht hadden. Het voelt namelijk goed om op je fiets door de stad te rijden en te weten dat er ergens in een warm restaurantje mensen zitten die je in je hart gesloten hebt. Mensen met wie je een geschiedenis hebt. Voor wie je geen collega of de definitie van je beroep bent, maar gewoon een persoon. Een persoon die, hoewel de jaren voorbij gaan, nog steeds even grappig, onzeker, hysterisch of serieus uit de hoek kan komen als een decennium geleden.[rectangle]

Binnen de eetclub zijn ze dus niet nieuwslezer of schrijver of restauranthouder, maar gewoon Elisabeth, Janwillem en Jasper. Anders dan toen ze als achttienjarigen in Amsterdam kwamen studeren, maar ergens toch ook zo hetzelfde. Af en toe lachen ze erom, om de fouten die ze maakten, de uitspraken die ze ooit deden en de vele liefdes, al dan niet beantwoord. Nostalgisch kijken ze terug naar die studententijd waarin verantwoordelijkheden nog zo overzichtelijk waren en de wereld vol onbeperkte mogelijkheden. Maar ze hebben gekozen voor hun invulling van het leven en als ze niet kozen, dan voelen ze dat de keuze binnenkort gemaakt gaat worden.

Want de tijd duwt ze vooruit en ze moeten mee. Niemand wil achterblijven. Dus ze schrijven hun doelen voor het volgende jaar op een bierviltje in een rokerig café: een huis, een kind, een carrière, een roman. Hoopvol, vastbesloten of weifelend kijken ze elkaar aan. De angst staat in hun ogen. Als ze maar niet bezadigd en burgerlijk worden, als de kleur van de kinderwagen maar nooit hoofdonderwerp van een avond wordt, als het leven maar blijft verrassen. Goed of kwaad. Als ze maar bewogen, gepijnigd,
af en toe onverstandig en soms een beetje manisch mogen blijven. Niet afgestompt. Niet ingeslapen. Niet cynisch (nou ja, een klein beetje kan geen kwaad). Als de eetclub nog jaren bestaat, maken ze een kans. Daar ben ik van overtuigd.

Ik heb drugs gebruikt. Van oorsprong ben ik anti-drugs, dus het was nogal een momentum voor me. Waarom ik het deed? Tja, je bent 31, getrouwd en je hebt net een servies voor je verjaardag gehad. Moet ik nog meer zeggen?

Het was feest, oud en nieuw, en de vraag of ik ‘een pilletje’ wilde, kwam op mijn pad. Ik zei ja. Zomaar. En stopte het minuscule dingetje in mijn mond. Al snel merkte ik dat het geweldig was. Dat het begrijpelijk is dat zo veel mensen af en toe een pilletje nemen. Gevaarlijk, maar begrijpelijk. Oioioioi, wat voelde ik me fijn. En wat heb ik gedanst. Nonstop. Tot zeven uur in de ochtend.[rectangle]

Maar toen kwam de volgende dag. Ik werd wakker tegen het middaguur. Zwetend en met een fladderig gevoel in mijn borst. Reinier kwam bezorgd om het hoekje van de slaapkamer kijken en vroeg of het wel ging. Ik schudde mijn hoofd en pakte de laptop. Op het internet vond ik de vreselijkste bijwerkingen van mijn zo even nog zalige pilletje. Hartfalen, hartritmestoornissen, hartstilstand. “Reinier, voel eens aan mijn pols”, riep ik en dat deed mijn man. Paniekerig keek hij me aan. “Je hart gaat heel snel, ik bel de Eerste Hulp”, zei hij. Vol schaamte stopte ik mijn hoofd onder de dekens. 31, getrouwd, een servies in de kast… gestorven aan een verkeerde pil.

Reinier belde naar het ziekenhuis en de arts die hij aan de lijn kreeg, zei dat we het beste naar het ziekenhuis konden komen om een hartfilmpje te laten maken. Mijn lief vroeg of we niet iets anders konden doen en de arts antwoordde dat Reinier wel even mijn hartslag kon opnemen. Zij zou wel blijven hangen. Met zijn hoofd op mijn borst telde Reinier een minuut lang mijn hartslagen. “Drieënzeventig”, hoorde ik hem gespannen in de hoorn zeggen. De dokter lachte een beetje. “Tachtig is normaal”, reageerde ze. Ik schaamde me dood en Reinier wist ook niet hoe snel hij zich moest verontschuldigen en het gesprek moest beëindigen.

U begrijpt, ik ben wel genezen van mijn nieuwsgierigheid naar zalige pilletjes. En tegen alle dertigers die de neiging tot hysterie hebben, wil ik zeggen: gebruik GEEN drugs, drugs zijn gevaarlijk. Drugs. Bah.

De tampon zit letterlijk én figuurlijk in het verdomhoekje. In het verdomhoekje van de supermarkt, in het verdomhoekje van de damestas en in het verdomhoekje van het vrouwelijk lichaam. Ze krijgt bijna nooit een mooi nieuw ontwerp of een kleurig modern cellofaantje en als ik erover nadenk, kom ik ook helemaal niet irritant vaak reclames tegen die de tampon de hemel in prijzen.

Ja, die dertig verschillende merken maandverband, die krijgen wel alle ruimte rondom Idols of Goede Tijden: met vleugels, zonder vleugels, nu nog veel dunner dan dun en ga zo maar door. Ondertussen zit ik me de hele tijd af te vragen wie er tegenwoordig nog maandverband draagt. Oké, dat zal wel de reden zijn om zo veel reclame voor maandverband te maken, maar is het niet gewoon tijd om maandverband op te heffen? En misschien moeten er daarvoor in de plaats wel een paar extra merken tampons komen. Ik vind het altijd wel leuk als ik wat te kiezen heb en qua tampons is er eigenlijk maar één A-merk. (Dat andere A-merk brengt allerlei gedoe met kartonnen staven met zich mee en de huismerken
vertrouw ik niet genoeg).[rectangle]

Ik bedacht me dit alles toen ik laatst in een buitenlandse supermarkt stond, op zoek naar tampons. Er was een volledig gangpad ingeruimd voor maandverband en in de verste verte geen tampon te bekennen. Nadat ik er twee winkelbediendes bijgehaald had, werd er één pakje gevonden.

Nu zal het er ook wel mee te maken hebben gehad dat er in bepaalde culturen minderwaardig gedacht wordt over tampons, maar ook in de Nederlandse supermarkt zijn er toch beduidend minder plankjes ingeruimd voor de tampons dan voor het maandverband. De tampon is stilzwijgend succesvol, denk ik. Ze krijgt niet genoeg applaus, nooit een rigoureuze make-over, ze houdt zich op de achtergrond.

Benieuwd naar Libelle 15? Bekijk dan het bladerboekje

Sterke vrouwen die hun energie inzetten voor resultaat. Wie wordt de Libelle ster van 2011? Stem op jouw favoriet.

• Te oud voor een baantje
  Mijn dochter is blijkbaar met haar achttien jaar al te oud voor een baantje naast haar mbo-studie. Lees de hele brief en reageer

• Verlate huwelijks reis
  Dus we gingen naar Bali. Als een soort verlate huwelijksreis. Of eigenlijk gewoon opzoek nar zon omdat het hier geen zomer was. Lees de hele column.
  

• Interview met Jeroen van der Boom
  Ineens was hij er in 2007. Tenminste, zo leek dat voor het grote publiek. Je kon de radio niet aanzetten of je hoorde Jij bent zo, de hit die Jeroen van der Boom. Lees het interview

• Rode linzensoep met kurkuma en komijn. Bekijk het recept

• Heb je nog een plekje vrij in je agenda deze week? Wij hebben speciaal voor jou vier leuke dingen om te doen deze week voor u op een rijtje gezet. Bekijk hier de uitjes.

• Reisaanbieding
  Groot, groter, grootst: alleen het beste is goed voor Dubai. Bekijk hier de reisaanbieding.
• Minicursus beter communiceren
  Elke week een voorproefje van Libelle Academy. Deze week: beter communiceren. Lees de minicursus.
• Forumdiscussie: Welke films heb jij gezien en hoe vond je ze? Praat mee op het forum.

• Time out: Mooie plekjes, leuke adresjes, fijne aanbiedingen: er is nog zo veel te ontdekken in Nederland. Deze week: Maastricht.

• Een armband gevonden? Op zoek naar je vriendin van vroeger? Of heb je tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvang je een prachtige leren tas. Bekijk de aanbieding.

• Overige verwijzingen
  • Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!
  • Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even
  • Praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy

Klik op de cover en u wordt doorverwezen naar een ander artikel. U kunt zowel op het cover klikken als op de tekst.

Libelle 14	Libelle 13	Libelle 12
Libelle 11	Libelle 10	Libelle 9

Pas als het gigantisch mis dreigt te gaan, denk ik: misschien moet ik dat maar niet meer doen. De geijkte fouten op het gebied van mannen, vriendschappen, alcohol en drugs heb ik dus allemaal gemaakt. Mezelf de vragen stellend: hoe ver kan ik gaan? Wat win ik? Wat verlies ik?

Die tijden liggen inmiddels grotendeels achter me. Mijn leven zit in het rustige dertigersvaarwater. Maar af en toe is er nog een crisis te beslechten. Een slechte keuze om te keren. Het begon met de bronchitis waaraan ik ten prooi viel aan het begin van dit jaar. Enkele dagen lang was ik zo ontzettend ziek dat liggen pijn deed en dat alleen al een glas oppakken de grootst mogelijke moeite kostte. Het enige wat ik deed was hoesten, kuchen en benauwd zijn. Tussendoor richtten mijn hersenen zich op één verontrustende gedachte die zo langzamerhand naar de voorkant van mijn hoofd kroop. Ik probeerde ’m nog weg te duwen, maar steeds wurmde hij zich een weg naar voren.[rectangle]

Het is tijd, dreinde het in mijn hoofd. Femke, het is nu echt tijd. Je hebt er tien jaar van je leven niet bij stilgestaan en nu is het klaar. Ik wist dat het waar was. Al googelend kwam ik op een pagina waar me duidelijk te verstaan werd gegeven dat een grote veroorzaker van bronchitis roken is en ik wist dat ik mijn kop niet langer in het zand kon steken.

Mijn weerstand was al maanden zeer laag en het werd duidelijk dat mijn sigaretjes me niet hielpen. Sterker nog: die krengen maakten van alles kapot in mijn longen en daar zat ik niet op te wachten. Dit was de eerste keer dat ik daadwerkelijk een zeer nadelig effect van het roken bemerkte en ineens wist ik dat het moment daar was: de onvermijdelijke breuk tussen mij en Lucky Strike. In slowmotion ben ik naar mijn tas gelopen en heb mijn pakje ter hand genomen. Nog één keer snoof ik de geur van tabak op en daarna heb ik de gehate vrienden in de vuilnisbak gegooid. Vaarwel lieve stinkers, we hebben een mooie tijd gehad, maar aan alles komt een eind. En dan liever jullie eind dan het mijne.

Benieuwd naar Libelle 10? Bekijk dan het bladerboekje

• Bang voor schoolplein maffia
  Schoolpleinmaffia, dat lijkt misschien te wijzen op een stel hangerige pubers met vette haren op ronkende scooters. Maar nee. Lees de hele brief en reageer

• Interview met Linda de Mol
  ‘Ik word niet gevraagd voor castings, terwijl ik graag wil acteren.’ Lees het interview

• Vakantie nemen van jezelf
  Soms heb ik zo’n zin om eens een keer uit haar buurt te zijn. Ik ken die verhalen nu wel. Lees de hele column.
  

• Vanillewafels: Niet alleen leuk om te zien, ook erg lekker. Bekijk het recept

• Heb je nog een plekje vrij in je agenda deze week? Wij hebben speciaal voor jou vier leuke dingen om te doen deze week voor u op een rijtje gezet Bekijk hier de uitjes.

• Wil je ook een paastaart maken? Speciaal voor ons heeft taartenbakster Maeike Steunebrink tips over hoe je een paastaart kunt maken. Hier lees je meer
• De voorjaarsschoonmaak ouderwets? Neehoor, met de tips van Libelle is de voorjaarsschoonmaak hartstikke hip. Lees de tips
• Libelle.nl geeft tijdens de Boekenweek van 16 tot 26 maart elke dag verschillende boeken weg. Lees alvast een voorproefje
• Het regent dat het giet en je moet nog boodschappen doen of de kinderen van school ophalen en je hebt geen auto tot je beschikking. Bekijk hier hoe jij vrolijk de regen kan trotseren.
• Forumdiscussie: Mijn zoon was doodongelukkig tijdens zijn studie en heeft zich uitgeschreven. Praat mee op het forum.

• Een armband gevonden? Op zoek naar je vriendin van vroeger? Of heb je tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvangt u gratis een little black dress. Exclusief ontworpen voor Libelle. Bekijk de aanbieding.

Overige verwijzingen

• Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!

• Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy

Klik op de cover en u wordt doorverwezen naar een ander artikel. U kunt zowel op het cover klikken als op de tekst.

Libelle 9	Libelle 8	Libelle 7
Libelle 6	Libelle 5	Libelle 4

Ik weet ook precies hoeveel koppen koffie verkeerd ze per dag drinkt en welke mannen ze aantrekkelijk vindt. Ook hoef je mij niet te vertellen welk jurkje ze het liefst draagt (die beige) want dat is wel duidelijk.

En het valt me enorm op dat ze de laatste tijd zo veel rookt. Dat laatste vind ik uitermate irritant, aangezien ze me net had beloofd een beetje te minderen in verband met haar gezondheid. Ze is namelijk om de haverklap ziek, zwak of misselijk. Ik kan echter zeggen wat ik wil, maar als mevrouw iets wil dan doet ze het ook. Eten bijvoorbeeld. Ze neemt zich al twee jaar voor om een paar kilo kwijt te raken en ondanks haar gezeur, doet ze er niks aan. Ja, twee dagen lang leven op een appel en een ei en zich dan weer helemaal vol vreten. Matigheid. Balans. Ze kent die woorden niet, terwijl ik haar toch keer op keer goede adviezen geef. Dit moet je doen, dat moet je laten, let eens daar op!

Eigenwijs, dat is ze. Eigenwijs en luid. Ik heb wel eens het idee dat ze amper door heeft hoe hard ze praat. Haar stem dreunt door drie verdiepingen heen en als we op straat fietsen, kijken mensen op, omdat er een schreeuwend iemand voorbij komt fietsen. Tja, het klinkt allemaal misschien een beetje als roddelen, maar het moet me gewoon van het hart. Ik heb het gewoon even gehad met haar. Ze kan soms zo vol van zichzelf zijn. En oh, dat haar, waarom heeft ze haar haar bruin geverfd? Dat blonde stond veel beter en nu lijkt ze wel vijf jaar ouder. Van mij mag ze de knoop over die kinderwens ook wel eens doorhakken. Hoelang kun je twijfelen? Ik zeg altijd maar: bij twijfel niet doen. Oké, dat is ook precies wat ze nu doet, maar wanneer houdt ze eens op met er voortdurend over te praten?

Soms heb ik zo’n zin om eens uit haar buurt te zijn.
Maar dat kan niet, want hoe kun je vakantie nemen… van jezelf?

Reinier gaf hem een hand en sloeg hem misschien nog even op z’n schouder. Ook ik schudde zijn hand en leunde naar voren om drie zoenen te geven. Maar ineens voelde ik een soort principiële weerstand. Ik deinsde terug en hield het bij de hand alleen. Het was een vreemd moment. De collega van Reinier merkte dat natuurlijk ook. Ik had hem vrij ostentatief NIET gezoend, terwijl dat toch de gewoonte is. Ik had die gewoonte doorbroken. En natuurlijk voelde ik me er meteen schuldig over. Had ik hem beledigd? Leek het nu alsof ik hem niet mocht omdat ik hem niet wilde zoenen? Ik schudde deze gedachten van mij af en ging op zoek naar de werkelijke reden achter mijn weerstand.

Plotseling merkte ik dat ik jaloers naar Reinier zat te kijken. Hij heeft dit probleem niet. Hij kan op een verjaardag een kamer binnenstappen en alle mannen een hand geven, terwijl ik al die mannen moet zoenen. Waar slaat dat eigenlijk op? Er is een soort regel dat je, als je als vrouw een man in vriendschappelijke of familiaire omgeving tegenkomt, je diegene bij het voorstellen een hand geeft, maar vaak is het bij het afscheid al zo dat er meteen gezoend moet worden. Waarom? Waarom wordt er van mij verwacht dat ik de collega van Reinier zoen, omdat ik hem één keer op mijn bruiloft heb gezien, terwijl Reinier (die hem iedere dag ziet) hem niet hoeft te zoenen? Waarom moet ik, als ik iemand amper ken, al in zijn (of haar, het geldt namelijk ook voor vrouwen) aura gaan staan? Zo dichtbij wil ik onbekenden helemaal niet hebben.

Ik begin bijna te denken dat het puur seksisme is: de mannen zoenen de vrouwen, de vrouwen zoenen de vrouwen, maar de mannen hoeven elkaar niet te zoenen. Nou, ik pas ervoor. Ik wil graag handelen naar wat in mijn ogen goed is en voelt, en eigenlijk conformeer ik me al jaren aan een gewoonte die ik helemaal niet zie zitten. Daarom ga ik voortaan alleen nog maar mannen (en vrouwen dus) zoenen die voldoen aan de volgende criteria:
1. Meer dan drie keer gezien. 2. Minstens twee gesprekken mee gehad met enige diepgang. 3. Gevoel van genegenheid.

Ik ben 31, het wordt tijd dat ik mijn mannetje sta. Nu maar hopen dat ik niet bezwijk onder de sociale druk.

Waarom ik dat denk, is mij een raadsel, maar het is een rotsvaste overtuiging. Of eigenlijk moet ik zeggen: het was een rotsvaste overtuiging. Een paar maanden geleden zat ik in de trein. Ik zit
bijna elke dag in de trein en heel vaak gaat dat gepaard met grote ergernissen. Eigenlijk kan het niet meer, de NS de zwartepiet toespelen (aangezien dat al te vaak gebeurt), maar op de een of andere manier lukt het me niet om laconiek met overvolle treinen en vertragingen om te gaan.

Het was in de periode dat het ineens belachelijk hard sneeuwde en dat de NS niet waar kon maken dat de boel ‘winterklaar’ was. Op een doodgewone vrijdagmiddag, toen het Centraal Station van Amsterdam binnen een bereik van vijfhonderd meter lag, stopte de trein abrupt. Er werd omgeroepen dat het ‘een beetje druk was op CS en dat we even moesten wachten’. Even werd een kwartier, een half uur en zelfs drie kwartier. Naast mij zat een mevrouw met doos taartjes op haar schoot. We glimlachten naar elkaar en ze zei: “Als het langer dan een uur duurt, stap ik uit en ga ik lopen.” Ik antwoordde dat ik het helemaal met haar eens was. Ondertussen werd het onrustiger in de trein. Mensen waren erg geïrriteerd, vooral diegenen die geen zitplaats hadden vanwege de drukte. Na precies zestig minuten stond de taartdoos-dame op. Ze vroeg aan onze overbuurman of hij de doos even wilde bewaken en liep met ferme stappen de coupé uit. Enkele seconden later hoorde ik het gesis van opengaande treindeuren. Met opgewekt gezicht kwam mijn buurvrouw terug, nam de taartdoos weer over van haar medereiziger en zei: “Ik ga!” Vragend keek ze in mijn richting, maar ik deed of mijn neus bloedde en ontweek haar blik. Ze haalde haar schouders op en vertrok. Even later zag ik haar zich een weg banen door de sneeuw naast de spoorbaan. Toen de trein na drie uur eindelijk aankwam op CS en ik me als een mak schaap liet uitladen, kwam het besef ineens keihard binnen: ik ben niet moedig of eigenwijs, ik ben geen voorloper.
Ik loop in de pas.

Libelle Nieuwscafé LIVE wordt geopend door onze hoofdredacteur Franska Stuy. Het hoofdthema is het Nieuwe Werken, hierover zal gediscussieerd worden met Roos Wouters, Tatum Dagelet en onze nieuwscafé correspondenten Astrid, Desiree, Gediz en Nathalie. Daarnaast zijn er spetterende optredens van Karsu Dömnez, Krysl en Van Dik Hout.

De presentatie is in handen van Libelle’s Ebru en Femke.

Volg de uitzending van Libelle Nieuwscafé LIVE rechtstreeks vanuit café Duduok in Den Haag van 13.00 uur- 14.00 uur.

In de weken na Antonie Kamerlings dood heb ik me nogal geërgerd aan de uitspraken die ik om mij heen hoorde. Uitspraken als: “Wat ben je voor een vader als je je kinderen zomaar in de steek laat?” of “Wat een laffe daad”. Wie zijn wij om een oordeel te hebben over wat een ander doet?

