null Beeld

PREMIUM

20 vragen aan Coen Verbraak: “Grootste blunder? Mijn interview met Herman Brood”

Coen Verbraak (54) is journalist en programmamaker. In april verscheen zijn boek Oorlogskinderen en onlangs werd zijn serie over Srebrenica uitgezonden. Coen is gescheiden en vader van zoon Tobias (13).

Waarom moeten we Oorlogskinderen lezen?

“Het zijn veertien portretten van mensen die kind waren in de Tweede Wereldoorlog en voor wie de oorlog levenslang bepalend is gebleken. Kinderen van foute ouders en verzetshelden, joodse kinderen en kinderen uit Jappenkampen. Oorlog laat littekens na. De zoon van een Duitse soldaat vroeg me of de Joodse mevrouw hem wel wilde ontmoeten. Kinderen voelen zich schuldig over iets wat ze niet hebben gedaan.”

Wat was voor jou de grootste uitdaging bij het schrijven ervan?

“Normaliter bereid ik me voor op interviews, maar deze mensen waren onbekend en hadden nog nooit gepraat over hun oorlogsverleden. Ik heb ze deels zelf gevonden, en ook een advertentie geplaatst. Zo reageerde ene Vera de Vries, en dat bleek Xaviera Hollander te zijn. Zij heeft als kind in een Jappenkamp gezeten. Ik heb dat nooit geweten.”

Wat heb je geleerd van de lockdownperiode?

“Dat beschaving een dun laagje is. Mensen kunnen totaal flippen als je te dichtbij komt.”

Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?

“Volg je hart. Mijn moeder zei dat altijd.”

Waar kun jij wakker van liggen?

“Om mijn zoon van dertien. Als ik me inbeeld dat hem iets overkomt, slaap ik slecht.”

Wat is het laatste appje dat je hebt gestuurd?

“Aan mijn cameraman Thomas Kist, dat we ons drieluik over Srebrenica met de crew gaan bekijken.”

Welke belangrijke keuze heb je recent gemaakt?

“Dat ik nog een boek wil schrijven.”

Op wie zou je wat meer willen lijken?

“Op mijn vriendin Marjan. Zij kan begrip opbrengen voor anderen door ook vanuit hun standpunt te kijken. Zo wordt de wereld een stuk hanteerbaarder en vriendelijker.”

Wat is de grootste blunder die je hebt gemaakt?

“Mijn eerste interview met Herman Brood. Ik was zeventien en had me niet voorbereid. Journalistiek bleek een vak waar je over moest nadenken. Vragen stellen in het moment valt vies tegen.”

Wat is het belangrijkste dat je van je moeder hebt geleerd?

“Dat je mensen moet vertrouwen. Zij kan zomaar een halfuur met wildvreemden praten op straat.”

Wat is je mooiste jeugdherinnering?

“Als puber drumde ik in een bandje, we heetten Puntgaaf en wilden de nieuwe Toontje Lager of Doe Maar worden. De repetities op zaterdagochtend, talentenjachten en optreden bij de hockeyclub her-inner ik me als gelukzalig.”

Waar fiets jij voor om?

“Voor vrienden.”

Wat zou je je jongere zelf mee willen geven?

“Doe maar een beetje rustig aan, zo snel hoeft het allemaal niet. Op mijn vierenvijftigste geniet ik veel meer van mijn werk.”

Waar ben jij het meest trots op?

“Op mijn zoon. Qua werk: op mijn serie Onze jongens op Java. De oude mannen die in Indië hebben gevochten, hebben hun verhaal pas op de drempel van de dood gedeeld. Hun hele leven dachten ze dat niemand ze zou begrijpen.”

Welk talent zou je graag willen hebben?

“Zingen! Ik speel piano en zing erbij, maar niet voor anderen.”

Wat is jouw slechtste gewoonte?

“Eigenwijsheid. Ik luister wel, maar doe toch wat ik zelf bedacht heb.”

Welke film heeft grote indruk op je gemaakt?

Manchester by the Sea, meesterlijk en aangrijpend.”

Wie heb je de afgelopen 24 uur op de lippen gekust?

“Niemand. Morgen zie ik mijn vriendin, dan gaat dat vast weer gebeuren.”

Waar geef je te veel geld aan uit?

“Aan uit eten gaan.”

Waar heb je het laatst om gehuild?

“Toen ik het Srebrenica-drieluik terugkeek. Wat een ellende, terwijl we denken dat het hier zo beschaafd is.”

Tekst: Ebru Umar. Fotografie: Lilian van Rooij

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden