null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Anne-Wil bespreekt haar huwelijk met Han

Han en Anne-Wil bespreken hun huwelijk en Anne-Wil gaat bijna beginnen met haar nieuwe baan.

Zondag

Vanaf het moment dat we bij Manon onze trouw-datum hebben vastgesteld, praten Han en ik over hoe we het gaan aanpakken. “We vertellen het aan niemand”, heeft Han gezegd. “We gaan gewoon naar het gemeentehuis en daar trouwen we. Daarna bellen we iedereen. Hoe vind je dat?”

Ik hoef er niet over na te denken. “Wat een verschrikkelijk saai idee”, zeg ik uit de grond van mijn hart. “Hoe denk je dat de anderen dat vinden? We hebben onze families al eerder lekker gemaakt met een groot feest dat vervolgens niet doorging. Nu het eindelijk wel doorgaat, willen we er niemand bij hebben. Dit vind ik niks, Han!” “Ja, als je het zo stelt, vind ik het ook geen goed idee”, beaamt Han. We kijken elkaar aan. Het is een fijne septemberdag en voor iemand zoals ik, die van alle seizoenen het meest van de herfst houdt, breken er heerlijke weken aan. Wandelingen met Han door het bos. Dwarrelende goudverkleurde bladeren. Koele avonden waarin we de haard al aansteken, terwijl we diezelfde middag nog onder de parasol hebben gezeten. Ik heb er mijn hele leven al van gehouden, en nu ga ik ook nog trouwen in oktober, de mooiste maand van het jaar! “Maar dat betekent wel dat we opnieuw een groot feest moeten organiseren”, zegt Han. “Nou, daar zijn we zo langzamerhand wel aan gewend, Han”, antwoord ik. Hij schiet in de lach. “Ja, dat is waar”, knikt hij. “Dan zal ik straks maar eens beginnen aan een rondje familie bellen, anders heeft iedereen al een volle agenda.”

Maandag

Met een glas prosecco in mijn hand sta ik om me heen te kijken. Het is druk in het boetiekje dat deze middag officieel wordt geopend door de eigenaar. Dit is de vijfde boetiek van een serie winkeltjes die over het land verspreid zijn. Volgens Hetty, die manager is van de boetiekjes, gaan de zaken goed. Toen ik hier gisteren met haar was, heeft ze mij de collectie laten zien. Leuke kleding voor vrouwen die er goed uit willen zien zonder aan elke modegril mee te doen. Geertje, de vriendin van Hetty, was er natuurlijk ook bij. Samen met haar moet ik ervoor zorgen dat ook dit boetiekje een succes wordt, iets waar ik nogal zenuwachtig over ben want ik vind het een hele verantwoordelijkheid. “Jij kunt zo goed met klanten opschieten, Anne-Wil”, heeft Hetty gezegd. “Ik weet zeker dat jij moeiteloos een vaste klantenkring opbouwt, en Geertje is er vooral voor de modekant. Jullie zullen elkaar perfect aanvullen!” Ik kijk om me heen. De meeste gasten zijn afkomstig van de andere boetiekjes. Ze kennen elkaar en staan druk te praten en te lachen. Ik voel me een beetje verloren tussen al die mensen die ik niet ken. Hetty heeft me voorgesteld aan Jeroen, de eigenaar van de boetiekjes. Hij lijkt me aardig, maar lang hebben we niet met elkaar gepraat. Geertje heeft een tijdje bij me gestaan, maar ook zij is alweer druk in gesprek met andere gasten en van Hetty zie ik af en toe een flits als ze zich van het ene groepje naar het andere begeeft. Ik vraag me af wanneer ik met goed fatsoen kan vertrekken en of ik dan afscheid moet nemen of er onopvallend vandoor kan gaan. Eigenlijk ben ik niet geschikt voor dit soort partijtjes. Ik voel me lekker als ik de mensen om me heen ken en me niet af hoef te vragen wat ik er eigenlijk doe. Ondertussen ben ik nog steeds dolblij met mijn nieuwe baan, want ik heb het werken buiten de deur meer gemist dan ik had verwacht. Komende zaterdag begin ik. En anderhalve week later ga ik trouwen. Een beetje onhandig is het wel. “Maar dat lossen we wel op”, verzekerde Hetty me.

Tekst: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden