Het nieuwe Libelle Bookazine
Mijn zusje en ik werd in Israël met groot enthousiasme ontvangen en bereikte in korte tijd de status van een cultroman. Inmiddels is het vervolg, Met haar ogen gesloten, verschenen.

Schrijfster Rina Frank
Rina Frank (Haifa, 1951) is architect, televisieproducer, dichter en schrijfster. Toen haar zusje negen jaar geleden bij een auto-ongeluk om het leven kwam, besloot ze om hun jeugd in romanvorm te beschrijven. [rectangle]

Het goedkoopste boek van Nederland
Libelle Bookazine, het goedkoopste boek van Nederland (€ 2,95), verschijnt dertien keer per jaar. Titels die eerder verschenen als Libelle Booakzine zijn: Het voorbijgaan van Nicci Gerrard, De jongen in de gestreepte pyama van John Boyne en De paardenfluisteraar van Nicholas Evans. Libelle Bookazine is te vinden in het tijdschriftvak van uw kiosk of boekhandel. Wilt u geen enkele titel missen? Neem dan een abonnement. U kunt Bookazines nabestellen via de website van Libelle abonnementen. Hier kunt u zich ook aanmelden voor een abonnement op Libelle Bookazine.

Dagenlang struinde ik het internet af en uiteindelijk vond ik, dankzij een collega, een site van een salon die me wel vertrouwen inboezemde. Een afspraak was zo gemaakt en dus togen mijn moeder en ik op een doodgewone vrijdag richting de beautykliniek. Hoewel ik geen idee had wat ik kon verwachten, had ik er wel zin in. Zou ik er daadwerkelijk mooier van worden? [rectangle]

In de salon werden we hartelijk ontvangen. Twee schoonheidsspecialisten begeleidden ons naar een lichte, witgeschilderde ruimte waar twee comfortabele ligstoelen stonden opgesteld. Er heerste een serene sfeer, met name door de zacht tinkelende muziek. Het begon goed, met een warme doek en een crèmepje en een scrubje en nog een crèmepje. Hoewel ik het meestal lastig vind als er iemand aan mijn lijf zit, lukte het me vrij snel om te ontspannen.

Toen sprak de beautymevrouw een woord uit waarvan ik de betekenis nog niet kende. Ze zei: “Als je het goed vindt, begin ik nu aan de dieptereiniging.” Voordat ik in­stemmend kon knikken, begon ze zo te drukken en te poeren dat het vermogen om te praten even totaal verdween. Ineens hakte mijn weggestopte trauma, een acnehuid tussen mijn negende en achttiende levensjaar met talloze bezoekjes aan huis-, huid- en homeopathische artsen, er keihard in. Terwijl mijn moeder met drie kleine drukjes door de ‘dieptereiniging’ was gerold en al lag te genieten van de gezichtsmassage liet mijn schoonheidsbeul weten dat ze “zo’n beetje op de helft” was.

Inmiddels rolden de tranen over mijn wangen. Van pijn en ellende. Ik dacht aan de schaamte die ik had gevoeld over mijn gebobbelde, onappetijtelijke pubergezicht en besefte weer extra heftig dat mijn huid voor altijd is getekend door dat verleden. Het lukte me niet meer om de lol in te zien van de massage en het masker. Mijn hele gezicht gilde het uit. Toen we na een uur weer buiten­ stonden, verzuchtte mijn moeder voldaan: “Heerlijk!” Ik haalde gelaten mijn schouders op: dat je je zo lelijk kunt voelen na een bezoek aan de schoonheidsspecialist.

De Jeugdelfstedentocht is voor kinderen tot en met 14 jaar. Ook de beginnelingen zijn van harte welkom. In samenwerking met de KNSB (jeugd-schaatsen) wordt deze tocht gehouden op de overdekte 400 meterbaan en de binnenbaan in Utrecht.

Klaar voor de start!
Bij de start komen alle kinderen samen “in de kooi”. Dus net als de echte Elfstedentocht. Daarna schaatsen de kinderen de tocht langs de elf Friese steden, die zijn nagebouwd met decors. Onderweg kunnen er obstakels verwacht worden, die ontweken moeten worden door de deelnemers. Eenmaal in een Friese stad aangekomen, moeten de kinderen een opdracht uitvoeren. De tocht zal ongeveer een uur en een kwartier duren.[rectangle]

Finish
Als de tocht is afgelopen gaat iedereen naar de binnenhal. Deze hal is omgebouwd tot de Frieslandhal, net zoals in Leeuwarden. In deze hal zullen ook de winnaars bekend worden gemaakt. Ook ontvangen alle kinderen die de tocht volbrengen een stempelkaart en een mooie medaille.

Vorig jaar namen er ongeveer 4000 kinderen deel aan deze Jeugdelfstedentocht in Utrecht. Het is daarmee één van de grootste ijsspektakels voor kinderen in Nederland.

Openingstijden en prijzen
Deze Jeugdelfstedentocht wordt op zaterdag 16 januari 2010 gehouden in Utrecht. Er worden uiteindelijk drie Elfstedentochten gereden. De eerste begint om 10:00 uur, de tweede om 13:00 uur en de derde Elfstedentocht start om 16:00 uur. De kassa gaat steeds een uur voordat de Elfstedentocht begint open en een kaartje kost € 6,- per kind. De ouders, opa’s en oma’s mogen gratis naar binnen om uw (klein)kind aan te moedigen.

Informatie
Adres: Mississippidreef 151, 3565 CE Utrecht, Telefoonnummer: 030-2627878, Emailadres: info@vechtsebanen.nl, Website: www.vechtsebanen.nl.

