Posts Tagged ‘schrijfster’

‘Stil water’ van Marelle Boersma

donderdag, april 28th, 2011

Nu al tweede druk
Marelle Boersma is de schrijfster van de thriller Stil water, het boek dat binnen een week uitverkocht was en nu dus al aan zijn tweede druk is begonnen.

Hittegolf in Zeeland
Het boek speelt zich af in Zeeland, dat gebukt gaat onder een hittegolf. Biologe en sportduikster Rona heeft last van vreemde duizelingen en ademhalingsproblemen, nadat er ook dode bruinvissen aanspoelen gaat Rona op onderzoek uit. [rectangle]

Levensbedreigend
Tegelijkertijd wordt een arrogante topmanager het slachtoffer van afpersing. Niet alleen zijn bonus bovenop zijn riante salaris staat op het spel. Ook zijn leven wordt bedreigd. Hij besluit de politie niet op de hoogte te brengen, zodat zijn positie niet in gevaar komt.

Winnen
Ben jij nieuwsgierig naar Stil Water? Je kan hier een hoofdstuk downloaden. En als je in een reactie op dit artikel laat weten wat je ervan vindt maak je kans op één van de 20 exemplaren van het boek. Deze actie duurt tot 28 mei. Lees ook de overige spelvoorwaarden.

De column van Marelle gaat deze week ook over haar boek, lees snel verder.

Marelle – Vogelconcert

vrijdag, februari 18th, 2011

Juist op dagen dat ik geen wekker hoef te zetten, ben ik vroeg wakker. Geen idee hoe dat werkt. Op die dagen zit ik meestal veel vroeger aan mijn ontbijt dan op de wekker-dagen. Een vreemd fenomeen. Vandaag is zo’n dag. Toch sta ik dit keer niet direct op.

Ik krul me op in de warmte van mijn dekbed. Op dit moment is er niets fijners te bedenken dan genieten van… ja, eigenlijk van niets. Gewoon van liggen. Van luisteren naar stilte, en ervaren van rust. Op dit soort momenten komen ideeën naar boven drijven. Vandaag laat ik ze echter zomaar wegdrijven, omdat ik geen zin heb om mijn aantekeningenboekje te pakken.

De rust die nog in de stad heerst wordt doorbroken door een ijl gefluit. Zuiver en hoog. En heerlijk vrolijk. Andere vogels vallen in en binnen een half uur is het orkest op volle sterkte. Een voorjaarsconcert. Ik voel me blij en licht van binnen. Het is alsof ze alleen voor mij hun prachtigste stem opzetten. Mij willen verwennen. Laten voelen dat de winter voorbij is en dat de lente gaat ontspringen.

Vogelkenners hebben mij wel eens verteld dat er een vaste volgorde is. Dat bepaalde vogels de vroegfluiters zijn en andere soorten pas later invallen. Het maakt mij niet uit. Ik geniet van hun optimistische geluid. Het voorjaar komt eraan. En ik? Ik loop vandaag rond met een glimlach op mijn gezicht.

Wilt u meer weten over Marelle? Neem dan een kijkje op haar website. Marelle twittert ook, volg haar!

weblogs

Interview – Saskia Noort

donderdag, november 25th, 2010

Daar zit ze, een van Nederlands meest succesvolle schrijfsters. ­Saskia Noort, een mooie blonde vrouw, een meisje uit Bergen, ­moeder van twee kinderen van vijftien en achttien, sinds kort ook gescheiden. Zwart jasje over een strak zwart jurkje met stoere, korte laarzen eronder. Meer dan anderhalf miljoen van haar boeken gingen over de toonbank, in maar liefst vijftien landen. [rectangle]

De Eetclub verfilmd
Haar debuut Terug naar de kust uit 2003 werd verfilmd en deze maand gaat ook de verfilming van haar tweede kaskraker, De eetclub, die vanaf vandaag in de bioscoop draait (zie de video voor een voorproefje). Ze heeft iets onbewogens, iets heel rustigs en is hier en daar een tikkeltje cynisch. Ze neemt een trekje van haar sigaret – “Ik stop elke dag, ach, als dat dan mijn enige zonde is.”

Anderhalf miljoen boeken, films, een scheiding – en dat in zeven jaar. Kun je het allemaal nog bevatten? “Nauwelijks. Zeven jaar geleden was ik nog gewoon journalist. Ik werkte voor vrouwen­bladen, schreef columns, maar droomde er al jaren van een boek te schrijven. Het ging me puur om het schrijven, om dat proces, en om iets voor mezelf te doen. Op een dag ben ik dat gewoon gaan doen. Dat zo’n boek dan in één keer aanslaat, is natuurlijk ontzettend veel geluk hebben. Ja, dat zie ik echt zo. Ik heb heel lang niet geloofd dat het goed was wat ik deed. Natuurlijk durf ik nu wel trots te zijn, maar het meest trots ben ik op het feit dat mijn verhalen blijkbaar veel vrouwen raken.”

Je schrijft over echtscheidingen, decadentie, overspel, leegte, haat en nijd, botoxspuiten en chaotische moeders – is dat jouw wereld?
“Ik denk dat deze thema’s gewoon heel erg van deze tijd zijn. En daar herkennen lezers zich dus in. Overigens schrijf ik niet over mezelf, of over mensen in mijn omgeving. Terug naar de kust speelt zich af in Bergen, het dorp waar ik mijn hele leven gewoond heb, maar De eetclub niet.

Relatietest
“Dat plotselinge succes en die overweldigende aandacht vormden natuurlijk de ultieme relatietest. Ik belandde van het een op het andere moment in een rollercoaster. Iedereen wilde wat van me, ik stond volop in de schijnwerpers. Op zo’n moment heb je het idee dat je daar van alles mee moet. Hoe vaak mensen mijn ex niet vroegen hoe hij dat nu vond, al die aandacht voor mij. En al die mensen die tegen me zeiden: ‘Sas, moet je niet eens wat rustiger aan doen?’ Ik vraag me echt af of dat ooit tegen mannen wordt gezegd die carrière maken. Als mijn man ineens volop in de belangstelling zou hebben gestaan, dan weet ik zeker dat iedereen mij had gefeliciteerd met zijn succes. Ik blijf dat bizar vinden, dat succes voor vrouwen blijkbaar altijd een keuze is.”

Ben je gelukkig? “Wat is gelukkig? Geluk is geen permanente staat. Geluk, dat zijn momenten en als je mazzel hebt, kun je die aan het einde van je leven op twee handen tellen. Voor de rest ben je tevreden. Ik ben tevreden. En soms intens gelukkig. Dan ga ik huilen.”

Geloof je nog in de liefde, een nieuwe liefde? “Jawel, maar op een andere manier dan toen ik jong was. De liefde tussen twee mensen moet echt ongelooflijk groot zijn, wil die heel lang in stand blijven. Als dat al lukt, dan denk ik dat je elkaar heel veel vrijheid moet gunnen.

Je gaat nu eindelijk genieten?
“Ik ga lekker door met schrijven. En genieten van de dingen die mijn werk met zich meebrengt. Ik vind het een cadeautje dat ik samen met mijn kinderen kan uitgaan in discotheek Pacha op Ibiza – nee, ze schamen zich niet voor me, ze vinden het juist leuk. Ik moet alleen oppassen dat vooral nu ik weer helemaal vrolijk ben ik de grens tussen moeder zijn en kind niet uit het oog verlies.

Lees het hele interview met Saskia Noort in Libelle 48 op bladzijde 24.

Interview: Denise Hoogland. Fotografie: Anja van Wijgerden. Haar en make-up: Bianca Fabrie. met dank aan: the Dylan.

uithetblad

Interview Lorna Byrne, schrijfster Bookazine

maandag, november 22nd, 2010

“Ook al geloof je me niet, waarom zou je niet je voordeel doen met wat ik te vertellen heb? Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen. Engelen lopen naast ons. Je beschermengel verlaat je nooit en wil je alleen maar helpen. Het enige wat je hoeft te doen is om die hulp vragen.”

Hoe is het om overal engelen te zien?
“Ik weet niet beter. Het is voor mij net zo natuurlijk als het voor een ander is om op straat te lopen en mensen te zien. Ik zie bij iedereen zijn of haar beschermengel. Als kind zag ik ze al, maar toen wist ik nog niet wat ze waren. Voor mij waren het prachtige, lichte, glanzende wezens in alle kleuren van de regenboog. Ze vulden de kamer en betoverden me. Op straat zag ik ze ook. Overal om me heen. Ik dacht dat het normaal was en dat iedereen ze zag. [rectangle]

Hoe heb je het je man verteld?
“Dat moment zal ik nooit vergeten, het staat in mijn geheugen gegrift. We waren nog niet getrouwd en maakten die avond een autoritje. Ik vond dat ik Joe iets van mijn geheim moest vertellen. Niet meteen alles, maar toch wel een deel. Hij staarde me aan toen ik het begon uit te leggen. Zijn reactie was nogal bot: ‘Lorna, alleen nonnen zien engelen. Jij en ik zijn normale mensen, wij zien dat soort dingen niet’. Dat was precies de reactie waar ik bang voor was: onbegrip. Ik verweet de engelen dat ze me verkeerd hadden geadviseerd. Het was nog helemaal het moment niet om Joe iets te vertellen. Ze verzekerden me dat het goed zou komen en dat ik hem mettertijd beetje bij beetje meer kon vertellen. Dat bleek ook zo te zijn. Joe heeft zelf nooit engelen gezien, toch besefte hij dat ik ze wel zag.

Hoe kom je in contact met je beschermengel?
“Het is al voldoende dat je weet dat je er eentje hebt waar je je tot kunt wenden. Ze zijn altijd bij je, waar je ook bent, en ze willen je altijd helpen. Dat ze niet altijd doen wat jij ze vraagt, is wat anders. Ik weet dat het een engel is, maar iedereen is vrij er een eigen interpretatie aan te geven. Je mag het ook je intuïtie of een innerlijke stem noemen, wanneer dat prettiger voelt.

Meer over Libelle Bookazine vindt u hier.

Het hele interview met Lorna leest u in Libelle 47.

Hallo Aarde: cabaretprijswinnaar

dinsdag, september 28th, 2010

 

Paulien op het podium
Ze werd bekend met haar boek Taal is zeg maar echt mijn ding waarvan meer dan 350.000 exemplaren zijn verkocht. Daarnaast schrijft en tekent ze columns voor het NRC Handelsblad en nrc.next. Paulien Cornelisse toont haar specialiteiten (met als onderwerp meestal ‘taalgebruik en gedrag’) nu ook op het podium. 

Neerlands Hoop
‘Ze is tegendraads en vernieuwend en heeft een verrassend originele geest, waaruit eigenzinnige humor rond taal en bizarre vondsten ontspruiten.’ Dat zei het juryrapport over haar nieuwe voorstelling Hallo Aarde. Hiermee won Paulien op zondag 26 september de Neerlands Hoop, een cabaretprijs voor de theatermaker met het grootste toekomstperspectief.[rectangle]

De voorstelling
In haar voorstelling richt ze zich, net zoals in haar boek, vooral op opmerkelijk gedrag van mensen. Ze observeert en analyseert opmerkelijk gedrag en taalgebruik bij zichzelf of anderen. Daarnaast richt ze zich op dieren met hun onbegrijpelijke bezigheden. Waarom heeft de teek zo’n passief-agressieve jachttactiek? Vermakelijke dialogen met hilarische conclusies!

Sinds september is Paulien overal in Nederland te zien met haar nieuwe voorstelling. Voor de exacte data gaat u naar haar website.

Winnen!
Libelle mag 4 x 2 kaarten weggeven voor de voorstelling Hallo Aarde! Samen met een vriend, vriendin of iemand anders naar deze voorstelling? Deze winactie is inmiddels verlopen. Voor meer leuke winacties gaat u naar www.libelle.nl/winnen.

dagjesuit Meer winnen

Foto: Bop Mulder

Interview met Jessica Durlacher

donderdag, september 9th, 2010

Jessica Durlacher in het kort
Jessica Durlacher (1961) werd als schrijfster bekend met het boek Het geweten, dat verschillende prijzen kreeg. Daarna volgden de bestsellers De dochter en Emoticon en verschillende novelles. Jessica is de dochter van de overleden joodse schrijver G.L. Durlacher. Zij werd beroemd met zijn boeken over zijn ervaringen als jongen in een concentratiekamp. Jessica is getrouwd met schrijver Leon de Winter. Sinds twee jaar wonen ze met zoon Moos (15) en dochter Moon (13) in Californië. Haar nieuwe boek De held verschijnt eind oktober. [rectangle]

Het nieuwe boek van Jessica Durlacher, De held, is ongelooflijk spannend. Een vrouw (echt-genote en moeder van twee grote kinderen) wordt tijdens het hardlopen overvallen door een verkrachter. Kort na deze gebeurtenis overkomt haar een ander drama: zij en haar man worden ’s nachts wakker van het geroep van hun puberdochter. Dan staan in hun donkere slaapkamer twee insluipers met bivakmutsen op. De dochter wordt meegenomen naar boven. Het is niet duidelijk wat er met haar gebeurt. De man des huizes wordt in zijn schouder geschoten. In de loop van het verhaal ontdekt de vrouw wie achter deze daden zit en waarom…

Jessica woont sinds twee jaar met haar gezin in Amerika, in Californie. Wat is de goede keerzijde van heimwee? “Het leert je veel over jezelf. Weggaan betekent dat je al je ijkpunten kwijtraakt en je jezelf helemaal opnieuw moet uit­vinden. Het nieuwe land, de nieuwe stad, het andere huis: de situatie dwingt je jezelf vragen te stellen. Wie ben ik zonder de ogen van anderen? In Nederland ben ik de schrijfster, ben ik de zus, de dochter, de vriendin van mensen die ik mijn hele leven al ken. Dat is heerlijk en veilig. Maar wie ben je zonder dat alles? Wie ben je écht? Alles gaat wankelen. Ik heb onze verplaatsing als zeer confronterend ervaren. Ik voelde me helemaal kaal. Was ik nog wel leuk? En erger: was ik er eigenlijk nog wel? Ik was de nieuwe in de klas. Ja, stel je dat eens voor, dat is niet leuk. En natuurlijk zijn er in het begin aardige mensen die je op sleeptouw nemen. Maar dat worden niet je vrienden. Het zijn mensen die je op sleeptouw nemen omdat ze iemand nodig hebben. Terwijl je juist contact zoekt met mensen die niet eenzaam zijn.”

Is buiten Nederland wonen goed voor het schrijven?

”Heel goed, dat is een van de redenen geweest om te gaan. Als schrijver moet je je bij elk volgend boek vernieuwen. Nederig, alsof je voor het eerst schrijft en alles opnieuw moet uitvinden. Als een acteur die zijn volgende rol leert. Een ongemakkelijke leefsituatie kan stimulerend werken. In Nederland werd ik te veel bepaald door degene die ik geacht werd te zijn. In Amerika kent niemand me en kijkt niemand over mijn schouder mee. En thuis is wel vlakbij, want met een klik op de computer maak ik contact. Toch is het abstracter. En dat geeft vrijheid bij het schrijven, vind ik.

Lees het hele interview met Jessica Durlacher in Libelle 37 op bladzijde 27.

uithetblad

Weblog Marelle – Inspirerend kletsen

vrijdag, juli 9th, 2010

Ik vraag me wel eens af waarom ik schrijver ben. Ik ben niet echt op zoek naar afzondering. Ik ben een mensen-mens. Juist het praten over mijn boeken is superleuk. Is dat soms een typisch vrouwelijk eigenschap? Zitten mannelijke schrijvers wel graag als kluizenaar achter de pc, terwijl vrouwen er ook graag over kletsen?

In de afgelopen weken ben ik op verschillende plaatsen geweest om te signeren of voor te lezen. Leuk? Ach, ik zie weinig uitdaging in het schrijven van mijn eigen naam voorin een boek. En ook een prachtige voorleeszetel geeft mij geen jubelgevoel. Ik begin pas te genieten als het interactief wordt en ik een praatje kan maken. Het is leuk om te horen waarom iemand ervoor gekozen heeft om juist mijn boek aan te schaffen. Is het die mysterieuze cover? De titel? Of heeft iemand al eerder iets van mij gelezen?

[rectangle]

Dat soort zaken intrigeert mij. En dus klets ik wat af tijdens die bijeenkomsten. Helemaal opgeladen kom ik dan thuis, waar ik direct achter mijn computer ga zitten om… te schrijven. Vol ben ik. Of leeg, het is maar hoe je het ziet. Dan stromen de woorden weer vanzelf door mijn hoofd. Dan open ik die denkbeeldige deur in mijn beeldscherm, betreed ik mijn eigen wereld. Heb ik weer volop inspiratie.

Lekker kletsen over schrijven
Op dit moment heb ik geen nieuwe uitnodigingen staan. Het is juli. Vakantietijd. Maar jullie lezen toch gewoon door? Heeft iemand De Babymakelaar al gelezen? Of probeer je die te bewaren voor de vakantie? Aan wie heb je het vriendinnenexemplaar gegeven? Misschien heb je juist een vraag aan mij? Of een mening over een van mijn andere boeken? Laat het dan alsjeblieft weten. Ik beloof dat ik zal reageren. Lekker kletsen over het schrijven. Dan kom ik de zomer wel door. Bovendien inspireert het me om verder te schrijven.

www.marelleboersma.nl

Lees ook Marelle haar andere blogs op onze website

De huilende madonna van Valle de la Virgen

maandag, april 12th, 2010

Na het lezen van het eerste hoofdstuk van De huilende madonna van Valle de la Virgen hadden wij het idee dat u dat gevoel bij dit boek wel eens zou kunnen krijgen. Wij in ieder geval wel…Vandaar dat Kristan Hawkins, de schrijfster van dit boek, voor u enkele vragen heeft beantwoord.

Dit is je debuutroman. Wat voor soort boek is het?
De huilende madonna van Valle de la Virgen is een heerlijk vrolijke blik op het leven, de liefde en de samenleving van een klein stadje – met centraal een heldin, die haar dromen moest opgeven toen haar huwelijk strandde, en een held, een wijze kapper die al 20 jaar verliefd op haar is.

Wat was je inspiratie voor deze roman?
Doña Nicanora lijkt een beetje op een vrouw die ik in Bolivia leerde kennen toen ik daar onderzoek deed. Ik was daar peetmoeder van een kind – iederéén die een tijd in Zuid-Amerika woont, wordt wel iemands peetouder! – en de moeder van dat kind heette Nicanora. Ze had ooit een hoedenstalletje op de markt gehad en is er altijd verdrietig over gebleven dat ze dat had opgegeven. Een aardig startpunt, waaromheen ik een ongewoon liefdesverhaal heb gebouwd.

Waar speelt het boek – is het een plaats in Zuid-Amerika waar je zelf bent geweest?
Valle de la Virgen – een stadje dat slecht toegankelijk is voor toeristen – is een samenvoeging van een aantal plekken die ik heb bezocht. Het moest het afgelegene en slecht bereikbare hebben dat veel van de plattelandsstadjes hadden die ik ken. Ik heb me altijd afgevraagd wat de bewoners nou maken van die buitenlanders die langskomen. Met welke ogen bekijken zij buitenstaanders?

In je roman komt een mysterieuze zwijgzame vreemdeling voor – ze noemen hem de gringito. Stond jij daar model voor?
De aankomst van gringito in Valle de la Virgen veroorzaakt veel ophef in het slaperige stadje en inderdaad lijkt dat wel een beetje op de reactie die ik zag als ik op afgelegen plekken arriveerde. Dat is ook een van de redenen dat ik juist gringito zelf niet aan het woord laat: ik wil dat de lezer hem bekijkt vanuit de bewoners van Valle de la Virgen.

Kirstan, jij bent antropoloog. Beïnvloedt dit je manier van schrijven?
Ik heb als sociaal-antropoloog gewerkt op allerlei plekken in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, met het doel verhalen te verzamelen om de culturele achtergrond en de visie op het leven van de mensen daar in kaart te brengen. Eigenlijk een prachtig uitgangspunt voor een romanschrijver. Het werk van een antropoloog is om de wereld te bekijken met de blik van mensen in andere culturen. En als je met hun blik naar de wereld probeert te kijken, staat die niet zelden op zijn kop. Wat heel normaal en logisch lijkt in de ene samenleving, ziet er vanuit een andere vreemd uit.

Hoe ben je schrijfster geworden?
Ik vond het onderzoek naar mensen en hun verhalen heerlijk, maar ik wilde er eigenlijk helemaal niet op een wetenschappelijke manier over schrijven. Meteen nadat ik terug was van mijn laatste veldonderzoek, heb ik me ingeschreven bij een cursus Creative Writing en dat was eigenlijk het zetje dat ik nodig had.

Bent u nieuwsgierig geworden naar haar boek? Lees de voorpublicatie van deze prachtige roman op onze website.

Ook kans maken op een exemplaar van deze roman?

Ik word oma

woensdag, december 2nd, 2009

Oma worden. Sommige mensen weten niet of zij hier nou blij mee moeten zijn of niet. Want oma worden: dat is nogal wat!

Oma-zijn roept immers associaties op met een grijs permanentje, bejaard-zijn, de laatste fase. Die jonge meid van toen komt u alleen nog tegen in het fotoalbum. Of niet?

Haar ervaring is – net als bij haar oma-vriendinnen – dat de komst van een kleinkind u meeneemt naar vervlogen tijden, vergelijkingen zich opdringen en u beseft dat u bij uw kind weer een plekje opschuift: de eerste plek had u al afgestaan aan de partner, en met de geboorte van uw kleinkind komt u nu op een derde plaats. Maar het is het waard: u wordt weer (groot)ouder. Een heerlijk vooruitzicht![rectangle]

Over de schrijfster
Augusta Verburg is schrijver van o.a. kinder-en jeugdboeken en organisatieadviseur. Als schrijfster heeft zij al een hele carriere achter de rug.

Zo werkte ze als journalist voor diverse weekbladen, maar ze schreef scenario’s ook voor televisie (Goudkust, Onderweg naar Morgen) en film. In opdracht van het Filmfonds heeft ze onlangs haar boek ‘Flaporen‘ bewerkt tot een script voor een familiefilm.

Ik word oma – Augusta Verburg, Uitgeverij CTRL-e
ISBN 9789081345736, Prijs € 14,95
Verschenen in september 2009

Nachtvlucht

donderdag, november 12th, 2009

Iedereen zegt dat ze de zaak moet laten rusten, maar ze doet enkele schokkende ontdekkingen…

Het verhaal
Dit verhaal gaat over Liz. Zij is na een ongelukkige liefde teruggekeerd uit Kenia. Nu woont zij voorlopig weer bij haar ouders op een Friese boerderij.

Daar op de dijk hoopt ze tot rust te komen en haar leven weer richting te geven.

Maar dan gebeurt er iets vreselijks. De broer van Liv, Ron, en zijn gezin worden dood in huis gevonden. Zijn broer was een politieagent en lag in scheiding met zijn vrouw. Niemand weet wat er in dat huis heeft afgespeeld. Heeft Liv’s broer de controle over zichzelf verloren? Of is er iemand anders in het spel?[rectangle]

Liv doet er alles aan om de waarheid te vinden. Daarom gaat ze, tegen de zin van haar familie, op onderzoek uit in het dorp van haar broer. Langzaam aan krijgt zij meer informatie te horen over de laatste zaken waar Ron mee bezig was.

Een belangrijke vraag die Liv zich afvraagt is: waarom bewaarde haar broer een krantenartikel over een oude moordzaak in zijn agenda?

Over de schrijfster
Anita Terpstra werd geboren in 1974. Ze studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Daarna werkte zij als freelance journalist en redacteur bij verschillende bladen. Voor haar verhalen ontving ze onder andere een derde prijs in de Trouw-verhalenwedstrijd.

Winnen
Deze winactie is helaas afgelopen. De winnaars zullen het boek zo snel mogelijk thuisgestuurd krijgen. Voor andere winacties kunt u terecht op onze winpagina.

Nachtvlucht – Anita Terpstra ,Cargo
ISBN 9789023456919, Prijs € 18,90
Verschenen in oktober 2009

Marleens Mini-Interview met Jolien Janzing

dinsdag, oktober 20th, 2009

‘Als er eentje doodgaat, ben ik van slag’

Waar zit jij te schrijven, Jolien?
Jolien Janzing: ‘Ik heb boven een heel mooi bureautje staan, maar mijn vriend zegt altijd: “Waarom zit je daar zo weinig?” Het liefst nestel ik me beneden in de luie stoel. Met mijn voeten op een bankje, een dekentje over mijn schoot en de laptop op mijn knieën. Mooie muziek op… Ik ben dan de gelukkigste mens op aarde.’

En vertel eens: wat heb jij op met mensen met een tikkie of een deuk?
‘Ik ben geïntrigeerd door het anders-zijn van mensen. Waar dat vandaan komt weet ik niet. Ik werk ook als journalist en ik hoor veel gekke, bijzondere verhalen. Wat dat betreft overtreft de werkelijkheid vaak mijn fantasie. Ik heb net een journalistiek boek afgerond waarin tien homostellen praten over de liefde. Dat zijn ook mensen die net even anders zijn. Ik vind dat interessant. In Grammatica van een obsessie hield ik daarom ook het meest van juffrouw Olga: de man die vrouw wilde zijn.’

Heb je haar gemodelleerd naar een echte transseksueel?
‘Ik heb voor Humo in de loop der jaren veel verhalen geschreven over transseksualiteit. De echte Olga ben ik niet tegengekomen, maar ze is wel voortgekomen uit verschillende bestaande mensen. Ook de situatie dat twee mannen samenwonen met één vrouw van wie ze allebei houden bestaat echt. Ik heb ze ontmoet. En ik heb ze natuurlijk naar mijn hand gezet.’[rectangle]

Hou je van je personages?
Heel veel. Het klinkt misschien wat freaky, maar het wordt familie, en als er eentje doodgaat, ben ik van slag. Toen het boek af was, miste ik ze verschrikkelijk.’

En nu?
‘Ben ik bezig met het volgende boek. Dat gaat over een van de beroemde zusjes Brönte, die rond 1840 een paar jaar in Brussel verbleef. Zo’n meisje van het Engelse platteland dat verzeild raakt in De Grote Stad. En dan ook nog eens verliefd wordt op een man die haar afwijst. Mooi verhaal, denk ik zo. Daar kan ik wel wat mee.’

Ze had een affaire met haar muziekdocent

donderdag, oktober 1st, 2009

Een seksschandaal maakt een groep tienermeisjes op schokkende wijze bewust van hun eigen seksualiteit. Victoria, leerlinge op een meisjesschool, heeft een affaire gehad met Mr. Saladin, een muziekleraar van in de dertig. Victoria wordt hierdoor van school gestuurd en de schoolleiding maakt de regels strenger. Het meisje groeit uit tot een heldin en ze is dan ook het gesprek van de dag.

De studenten van de naburige toneelschool besluiten dit seksschandaal te spelen in hun eindejaarsvoorstelling. Ze proberen allemaal zo goed mogelijk hun rol na te spelen. Uiteindelijk komt het tot een verontrustende confrontatie tussen werkelijkheid en fantasie. [rectangle]

De schrijfster
Eleanor Catton is de schrijfster van deze roman. Ze werd in 1985 geboren in Canada en groeide op in Canterbury in Nieuw-Zeeland. Toen ze 22 jaar oud was schreef zij haar debuut De repetitie. Dit boek viel direct na verschijnen in de prijzen.

De repetitie – Eleanor Catton, Anthos
ISBN 9789041414786, Prijs € 19,95
Verschenen in september 2009

U kunt De repetitie van Eleanor Catton bestellen bij Bruna.

Klusboek voor de handygirl

woensdag, september 9th, 2009

Bijvoorbeeld door geldgebrek of geen man in huis. Toch levert een geslaagde klus de meeste vrouwen een bijzonder gevoel van trots en voldoening op. En dat gevoel is voor iedereen weggelegd, ook als u niet zo handig bent!

Klusboek voor de handygirl
Dit boek is speciaal voor de vrouw gemaakt! Het is geschikt voor de beginnende klusser, maar ook voor de wat meer ervaren klussers. Ook zijn de klussen die in het boek beschreven zijn variërend in moeilijkheidsgraad. Zo kunt u gelijk aan de slag, ook als u nog nooit een hamer hebt aangeraakt!

[rectangle]Klusboek voor de handygirl is helemaal vernieuwd. Hiervoor was er al een boek dat ook zo heetten. Alle klussen die in dat boek stonden, zijn vernieuwd. Maar er zijn ook klussen toegevoegd! Bijvoorbeeld het leggen van een terras, het plaatsen van een schutting in uw (achter)tuin en het stuken van een muur. Erg handig dus!

Natuurlijk is er ook aandacht besteed aan verantwoord en budgetvriendelijk klussen. Dus ook als u niet zoveel geld hebt, is dit een uitkomst!

Weetjes
De klussende vrouw is dus een erg groeiende markt. Vrouwen tussen de 18 en 40 jaar klussen namelijk al even vaak als mannen. 44% van alle kopers in de doe-het-zelf winkels is een vrouw.

Nienke Oosterbaan
Nienke is de schrijfster van dit boek. Naast artikelen en reclameteksten, publiceerde ze de afgelopen jaren ook diverse boeken, waaronder Fred & Wilma in de Vinexwijk en Natuurlijk leukedingendoen.

Klusboek voor de handygirl – Nienke Oosterbaan, Kosmos Uitgevers
ISBN 9789021545523, Prijs € 14,95
Verschijningsdatum augsustus 2009

U kunt Klusboek voor de handygirl van Nienke Oosterbaan bestellen bij Bruna.

Femke over topless zonnen op BNR Nieuwsradio

dinsdag, augustus 4th, 2009

Is topless zonnen uit? Is het een modetrend of kan het echt niet meer? Onder ander Roos Wouters, schrijfster van Fuck! Ik ben een feminist, Femke en Marlies Dekkers geven op BNR Nieuwsradio hun mening over topless zonnen en borstvoeding geven in het openbaar. 

Luister hier naar de meningen van deze vrouwen op BNR NIeuwsradio.

Wat vindt u van topless zonnen?

Naar de honden van Helle Helle

donderdag, april 16th, 2009

Een vrouw stapt ergens aan de kust met haar rolkoffer uit de bus. Ze heeft haar man in de steek gelaten en ‘zoekt een goede plek om te huilen’.

Ze wordt opgevangen door John en Putte, een echtpaar dat van een vervroegd ouderdomspensioen leeft, die haar bij hen thuis een plek geven op de bank. Ze zorgen voor haar en geven haar te eten en te drinken en houden haar bezig met televisie en small talk.

John en Putte hebben beiden een whiplash opgelopen en redden zich met allerlei kleine klusjes. Puttes broer Ibber woont ook vlak in de buurt, en verder woont er nog een oudere vrouw naast hen, Elly, die af en toe hulp nodig heeft. Bovendien is er nog de buurman wiens honden de schrijfster geregeld uit mag laten.



Naar de honden – Helle Helle, Uitgeverij Contact
ISBN 9789025429973, Prijs € 17,95, Genre roman, Soort paperback
Verschijningsdatum 17-04-2009

U kunt ‘Naar de honden’ van Helle Helle hier bestellen.