null Beeld

PREMIUM

Acteur Huub Stapel: “Een tweede liefde vinden is heel bijzonder”

Door zijn solovoorstellingen is acteur Huub Stapel (65) een soort huwelijksfluisteraar geworden. Toch heeft hij na een relatie van 42 jaar, een scheiding en een nieuwe liefde de wijsheid niet in pacht. “Soms vraag ik me ook wanhopig af: hoe nu verder?”

Moet je van elkaar houden om getrouwd te zijn? Vroeger niet per se, tegenwoordig liefst wel, maar het is er niet makkelijker op geworden sindsdien. Dat betoogt Huub Stapel (65) althans, die met Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus en MV2 al 2 solovoorstellingen over man-vrouwrelaties maakte. Zijn nieuwste productie Het Huwelijk – de naam verraadt het al – pakt op dat thema door.

De in Limburg geboren en getogen acteur trapt meteen lekker af in de eerste minuten van het stuk tijdens een try-out in Almere: “Een goed huwelijk of een goede relatie is niet zozeer een verbintenis tussen 2 gezonde mensen. Het is veel meer een verbintenis tussen 2 lichtgestoorde mensen die de vaardigheid – of het geluk – hebben zich aan te kunnen passen aan elkaars relatieve krankzinnigheid.”

“Denk er rustig even over na”, geeft hij de grinnikende zaal nog mee. “Was het wat?”, wil Huub een week later weten. We zitten in de bistro van hotel The Grand Amsterdam en hebben net lunch besteld. Hij heeft de fotoshoot in de prachtige trouwzaal van het hotel net achter de rug. Mannen komen van Mars... was een ode aan de langdurige relatie. Bijna 500 (!) keer speelde hij de voorstelling terwijl zijn eigen relatie na 42 jaar tot een einde kwam. Zijn ex Resie is de moeder van zijn zoons Mas en Sem. Huub en Resie waren een stel sinds de middelbare school. Het Huwelijk komt onder een vrolijker gesternte tot stand, vertelt de acteur. Hij is sinds een jaar of 6 zeer gelukkig met Annemiek. Even waren ze uit elkaar – daar refereert Huub later in het gesprek met een half woord aan. In zijn leven wordt een relatiedip meteen luidruchtig opgepakt door de showbizz-rubrieken. Dat was toen, nu zijn de 2 net gaan samenwonen: “Een grote stap, ja. Maar leuk hoor. Sinds 2 weken, dus we zijn nog volop bezig met inrichten. Samenwonen met iemand anders, dat is best even wennen. Een 2e liefde vinden, is eigenlijk al heel bijzonder.”

“Ik maak nog net zo veel fouten in relaties als ieder ander”

Hoe heeft de acteur Huub Stapel kunnen uitgroeien tot de ‘huwelijksfluisteraar’ van Nederland? “Laten we dat niet overdrijven. Ik maak nog net zo veel fouten in relaties als ieder ander. Een vrouw zei laatst: ‘Jij zit ónder de tekst, niet erboven.’ Dat vond ik prettig om te horen. Anders sluipt er een soort arrogantie in: luister effe hier, ik weet hoe het moet en hoe het niet moet. Zo is het niet. Ik vraag me ook soms wanhopig af: hoe nu verder?”

Het Huwelijk is een solovoorstelling, je representeert als man ook de vrouw. Heb je het idee dat je vrouwen goed begrijpt? “We hebben een vrouwelijke regisseur aangetrokken om het stuk in balans te houden. Ik kom misschien nog wel meer op voor vrouwen in het verhaal dan voor mannen. Mannen schreeuwen al genoeg. Vrouwen zien mij wel als iemand die hen begrijpt. Mensen zeggen vaak dat ik veel vrouwelijke eigenschappen heb.”

Ervaar je dat zelf ook zo? “Jazeker, al op jonge leeftijd. Ik heb 1 zus en 4 broers. Mijn moeder leerde de jongens ook breien en wij speelden met poppen. Later hoorde ik dat ma graag nog een meisje had gehad. Op babyfoto’s heb ik lang haar, alsof ik een meisje ben.” Lacht: “Maar ik vind dat leuk. Zet mij niet in een café met alleen maar mannen die seksistische grappen maken, dat vind ik horror. Mijn zoons zoenen mij nog steeds, zoals ik mijn vader een zoen gaf als ik hem begroette. Daar ben ik trots op.”

Op welk moment in de voorstelling voel je jezelf kwetsbaar? “Als ik zeg dat het erom gaat om de dingen in het hier en nu te blijven zien. Het zou mooi zijn als je je partner niet bekijkt met de wrok van gisteren of de verwachting van morgen, maar met de ogen van vandaag. Degene die hij of zij nu is. Ik merk dat dat aankomt in de zaal. Tegelijkertijd voel ik dat het ook op mezelf slaat, en hoe vaak ik dat niet doe.”

Er zat 2 jaar tussen de scheiding en je nieuwe relatie. Je was voor het eerst in je volwassen leven even alleen. Hoe beviel dat? “Moeilijk. Confronterend. Ik weet weinig zeker maar ik weet heel zeker dat alleen zijn niks voor mij is. Dan functioneer ik niet. Ik word verdrietig, obstinaat. Ik kan goed tijd doorbrengen in mijn eentje maar ik vind het prettig als ik weet dat er ’s avonds iemand thuiskomt.”

Voelde je niet de behoefte om ook oké te zijn zonder een relatie? Om genoeg te hebben aan jezelf? “Je komt alleen en je gaat alleen, dat begrijp ik allemaal wel. Maar alleen zijn in wetenschap dat er niet iemand anders is... Ik wil samen zijn, ik wil delen. Ik ben een familiemens.”

In dat opzicht zette je nogal wat op het spel toen je je huwelijk beëindigde en het familieverband openbrak. “Ja. De keuze om te stoppen kwam van mij, om redenen waarover ik niet zal uitweiden. Ik bleef de vraag stellen of het nog wel leuk was, of het nog wel zinvol was. Op een gegeven moment kwam ik uit bij de vraag: wil ik op deze manier oud worden? Als je er dan over doordenkt, kom je tot de misschien wel egoïstische conclusie dat je van jezelf moet uitgaan. Als ik me niet meer senang voel in de relatie, moet ik beslissen hoe ik daarmee verder ga.”

Op een gegeven moment is het stellen van de vraag ook het antwoord? “De meeste mensen stellen zichzelf die vraag niet eens, omdat ze dat niet willen of aandurven. Zo kun je ook oud worden, maar mij lijkt dat frustrerend. Overigens heb ik het idee – voor zover ik er zicht op heb – dat het besluit om te stoppen voor ons allebei goed is geweest.”

In interviews beschreef je het stranden van je huwelijk als falen. “Dat heeft ook te maken met het feit dat mijn ouders gelukkig waren, of het in elk geval leken. Er waren grote zorgen over financiën, maar mijn vader aanbad mijn moeder. Ik zag het aan hoe hij met haar omging. Altijd galant en voorkomend, de deur openhouden, haar jas ophouden, bloemen meenemen. Dat was mijn voorbeeld.”

Je zou ook kunnen zeggen: 42 jaar, goed gedaan Huub. “Dat zeggen veel mensen: ‘Jullie waren lang samen, man. Hoe heb je dat volgehouden?’ Ja, redelijk fluitend. Sinds de middelbare school waren we samen en wij waren goed met elkaar, hoor. En nog steeds, dat wil ik absoluut ook zo houden. We hebben jongens waar we dol op zijn, goeie mannen. Daar moeten we ook naar omzien. Je hoeft elkaar niet ineens de oorlog te verklaren.”

Jong en verliefd zijn, kinderen krijgen en opvoeden, carrière maken – dat hele leven heb je al geleefd. Wat is de grondslag van je relatie met Annemiek? “Vriendschap, in de 1ste plaats, en gelukkig ook verlangen en lust. Maar als er geen diepgeworteld gevoel van solidariteit is, is er eigenlijk niks. Vervolgens moest ik het wiel opnieuw uitvinden. De grootste valkuil als je, zoals ik, uit een relatie komt die lang duurde, is denken dat je op dezelfde voet verder kunt in een nieuwe relatie. Maar Annemiek heeft andere behoeftes, meningen, ideeën en verlangens. Daar moet ik mee leren omgaan.”

“Vriendschap komt op de eerste plaats, gelukkig ook verlangen en lust”

Welke dingen ben je anders gaan doen? “Ik ben...” Hij onderbreekt zichzelf: “Ik wil iets zeggen en tegelijk denk ik: nou ja, is het echt zo?” Na een denkpauze: “Een relatie is een wankel evenwicht van geven en nemen. Wat sta ik van mezelf af, wat absoluut niet? Moeilijk hoor. Als een te groot gedeelte van jezelf in het geding komt en je zelf niet meer kunt functioneren of floreren, wat doe je dan? Hoe lang blijf je daarmee rondlopen? Gaan we naar een therapeut om het op te lossen? Ik ben nu 6 jaar bij dezelfde vrouw. Binnen welke termijn vind ik dat het opgelost moet zijn? Ik probeer een soort harmoniemodel toe te passen. Veel praten, veel overleggen, uitgaan van elkaars integere bedoelingen.”

Hoe verliep je 1ste ontmoeting met Annemiek? Herkende je meteen iets bijzonders in haar? “Ik was meteen smoorverliefd, blown away. Ik dacht: die is leuk. Daarna begon ik er moeite voor te doen, met vallen en opstaan. En dan koop je samen een huis.” Hij vervolgt: “Ik ben nu 65, dat vind ik zo’n malle gedachte, dat kan ik niet eens beschrijven. Met geen enkele leeftijd heb ik moeite gehad, 30, 40, 50, allemaal goed. Maar 65... Mijn vader is maar 62 geworden, dat speelt mee. Het zal helemaal merkwaardig worden als ik straks mijn 1ste pensioen gestort krijg.”

En ik zit hier tegenover mijnheer Zwitserleven Gevoel, de pensioen-verzekeraar met de zonnige oude dag-commercials waarin jij jarenlang schitterde. Lacht: “Had ik die klus nog maar! Ik heb het gevoel nog regelmatig, maar niet meer op mijn bankrekening. Maar ik heb het leukste leven dat bestaat. Ik doe wat ik leuk vind, ik heb het leukste meisje van de wereld, ik ben nog nooit met tegenzin naar werk gegaan. Ik heb alles gedaan waarvan ik heb gedroomd. Alle stukken gespeeld. King Lear vorig jaar, van Shakespeare, dan sta je op de top van de berg. Ik heb in elke auto gereden die ik wilde voor mijn tv-programma, in een F-16 gevlogen, schietles gehad, speedboten gevaren, mijn racelicentie gehaald. Ik zou niet weten wat er nog te wensen overblijft. Link man, dat is bijna gevaarlijk.”

Op wat voor manier? “Nou ja, ik wil de ellende niet over me afroepen door uit te spreken dat ik mijn leven heb vervolmaakt. Ik hoop dat mijn kinderen gezond en gelukkig blijven, en mijn Umfeld. Dat ik die jongens niet alleen zie opgroeien, maar ook dat ze hun passie vinden, gaan doen wat ze leuk vinden. Zoals ik het geluk heb gehad mijn hele leven te kunnen doen wat ik leuk vind. Dat zou fijn zijn.”

Opnieuw in Het Huwelijk treden, zie je dat er nog van komen? “Het hoeft niet, dat vond ik altijd al. Ik ben niet meer of minder gelukkig met zo’n papiertje. Dat aureool van eeuwige trouw en zo. Te veel mensen blijven door die verbintenis veel te lang hangen in een relatie waarin ze diepongelukkig zijn.”

Niet trouwen is elke dag weer ja-ik-wil zeggen tegen elkaar? “Eigenlijk wel. Zolang het leuk is, blijf je bij elkaar en anders ga je vooral verder.”

Over Huub Stapel

Huub Stapel (Tegelen, 2 december 1954) deed de Toneelschool Maastricht en brak door met de hoofdrol in zijn eerste speelfilm:

De Lift. Hierna volgden talloze theater-, film- en televisie-rollen, onder meer in Flodder en Amsterdamned. Voor zijn rol in de voorstellingen Eten met Vrienden en De Kus werd hij genomineerd voor de toneelprijs Louis d’Or. Op dit moment is Huub Stapel te zien in de videoland/RTL serie De 12 van Schouwendam en presenteert hij met schrijver Martin Hendriksma het nieuwe MAX-reisprogramma Langs de Rijn. Speellijst Het Huwelijk: ntk.nl/voorstelling/huub-stapel-het-huwelijk

Interview: Caspar Pisters. Fotografie: Ester Gebuis. Styling: Maartje Bodt. Visagie: Djolien de Kreij. Kleding: Jacob Amsterdam. M.M.V. Sofitel Legend The Grand Amsterdam en mediterrane gardenbistro Oriole

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden