null Beeld

Agnes Hofman zoekt een vriendin: “Wat doe ik bij ongemakkelijke stiltes?”

Agnes Hofman (41) is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Ze woont in Lissabon met T., haar zoon van 21. Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden. 

Met een big smile kwam zoon T. gisteren thuis; hij had de middag in het park doorgebracht, in de zon, met collega’s. Saillant detail is dat hij die collega’s niet eerder had ontmoet. T. werkt sinds een jaar bij de Nederlandse helpdesk van groot bedrijf, hier in Portugal. Vanwege Covid-19 is hij nooit op kantoor geweest, afgezien van het tekenen van zijn contract en het ophalen van zijn computer. Natuurlijk wordt er op intraweb gechat, maar veel collega’s hebben elkaar nog nooit ontmoet.

Horror

Nu de lockdownregels hier iets zijn versoepeld, besloten ze tot een middagje park. De horror! Voor mij dan. Ik ben er zo tragisch slecht in, in afspreken met semi wildvreemden. Naarmate ik ouder word, lijkt het steeds lastiger om vrienden te maken. Als digital nomad zwerven we al een paar jaar over de wereld en natuurlijk is het fijn als je dan mensen leert kennen. Maar op de een of andere manier moet het me overkomen.

Mijn eerste buurman in Portugal was binnen een week mijn bestie. Volledig dankzij zijn inspanningen hoor. Als ik zat te schrijven met de voordeur open, stak hij zijn hoofd op de hoek. Afhankelijk van het tijdstip dronken we dagelijks koffie of Sangria, op het pittoreske trapje voor mijn huis. Kort daarna leerde hij de liefde van zijn leven kennen, een heerlijk hysterische man met een enorm netwerk, en zo breidde ik zonder enige moeite mijn kennissenkring uit met fabulous gay mannen.

Superheldin

Ik heb het wel geprobeerd hoor, zoals mijn zoon. Via Facebook leerde ik een Russische foodfotografe kennen, die voorstelde om een thee’tje te gaan doen. Sociaal ongemakkelijk als ik ben, moest ik wel even aan het idee wennen. Wat als ze me stom vindt? Of ik haar. Wat als het niet klikt? Wat doe ik bij een ongemakkelijke stilte? En waar moet ik het in godsnaam over hebben met iemand die ik niet ken? Begrijp me niet verkeerd; voor mijn werk heb ik de grootste mond.

Ik stel brutale vragen op de rode loper, hou diepgaande interviews met bekende en onbekende mensen en schroom niet om bij de incheckbalie om een upgrade te vragen. Want, dat is werk. Of voor werk. En dan komt er een soort superheldin in me naar boven, die alles durft en alles doet. Maar privé ben ik dus niet zo.

Verschuilen

Als ik me niet kan verschuilen achter een microfoon of de titel van een mooi tijdschrift ben ik eigenlijk heel verlegen en ongemakkelijk als ik iemand niet ken. Het lastige, in mijn geval, is dat mijn uiterlijk iets anders uitstraalt; met mijn 1 meter 82, van top tot teen in dierenprint, met rode lipstick en dito nagels verwachten mensen niet dat ik het liefst zwijgend in een hoekje ga zitten.

Zo ook met die foodfotografe. Gelukkig hoefde ik ook niets te zeggen, want ze hield haar klep niet. “Zo fijn dat ik eindelijk mijn verhaal kwijt kan,” zei ze, terwijl ik in vijftig minuten alles te weten kwam over haar traumatische verleden, de mannen in haar leven en haar ambities waarmee het nog niet bepaald vlot. In mij had ze geen belangstelling, ze kwam duidelijk voor een uurtje gratis therapie. Ik glimlachte beleefd, betaalde de rekening en vertrok. “Dit nooit meer!” besloot ik.

Drankje doen

Maar nu de terrassen met Happy Hour weer opengaan en ik in mijn kleine sociale cirkel de enige single ben, lijkt het me stiekem toch leuk om ‘iets’ met ‘iemand’ te gaan doen. Die fotografe was wel extreem met zichzelf bezig, wellicht zijn er toch ook nog leuke dames in de stad.

“Je hoeft niet meteen beste vrienden te worden,” adviseerde T. “Op Facebook staan zoveel oproepen van vrouwen die een drankje willen doen. Reageer gewoon eens op iemand die interessant lijkt en doe er niet zo moeilijk over. Worst case scenario stap je gewoon weer op.” Dus dat ga ik maar doen. Een vriendin zoeken. Op social media. Help!

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: privé

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden