Mijn dochter van zes die verstandelijk gehandicapt is, wordt op woensdag altijd opgehaald door mijn vriendin en na het eten weer thuisgebracht. Hoewel ze heel vrolijk en grappig kan zijn, is ze vrij druk en vaak opstandig waardoor het altijd erg hectisch en rumoerig is in ons gezin. [rectangle]

Woensdagochtend ga ik altijd Zumba’en, maar vanwege een enkelblessure gaat dat vandaag niet lukken. Wel balen, want het is zó leuk om te doen en ik word er zó vrolijk van!  Maar goed, verder niets op de agenda en ik besluit dan ook te profiteren van mijn vrije dag. Niets moet, alles mag!

Eerst kijk ik mijn favoriete soap en daarna ga ik uitgebreid in bad. Ondertussen is mijn man thuisgekomen om te lunchen en hij heeft een heerlijke sandwich en verse muntthee klaargezet. Die man doe ik dus nooit meer weg.

Ik doe nog even wat boodschappen, neem pure chocolade met pecannoten én cranberries erin mee en weer thuis plof ik op de bank mét Libelle en natuurlijk de chocolade. Genieten!

Mijn man, die inmiddels weer thuis is, kan zich niet beheersen en eet zich misselijk aan de chocolade. Hij kan geen eten meer zien en dat betekent dat ik alleen aan de eettafel kom te zitten.

Ik heb nog wat rijst over van gisteren en haal een zalmfiletje uit de vriezer. Wat groene mini-asperges met verse knoflook in de wok en over het geheel strooi ik wat grove peper, zout en verse dille. Binnen tien minuten heb ik een heerlijke en ook nog gezonde maaltijd op tafel. Ik zit te genieten in mijn eentje! Wát een heerlijke dag.

Over goede voornemens gesproken: ik wil nog veel meer van dit soort dagen! En ik wens ze iedereen toe.

Ria van ‘t Hof
Informatiecentrum Libelle

Dat jij vroeger óók de hele dag door hun nummer draaide. Zou hij het leuk vinden om te weten wat jouw smaak vroeger was? 

Al een tijdje zingt het liedje Non, non, rien n’a changé van Les Poppys in mijn hoofd en nu zing ik het voor hem. In het Frans.

“Kijk, dáár hield ik vroeger van, toen ik net zou oud was als jij nu! Goed nummer hè!”

Ik begrijp dat het zingen niet goed overkomt, dus ik ga op zoek. Op de site YouTube vind ik de originele versie in een jaren zeventig-clip. Gewéldig, wat een goed nummer en die Franse jongens zijn nog steeds erg leuk!

Mijn kindertijd komt boven. Ik link de clip door naar de Hyves-pagina van mijn zoon.
Het mag er van hem op blijven staan.  

Brigitte Kuit
Libelle Informatiecentrum