Natuurlijk, ik vind het ook moeilijk te begrijpen. Dat wat Antonie Kamerling deed. En eigenlijk vind ik het wonderlijk dat zelfs ik het niet snap, want ooit zat ik er dichtbij. Of, laten we het zo zeggen, dichterbij dan de meeste mensen komen. Ik zat ooit onder die zware, zwarte deken naar lucht te happen. Wanhopig te zijn en tegelijkertijd helemaal niets te voelen. Ik dacht er niet aan om er actief een einde aan te maken, maar ik hoopte wel heel erg dat de vliegtuigen, auto’s en treinen waarin ik zat zouden verongelukken. En ik heb gedreigd. Ik heb mijn vriendje van destijds de stuipen op het lijf gejaagd door te zeggen dat ik het ‘echt niet meer trok en een mes ging pakken’. Tja, dat kan dan ‘aandacht vragen’ heten, maar dan ben je toch vrij ver heen.

Gelukkig zijn deze dramatische taferelen inmiddels heel wat jaren en doses antidepressiva geleden. Toch zal ik nooit vergeten dat ik werkelijk het licht niet meer zag. Geen idee had hoe mensen opstaan, aan het werk gaan, trouwen, kinderen baren, leven. Ik zal nooit vergeten hoe mijn moeder me huilend aankeek en zei dat ze echt niet wist hoe ze dit voor me op moest lossen en hoe ik me heb moeten verzetten tegen opname in een of andere psychiatrische instelling. Hoe ik me voorstelde eenzaam, verlaten en psychotisch in de goot te belanden. Zonder uitzicht. Aan de rand van de samenleving.

En zie me nu. Getrouwd, een fijne baan, vrienden, familie en zonder depressie. Dat is geen verdienste. Ja, ik heb hard gevochten en me weken, maandenlang uit bed gesleept terwijl ik er het nut niet van inzag. Waarom het mij wel en anderen niet lukte, is de grote vraag. Waarschijnlijk was het een combinatie van de juiste medicijnen op het juiste moment, precies de goede gespecialiseerde hulp en een afgrond waar je nog net uit kunt klimmen. Maar ergens ben ik er ook van overtuigd dat het gewoon toeval is. Gruwelijk toeval.

Bent u benieuwd naar Libelle 6? Bekijk dan het bladerboekje.

• Beetje vreemd
  

Ik ben zo blij dat Anamel is geboren, nu heeft Ariade hier iemand helemaal van haarzelf.. Lees de hele brief en reageer.

• Ingesloten gewoontes

We bewandelen hetzelfde pad als al die generaties voor ons. En ook wij slagen niet. Lees hier de column

• Interview met Mark Rutte
  

Voor het eerst in bijna honderd jaar heeft Nederland weer een liberale minister-president. Tijd voor een gesprek met onze premier. Lees hier het interview.

• Rundvlees op toast. Niet alleen leuk om te zien, maar ook fris van smaak. Bekijk hier het recept

• Hebt u nog een plekje vrij in uw agenda deze week? Wij hebben speciaal voor u vier leuke dingen om te doen deze week voor u op een rijtje gezet Bekijk hier de uitjes.

• Mooie plekjes, leuke adresjes, fijne aanbiedingen: er is nog zó veel te ontdekken in Nederland! Deze week: Amersfoort Bekijk hier de time out.

• Win een ‘Be Mine’- pakket van Lush Bij Libelle maak je kans op een valentijnspakket Kijk hier voor de speciale valentijnsactie.
• Gezond lichaam? Yoga! Lees hier meer.

• Gezocht/gevonden Een armband gevonden? Op zoek naar uw vriendin van vroeger? Of hebt u tweedehands spullen in de aanbieding? Ga dan naar Vraag & Aanbod en reageer!

• Bij een jaarabonnement Als u nu een jaarabonnement neemt op Libelle ontvangt u gratis een puur wollen sjaal. Deze prachtige sjaal van stroke kan ook als omslagdoek gebruikt worden. Bekijk de aanbieding.

Overige verwijzingen

Libelle zoekt u: Regelmatig is Libelle op zoek naar mensen die hun verhaal kwijt willen aan Libelle, of mee willen doen met een metamorfose. Wil je mee doen? Ga dan naar Libelle zoekt u en reageer!

Libelle Academy: leren voor je plezier, over dingen die u bezighouden. Dit kan via cursussen en workshops in het land, maar ook thuis, gewoon achter uw computer. Even vertrouwd, warm en betrouwbaar als Libelle en ook even praktisch: wat u leert, is meteen toepasbaar in uw dagelijkse leven. Meer lezen over Libelle Academy

• Klik op de cover en u wordt doorverwezen naar een ander artikel. U kunt zowel op het cover klikken als op de tekst.

Libelle 6	Libelle 5	Libelle 4
Libelle3	Libelle 2	Libelle 1