Gezinnen
In 77 procent van de Nederlandse gezinnen werken beide ouders. In het overgrote deel van de gezinnen (62 procent) waar beide ouders een baan hebben, werkt de vader de meeste uren.
(Bron: CBS)

Vaders
Bijna 60 procent van de mannen gaat flexibeler met zijn werktijden om na de geboorte van zijn eerste kind. 70 procent haalt minimaal één keer per week zijn kind op uit school of van het kinderdagverblijf.
(Bron: onderzoek Slimme Tijden Campagne van Lof, ondersteund door het ministerie van OCW, www.nu.nl)

[rectangle]

Stellen
Stelletjes hebben gemiddeld 312 ruzies per jaar. De kibbelpartijen gaan vooral over kleine huishoudelijke irritaties: de wc-rol niet vervangen, lampen aanlaten; dat soort werk. Vrouwen ergeren zich sneller aan hun partner dan mannen.

(Onderzoek in opdracht van betterbadrooms.com, bron: www.dailymail.co.uk)
Tekst: Anne Broekman

Lang leve papadag
Vier op de tien vaders vinden dat ze meer tijd aan de opvoeding van hun kinderen moeten besteden. Vooral jongere vaders – tot 45 jaar – vinden dat ze tijd te kort komen. Vaders die op gezette tijden voor hun kinderen zorgen zijn meer tevreden dan papa’s die dat niet doen. Ruim 70 procent van de vaders met een vaste zorgdag zegt genoeg tijd aan de kinderen te besteden, tegen 52 procent zonder een vast zorgmoment.
(Bron: Telegraaf.nl)

Laat alle kerststress lekker thuis en ontspan in de Drentse bossen. Bij Het Nolderwoud kunt u kiezen uit losse behandelingen, schoonheidsbehandelingen, verwendagen en hele arrangementen. U kunt zelf kiezen welke behandeling of welk arrangement het beste bij u past.

Ontspannen in de sauna
Bij de meeste sauna’s in Nederland is het niet mogelijk om mét badkleding te ontspannen in de sauna. Bij Het Nolderwoud is het toegestaan om zowel met als zonder badkleding naar de sauna te gaan. Belangrijk detail is dat beide groepen (met en zonder badkleding) nooit tegelijkertijd in de sauna zitten, maar gewoon om beurten.

Workshops
Het Nolderwoud biedt niet alleen behandelingen en arrangementen, maar ook leuke workshops. Er zijn drie workshops die u kunt volgen, namelijk: zelf opmaak cursus, Individueel make-up advies en de workshop huidverzorging.[rectangle]

Bij de zelf opmaak cursus leert u alle schoonheidsgeheimen en de nieuwste trends op het gebied van make-up. Leuk als vriendinnenuitje, vrijgezellenfeest of bedrijfsuitje. Deze workshop kost € 35,- per persoon. Voor dezelfde prijs kunt u ook individueel advies krijgen over make-up. Alleen duurt de workshop dan wat korter.

De workshop huidverzorging kost ook € 35,00 per persoon en daar leert u in zes stappen hoe u uw huid goed kunt verzorgen.

Het bungalowpark
Komt u van ver? Of wilt u gewoon wat langer blijven? Dat kan, want Het Nolderwoud verhuurt ook bungalows voor haar gasten. Ze zijn te verhuren voor 2, 6, 8 of 10 personen. Het bungalowpark is voor het hele gezin leuk. Voor de kinderen is er een speeltuin, een trampoline en een klein meertje waar ze kunnen zwemmen. Het meertje is speciaal aangelegd voor de gasten en het is er dus erg rustig. Ouders kunnen genieten van de rustige omgeving en het mooie landschap, maar zij kunnen natuurlijk ook naar het kuuroord gaan.

Informatie
Adres Beauty en Kuurinstituut Het Nolderwoud: Ommerweg 59, 7921 TB Zuidwolde, Telefoonnummer: 0528-373882, Emailadres: info@nolderwoud.nl, Website: www.beautynolderwoud.nl.

Duidelijk is dat kerst steeds meer gaat leven en dat Nederlanders er dol op zijn elkaar met kerst te verwennen. Gemiddeld worden voor vijf verschillende mensen kerstcadeaus gekocht, bijna de helft van de mensen besteedt 25 euro of meer per cadeau.

Deze gulheid leidt echter ook tot kerststress volgens mediawinkel bol.com, die onderzoek liet doen naar kerststress, kerstbestedingen en kerstcadeaus.

‘1ste Kerstdag naar jouw ouders of de mijne?’ [rectangle]
Kosten voor het eten en drinken, tijdsgebrek om inkopen te doen en de organisatorische voorbereidingen blijken naast de sociale familieverplichtingen de belangrijkste stressfactoren rondom kerst. Zo ervaart een derde van de ondervraagden al weken van te voren de typische kerststress.

Het uitzoeken van cadeaus (43 procent), de voorbereidingen op de feestavond (40 procent) en de te hoge kosten van eten, drinken en cadeaus (46 procent) in relatie tot het beschikbare budget springen eruit. Ook niet geheel vrij van spanningen zijn de vaste familieverplichtingen (36 procent). Feestdagenstress komt het meest voor bij ouders met thuiswonende kinderen en vrouwen die vaak de kerstorganisatie op zich nemen.

Kersttype
Benieuwd wat voor kersttype u bent? In de Libelle van deze week vindt u een praktische test voor perfectionistische, uitbundige en nuchtere kerstvrouw, met lekker veel praktische tips om het leuk en vooral gezellig te houden!

Heel spannend, want we krijgen een echt ‘grote mensenhuis’ mét tuin in een nieuwbouwwijk met heel veel jonge gezinnen. Eindelijk grote slaapkamers, een droomkeuken en –badkamer.

Dit zal het ouderlijk huis worden van onze dochters nu bijna drie jaar (Flora) en alweer drie maanden (Evie). Zij gaan hier mooie tijden beleven net als mijn broertje en ik vroeger in ons ouderlijk huis. Spannend wat het ons zal brengen. Nieuwe buren (zijn ze leuk of luidruchtig?), nieuwe winkels om te ontdekken (shoppen blijft belangrijk hè, voor een woonredacteur), een nieuw kinderdagverblijf…En dat is nu net wat ik het allermoeilijkst vind. [rectangle]

Wij hebben hier in Hilversum namelijk een heel bijzonder kinderdagverblijf waar Flora als een kind zo blij is. Annelies en haar meiden zorgen met hart en ziel voor alle twaalf kindjes. Nergens zullen we weer zoiets vinden, zo’n tweede thuis waar ons oudste meisje al zo veel liefde, goede verzorging en plezier heeft ontvangen. Juist als ze zo klein zijn, is kinderopvang best lastig. Je laat je kind toch achter bij een ander en dan weet je, zeker bij de eerste, helemaal niet hoe dat uit zal pakken. In ons geval bij Annelies dus geweldig en dat maakt verhuizen een beetje verdrietig.

Ze gaan straks naar zo’n ‘echt’ kinderdagverblijf met van die kille lokaaltjes met heel praktisch linoleum op de vloer, maar helemaal niet huiselijk. Hopelijk zijn de ‘juffen’ wel lief voor onze meisjes. Het is nu even een zorg hoe dit straks voor iedereen uit gaat pakken.

Loslaten is waarschijnlijk de beste oplossing en genieten van ons nieuwe avontuur in Amersfoort. Ik kan in ieder geval alvast alle leuke plekjes in Amersfoort met mijn collega Margreet doornemen, zij woont er inmiddels ook alweer een paar maanden. En bij deze nog even: Annelies en meiden, superbedankt voor de goede zorgen!

Sonja Balfoort
Libelle woonredacteur

*Lucinda Jones*

*Moeder van* Pippa (7) en Alastair (4).

*Woont* in Den Haag.

*Werkt* fulltime.

*Als *Senior uitgever bij Sdu Uitgevers.

*Haar man *werkt ook fulltime.

*Opvang *Twee dagen Buitenschoolse Opvang (BSO), twee dagen vaste oppas.

De woensdag is flexibel.

‘Het kan net zo goed mis gaan als ik er wél ben’
Lucinda (38): “Mijn moeder was een thuisblijfmoeder. Ze vindt het vreselijk dat ik fulltime werk. Ik ben opgegroeid in Engeland, op het platteland. Op mijn elfde zijn we naar Nederland verhuisd. Van mijn lagere schoolperiode herinner ik me dat we hele middagen aan het niksen waren. Een beetje rondwandelen, staren naar de lucht, dromen. Dat zullen onze kinderen niet snel doen. Zij hebben een drukke agenda. [rectangle]

Speelafspraak hier, speelafspraak daar, hockey, judo, er is altijd iets. De kinderen worden continu vermaakt. In die zin heeft mijn moeder gelijk: het is bij ons ontzettend druk, het zou beter zijn voor de ontwikkeling van hun creativiteit als ze niet continu geprikkeld zouden worden. Daar proberen we dan ook aan te werken. In het weekend, als we met z’n viertjes zijn, besteden we expres veel tijd aan ‘niets doen’.

Ik denk dat ik een betere moeder ben doordat ik werk. Omdat ik er veel voldoening uit haal, ben ik een leuker mens voor mijn kinderen. En ik kan het prima scheiden. Als ik thuis ben, ben ik er ook helemaal voor de kids. Soms betrap ik mezelf er zelfs op dat ik een beetje overcompenseer voor het feit dat ik er weinig ben. Als ik op woensdagmiddag een ATV heb, gaan we vaak leuke dingen doen. Een muffin eten in de stad. Of cola drinken, wat ze normaal nooit mogen.

Natuurlijk schiet het op mijn werk wel eens door mijn hoofd ‘of het allemaal wel goed gaat?’. Je legt de verantwoordelijkheid voor je kinderen toch in de handen van een ander. Maar ik ben nuchter genoeg om te weten dat er net zo goed iets mis kan gaan als ik er wél ben.”

Bekijk hier de interviews met andere moeders.

Interview: Eva Loesberg

*Marttine Rustveld*

*Moeder* *van *Jorick (9), Roseline (6) en Jasmijn (10 maanden).

*Woont* in Amsterdam.

*Werkt *niet.

*Haar man* is ondernemer.

‘Zonder nanny red ik het niet’
Martine (41): “Tien jaar geleden zei ik tegen mijn man: ‘Ik wil heel graag kinderen, maar ik blijf altijd werken’. Als model en stewardess reisde ik de hele wereld af. Ik wist zeker dat ik zonder werk nooit gelukkig kon worden. Maar toen Jorick er eenmaal was, stelde ik mijn zwangerschapsverlof uit. En uit. Pas na een jaar, toen ik echt de knoop door moest hakken, realiseerde ik me dat ik een thuisblijfmoeder ben. Ik hou zo veel van mijn kinderen, ik wil niets liever dan voor ze zorgen. [rectangle]

Ik wil een goede moeder zijn. Door dicht bij ze te zijn, leer ik ze door en door kennen en kan ik snel inspringen op probleempjes. Ik geloof dat kinderen daar weerbaarder van worden. Als ik continu van huis was geweest, waren er misschien hobbeltjes die ik over het hoofd had gezien. Stoppen met werken was de beste beslissing van mijn leven.

Sinds twee jaar hebben we de hulp van een nanny. Omdat Jorick en Roseline, nu ze wat ouder zijn, veel clubs en gezellige afspraken hebben, red ik het tijdens de spitsuren niet in mijn eentje. Ik zou het verschrikkelijk vinden om te moeten zeggen dat de één niet naar toneelles kan, omdat ik de ander al naar zwemles moet brengen. Ik ben heel dankbaar dat wij ons deze luxe kunnen veroorloven. Dankzij de nanny groeit Jasmijn niet op als achterbankbaby en krijgen mijn kinderen de gelegenheid om zich individueel te ontwikkelen. Daarbij is het heerlijk dat ik niet alleen aan het organiseren en opvoeden ben, maar ook de tijd krijg om van mijn kinderen te genieten.”

Bekijk hier de interviews met de andere moeders.

Interview: Eva Loesberg

De meeste mensen denken dan al gauw aan een bungalowpark als zij met hun kinderen weg willen. En dat is precies wat u liever niet wilt.

Gelukkig hoeft dit ook helemaal niet. Nederland, België en Duitsland hebben namelijk genoeg leuke adresjes waar u makkelijk met uw kinderen naartoe kunt.

Er zijn genoeg gezellige en mooie huisjes en hotels die ook geschikt zijn voor kinderen, alleen weten de meeste mensen dit vaak niet.

Inhoud van het boek
Daarom vindt u in dit boek de 90 leukste weekendjes weg met kinderen. Bijvoorbeeld leuke huisjes aan het water, in het bos, bij de boer en in de stad. Voor iedereen staan er dus wel geschikte logeeradresjes in. [rectangle]

Voorkeuren
In dit boek kunt u kiezen uit verschillende voorkeuren. Zo kunt u kiezen uit bijzondere accommodaties, gezellige familiehotels, huizen voor kleine en grote groepen, grote campings, kleine campings enzovoort. Al deze weekendjes weg zijn natuurlijk kidsproof!

Kidsproof weekendje weg heeft 192 pagina’s vol leuke adresjes en tips. Het boek is 20 x 14 centimeter en kost € 14,95.

Kidsproof weekendje weg – Stephanie Bakker, Mo’Media
ISBN 9789057674068, Prijs € 14,95
Verschijningsdatum oktober 2009

Van donderdag 5 november tot en met zondag 8 november 2009 kunnen jonge gezinnen naar deze beurs toe komen. U bent elke dag van 10:00 uut tot 17:00 uur van harte welkom.

Dit evenement is dé beurs voor zwangere vrouwen, ouders, opa’s en oma’s en kinderen tot en met 8 jaar. Dit is alweer de 7e editie van de Jonge Gezinnen Beurs in Jaarbeurs Utrecht.

U kunt hier vier dagen lang alles op het gebied van zwangerschap en ouderschap vinden. Verder kunt u er stands vinden van Ouders van Nu, kinderen, Groter Groeien, Kek Mama, OOK, Jonge Gezinnen VoordeelPas, Felicitas en Jonge Gezinnen.[rectangle]

In 2008 zijn er 24.300 volwassenen en ruim 10.000 kinderen op de beurs geweest om een leuk dagje uit te beleven.

Waar?
Deze leuke beurs voor jonge gezinnen vindt plaats in de Jaarbeurs van Utrecht, in de hallen 3 en 4. Deze hallen bevinden zich naast Entree West aan de linkerkant.

Prijzen
De beurs is donderdag van start gegaan. Maar u kunt nog steeds kaarten bestellen via de website. Het is ook mogelijk om aan de kassa bij de Jaarbeurs kaarten te kopen. Het voordeel van online kaartjes kopen is alleen dat u niet in de rij hoeft te staan voor de kassa. U kunt gelijk naar binnen. Vanaf 12 jaar kost een kaartje € 16,50. Kinderen van 5 tot 12 jaar kunnen voor € 2,50 het evenement bezoeken.

Informatie
Adres: Jaarbeursplein 6, 3521 AL Utrecht, Telefoon: (030) 295 59 11, Website Jaarbeurs: www.jaarbeursutrecht.nl, Website Jonge Gezinnen: www.jongegezinnen.nl.

Fotograaf: Fons Klappe

In de gevangenis hebben zij het zwaar, want medegevangenen zijn meedogenloos als het om dit misdrijf gaat. Hebben ze hun straf uitgezeten, dan willen ze naar huis. En dat mag van de rechter, zo hebben we vorige week kunnen horen. Dat geeft veel onrust en er wordt dan ook opgeroepen om op een volwassen manier een discussie aan te gaan over wat er met deze mensen moet gebeuren. Je kunt moeilijk zeggen: castreren en klaar. Al is dat het eerste wat bij je opkomt als zo iemand daadwerkelijk jouw kind te grazen heeft genomen.

Een argument voor het eigen huis: dan kunnen ze in de gaten worden gehouden. Gaat zo iemand naar een andere buurt, dan schijnt dat lastiger te zijn. Al denk ik: hoezo is dat lastiger? Politiekorpsen kunnen toch samenwerken? En verplaats je daarmee niet ook het probleem? Ik zou het willen weten als zo iemand in mijn wijk woonde. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Maar daarmee open je wellicht een heksenjacht. [rectangle]

Nu naar de ouders en hun kinderen die met een pedofiel te maken hebben gehad. Mijn kinderen zijn nog nooit lastiggevallen, dus ik probeer me te verplaatsen in ouders van kinderen bij wie dat wel is gebeurd. Mijn eerste reactie zou zijn: weg met die man, ik wil dat mijn kind hem nooit meer ziet. En als hij wel hier moet wonen, als daar geen ontkomen aan is? Laat hem dan verplicht medicijnen slikken waardoor de lustgevoelens controleerbaar worden of verdwijnen.

De narigheid is ook nog eens dat een pedofiel zichzelf niet als een misdadiger ziet.
Wij hebben het er hier thuis over gehad en wij kwamen er niet uit. Als ze op vrije voeten zijn, moeten ze ergens naartoe. Je kunt ze moeilijk brandmerken, die tijden zijn allang voorbij.

Een veilige buurt voor kinderen en een onderkomen voor de pedofiel? Het lijkt niet samen te kunnen gaan.

Maar is de spanning te snijden als uw ouders en schoonouders in een kamer zitten? Of kunt u zelf niet goed opschieten met uw schoonouders? Libelle hoort graag hoe u dit oplost. U kunt uw reactie mailen naar Libelle.[rectangle]

De eerste zin: De winter waarin ik veertien werd veranderde onze speelkamer langzaamaan in een kapiteinshut.

Waar het over gaat: Vader besluit dat het deze zomer een leerzame reis naar Lapland wordt: vijf weken trekken door onherbergzaam gebied. Dochter van veertien wil liever naar Zuid-Frankrijk.

Waardering: 7,5

Het verhaal schuurt en schrijnt als een natte jas op je blote huid die er eindeloos over doet om droog te worden. In dit doorsneegezin heerst zo’n terreur dat ik na twintig bladzijden al dacht: wat naar als je de schrijver bent van dit boek. Wat naar om minstens een jaar opgesloten te zitten met dit soort zieke geesten.

Als lezer heb je mazzel: ik had Lange dagen in één avond uit en was daarmee verlost van de gestoorde vader. Ook dacht ik verlost te zijn van het meisje van veertien dat nog te jong is om verzet te bieden. Maar de volgende dag zat het arme kind nog steeds in mijn hoofd.

Pia de Jong heeft haar gedachtewereld fantastisch neergezet. De Jong kan sowieso goed mensen neerzetten. Hoe is het anders te verklaren dat ik nog steeds een soort redeloze haat voel tegen de moeder in het boek? Ik wil die moeder wakker slaan. Tegen haar brullen: ‘Mens, laat van je horen, je maakt je kinderen kapot door zo dociel te zijn!’

Lange dagen is geen feelgoodroman. Het is een ergerlijk boek. Maar geschreven met een geheimzinnig soort spanning die je dóór laat lezen. Ik geef een 7,5.



Lange dagen – Pia de Jong, Uitgeverij Prometheus
ISBN 9789044611960, Prijs € 17,95, Genre roman, Uitvoering paperback
Verschijningsdatum augustus 2008, Aantal pagina’s 253

[rectangle]

In de hoop meer inhoud en betekenis aan zijn leve te geven, besluit hij naar Italië te vertrekken. Hij verblijft daar in het liefdevol gerenoveerde palazzo van zijn ouders.

Maar het leven aan de zonovergoten kust van Almafi is niet zo vredig als Luca had verwacht. In het palazzo verblijven namelijk ook de excentrieke vrienden van zijn moeder evenals geesten uit een duister verleden. Hij ontmoet er een mysterieuze vrouw en een klein jongetje dat een ongelofelijk geheim met zich meedraagt.

Als Luca een gewelddadig mysterie begint te ontrafelen, wordt hij gedwongen zijn grootste angst onder ogen te zien…



In de schaduw van het palazzo – Santa Montefiore, Uitgeverij de Boekerij
ISBN 9789022551868, Prijs € 19,95, Genre roman, Soort paperback
Verschijningsdatum april 2009

U kunt In de schaduw van het palazzo hier bestellen.

[rectangle]

Als ik op mijn werkplek online foto’s en filmpjes van Kate en haar grote broer bekijk, wil ik mijn monitor knuffelen en het liefst meteen in de auto stappen om ze van de crèche te halen. O, wat ben ik gelukkig.

Toch denk ik ook vaak met een tikje weemoed terug aan de tijd dat we nog geen kinderen hadden. We voelden ons thuis in onze kindonvriendelijke etage in Amsterdam. We hadden alleen twee katten om ons verantwoordelijk voor te voelen. We konden zo hard werken als we wilden. We waren zelden geveld door griep of een ander in crèches op te lopen virus. We konden tot diep in de nacht in de kroeg zitten omdat de volgende ochtend niet al om zes uur een jongetje van drie naast ons bed stond. Toen was ik volgens mij ook heel gelukkig, ik denk: nét zo gelukkig. Ik durf het bijna niet op te schrijven. Mag een moeder dat wel denken?

Ja, het mag! Het is namelijk helemaal geen idiote gedachte. Het ouderschap maakt mensen niet gelukkiger, zeggen Britse sociologen. Een verband tussen ouderschap en geluk is er niet. Het eerste hapje fruit dat kinderen binnenhouden, hun eerste woordje, de eerste stapjes en alle mijlpalen die nog volgen, wegen niet op tegen de mindere kanten van het ouderschap. Dat is iets wat bewust kindlozen allang weten, maar waar de meeste ouders niets van willen horen.

Bij het ouderschap hebben mensen de neiging meer op de goede dan de slechte dingen te focussen, zegt de professor die het onderzoek leidde. We verwachten dat die enkele bijzondere momenten een lang effect op ons geluk zullen hebben, maar dat is dus niet zo. Ouders worden op een dag echter minstens zo veel tijd beziggehouden door opvoedingsperikelen, zorgen, gebrek aan bewegingsvrijheid en afgepeigerd zijn.

Mijn kinderen zijn nog te jong voor comazuipen en coke snuiven. Alles is nog pais en vree in ons huis. Met Kate op schoot, Neil tegen me aan en mijn echtgenoot aan mijn andere zij, ben ik de gelukkigste vrouw op aarde. Dan kunnen die Britse sociologen de boom in met hun onderzoek. Ik hoop dat dit gevoel nog heel lang blijft.

In de VS is dit al in opkomst. 76% van de volwassenen die in de recessie hun koophuis moesten verlaten, wonen onder hetzelfde dak met hun kinderen. Dat zijn er al 3 miljoen. Nog eens 6,7 miljoen Amerikanen vinden onderdak bij andere familieleden, tantes of neven.

Omdat veel van wat er in Amerika gaande is, vroeg of laat deze kant uit waait, is het niet denkbeeldig dat families die in Nederland in de financiële knel zitten ook voor die oplossing kiezen. Je moet dan wel heel andere woningen bouwen, lijkt me zo.

Annemarie Jorritsma woont samen met kinderen en kleinkinderen. President Obama heeft zijn schoonmoeder meegenomen naar het Witte Huis. Niet zo gek om dicht bij huis naar een betaalbare oplossing te zoeken voor de dilemma’s die de mix van carrière en ouderschap met zich meebrengen. Het wordt anders als je niet meer kunt kiezen, maar wel moet omdat je je huis uit moet.

Als ik me indenk hoe het zou zijn om iedereen weer thuis te hebben, zie ik voor me hoe iedereen vast moeiteloos teruggaat naar de situatie van weleer: moeder kookt, wast, klopt, veegt, zuigt, luistert en adviseert. Dat was toen leuk, maar ik was blij dat ik mijn eigen dagen weer kon indelen en dat de dagelijkse zorg voorbij was.

Wie weet, is het fijn om als ouder en kind op elkaar te kunnen leunen als het tegenzit. Over en weer zorg je voor elkaar. Maar je mag wel deksels goede afspraken met elkaar maken als je het daadwerkelijk zou doen. Er zijn twee redenen om die generatiewoningen een kans te geven: a) wie weet moet het straks of b) je kiest ervoor omdat het voordelen biedt, over en weer.

Mijn zonen moeten er niet aan denken, mijn dochter lijkt het wel wat. En ik? Mwah, als het niet hoeft? Al zou ik het feest vinden om mijn kleindochters dagelijks te zien.

Zou het werken? Probeer het je eens voor te stellen, in je eigen situatie?