Heel spannend, want we krijgen een echt ‘grote mensenhuis’ mét tuin in een nieuwbouwwijk met heel veel jonge gezinnen. Eindelijk grote slaapkamers, een droomkeuken en –badkamer.
Dit zal het ouderlijk huis worden van onze dochters nu bijna drie jaar (Flora) en alweer drie maanden (Evie). Zij gaan hier mooie tijden beleven net als mijn broertje en ik vroeger in ons ouderlijk huis. Spannend wat het ons zal brengen. Nieuwe buren (zijn ze leuk of luidruchtig?), nieuwe winkels om te ontdekken (shoppen blijft belangrijk hè, voor een woonredacteur), een nieuw kinderdagverblijf…En dat is nu net wat ik het allermoeilijkst vind. [rectangle]
Wij hebben hier in Hilversum namelijk een heel bijzonder kinderdagverblijf waar Flora als een kind zo blij is. Annelies en haar meiden zorgen met hart en ziel voor alle twaalf kindjes. Nergens zullen we weer zoiets vinden, zo’n tweede thuis waar ons oudste meisje al zo veel liefde, goede verzorging en plezier heeft ontvangen. Juist als ze zo klein zijn, is kinderopvang best lastig. Je laat je kind toch achter bij een ander en dan weet je, zeker bij de eerste, helemaal niet hoe dat uit zal pakken. In ons geval bij Annelies dus geweldig en dat maakt verhuizen een beetje verdrietig.
Ze gaan straks naar zo’n ‘echt’ kinderdagverblijf met van die kille lokaaltjes met heel praktisch linoleum op de vloer, maar helemaal niet huiselijk. Hopelijk zijn de ‘juffen’ wel lief voor onze meisjes. Het is nu even een zorg hoe dit straks voor iedereen uit gaat pakken.
Loslaten is waarschijnlijk de beste oplossing en genieten van ons nieuwe avontuur in Amersfoort. Ik kan in ieder geval alvast alle leuke plekjes in Amersfoort met mijn collega Margreet doornemen, zij woont er inmiddels ook alweer een paar maanden. En bij deze nog even: Annelies en meiden, superbedankt voor de goede zorgen!
Sonja Balfoort
Libelle woonredacteur