Op een dag wordt Marnie gebeld door Oliver, haar grote jeugdliefde. Dit is het begin van haar terugkeer naar het verleden.

Oliver belt over hun gezamenlijke jeugdvriend Ralph. Ralph blijkt ernstig ziek te zijn en hij wil zijn twee jeugdvrienden graag nog zien. Om bij hem te kunnen zijn in deze zware en trieste periode, vertrekt Marnie naar Ralph’s huisje in Schotland.

In dit huis komen al haar jeugd herinneringen weer naar boven: haar gevoelens voor Oliver en Ralph’s onbeantwoorde liefde voor Marnie. Wat is er toch vroeger gebeurd, waardoor het contact tussen deze drie vrienden verbroken is? En kunnen zij het verleden achter zich laten?[rectangle]

Stukje uit het boek
Ze kon de stem aan de andere kant van de lijn niet meteen plaatsen, maar hij kwam haar vreemd genoeg bekend voor, zoals geuren soms een heldere herinnering oproepen.
‘Met Oliver. Oliver Fenton.’
‘Oliver?’ Ze fronste, en haar greep om de hoorn verstrakte. Een ochtend vol onverwachte wendingen.
‘Maar… Ik bedoel… Wat…?’
‘Ik bel over Ralph.’

Over Nicci Gerrard
Nicci Gerrard is de schrijfster van dit spannende boek. Ze is de vrouwelijke helft van het succesvolle schrijversduo Nicci French. Samen met haar man Sean French schrijft ze thrillers. De eerste literaire thriller van Nicci French verscheen in 1998. Verder schrijft zij voor The Observer. In 2003 kwam haar solodebuut De onderstroom uit. Dit was het eerste boek dat zij schreef zonder haar man Sean. Daarna volgden de boeken Het voorbijgaan, In het maanlicht en haar laatste boek: Het weerzien.

Winnen!
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek Het weerzien van Nicci Gerrard zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op de winpagina van Libelle.nl.

Het weerzien – Nicci Gerrard, Boekerij
ISBN 9789022552445, Prijs € 12,50
Verschenen in oktober 2009

Ramon Salcido slaat op deze dag helemaal door. Als een gek schiet hij om zich heen. Door dit incident overleeft zijn vrouw Angela dit drama niet.

Ook haar twee jongere zussen en zijn schoonmoeder weten het niet te overleven.

Ramon verdenkt een man ervan dat hij een affaire heeft met zijn vrouw. Deze man vermoordt hij ook. Als laatste snijdt hij de keel door van zijn drie dochtertjes: Sophia van vier, Carmina van drie en Teresa van bijna twee.

Op de plaatselijke vuilnisbelt laat hij zijn kinderen verloren achter. Na ruim dertig uur worden de lichamen van de drie kinderen op de vuilnisbelt gevonden. De kleine Carmina blijkt nog in leven te zijn. Ze weet nog net te vertellen dat haar vader haar heeft gesneden. Zij weet dit drama als enige te overleven.[rectangle]

Na twintig jaar is Carmina voor het eerst weer terug in Californië. Ze wil meer te weten komen over haar verleden en dit kan het beste in Californië, waar het familiedrama heeft afgespeelt.

Maar ze wil ook haar vader zien. Hij zit nu al jaren te wachten in de dodencel op de voltrekking van zijn vonnis. Carmina wil haar vader in de ogen kunnen kijken, zodat zij haar herinneringen over hem een plaats kan geven. Hopelijk kan zij zo het hoofdstuk van haar jeugd afsluiten.

Alleen ik overleefde – Carmina Salcido, Uitgever Arena
ISBN 9789089900777, Prijs € 18,95
Verschenen in november 2009

Terwijl al mijn vrienden de afslag volwassenheid één voor één hebben genomen, lijkt het alsof ik ‘m gemist heb. Niet dat ik nog ergens met een rugzak door India zwerf of de student uithang op plekken waar ik allang niet meer thuishoor, maar toch… diep van binnen kan ik de veranderingen niet aan. Het gaat me te snel. De relaties die standhouden, de huwelijken, de zwangeren, de ‘we-hebben-nu-geld-voor-een-echt-huis’-verhalen, baby’s die niet voor altijd baby blijven maar 2, 3, 4 jaar worden…

Hoewel ik het ook allemaal wil en soms zelfs al doe (compleet met huizen en babypraat), heb ik ergens het idee gehad dat het niet ‘echt’ was. Dat ik het speelde. En misschien heb ik onbewust wel gedacht dat de rest het ook speelde. Dat we met z’n allen deden alsof we volwassen waren, maar dat we diep van binnen wel wisten dat het onzin was. Nu dat niet zo blijkt te zijn, moet ik toch wel even slikken.

Hap, slik, weg jeugd. Ik moet dus af van die typische pubergedachten als: ‘ik ga het echt heel anders doen dan mijn ouders. Voor mij geen 9 tot 5 leven, geen caravan, twee katten en pianoles’, want het begint er aardig op te lijken dat ik niet zo afwijk. Dat ik net als iedereen, dus gewoon doorsnee en daarmee waarschijnlijk volwassen ben. Of moet worden. Maar waarom voel ik dan toch nog steeds die strijd van binnen? Ik heb nu al heimwee naar die tijd tussen mijn 18e en 24e toen ik alles kon doen wat ik wilde, door niemand beperkt of gebonden en capriolen kon uithalen waar mensen om lachten en die nu een beetje triestig zouden zijn. Poeh, ik moet omkeren, terugrijden en zorgen dat ik die afslag volwassenheid vind, want in mijn eentje op deze jeugdige weg blijven… nee, dat lijkt me ook niks!