null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Anne-Wil: “De laatste keer dat ik mijn ex-schoonzoon sprak, wilde hij geld lenen”

Anne-Wil is onlangs getrouwd met Han. Ze heeft 2 kinderen en 5 kleinkinderen en werkt in een exclusieve boetiek. Binnenkort wordt sinterklaas gevierd met haar gezin, haar broer en schoonzus Anja.

Zondag

We eten bij Bart en Engelien en er hangt de sfeer die ik nog herken van lang geleden, toen Bart en Manon in de weken voor sinterklaas druk in de weer waren met het maken van surprises. “Ik mag niet meer in de kamers van de meisjes komen”, zegt Engelien.

“Er hangen enorme plakkaten met ‘Verboden toegang’ op hun deur. En ik hoor ze daarboven alleen maar giechelen. De voorpret is toch eigenlijk het allerleukste van sinterklaas.” “Oja”, beaam ik, “daar kan niets tegenop. Wedden dat ze vreselijk vieze surprises maken met veel van dat groene slijm waar kinderen zo dol op zijn!”

Ik buig mijn hoofd over de zachte, heerlijk geurende haartjes van Kjelt, die op mijn schoot zit en af en toe moeiteloos zijn teen in z’n mond stopt. Een bevoorrecht kindje, met 3 moeders om zich heen want ook Lonneke en Klaartje hebben die rol op zich genomen. Ik kijk naar mijn zoon die de laatste jaren zo rustig is geworden, maar ook een stuk ernstiger. Zzp’er zonder dat hij dat nou graag wilde, maar soms gaan de dingen nou eenmaal zo. Gelukkig heeft hij werk maar als Engelien niet ook zou werken, zouden ze het financieel behoorlijk moeilijk hebben, heeft hij me wel eens verteld. Gelukkig is de buitenschoolse opvang goed geregeld op Klaartjes school en gaat Kjelt 3 dagen per week naar de crèche. Lonneke heeft de sleutel en is maar een paar uurtjes alleen voordat Engelien van haar werk komt. “Het werkt prima zo”, zegt Engelien. “En we genieten ervan als we allemaal thuis zijn.”

Dinsdag

Ik herken hem niet meteen. “Joris...?”, zeg ik aarzelend. Mijn ex-schoonzoon is mager geworden en ziet er ouder uit dan ik mij hem herinner. Manon praat niet veel over Joris maar ik weet dat het niet best gaat. Voor zover ik weet, woont hij nog steeds in het vakantiehuisje van zijn ouders. “Kom binnen”, nodig ik hem uit. De laatste keer dat ik hem sprak, wilde hij geld lenen. Daarna heb ik nooit meer iets gehoord. Wil en Robbert gaan niet vaak meer naar hem toe. “Ik heb het een beetje gehad met al zijn vriendinnen”, heeft Wil me een keer toevertrouwd.

“Wil je wat drinken?”, vraag ik. Joris schudt zijn hoofd. “Ik heb een probleem”, zegt hij. “O...”, breng ik uit. En ik kan mezelf er nog net van weerhouden om er niet ‘daar kijk ik nou toch echt van op’ achteraan te plakken. “Het huis van jouw man, staat dat nog leeg?”, informeert hij. “Het huis van Han?” Ik kijk hem verbaasd aan. “Dat is gelukkig al verkocht. Waarom wil je dat weten?” “Ik moet half december uit het huisje van mijn ouders. Ze kwamen onverwacht langs en het was nogal een zootje. Houden ze niet van. Dus nu zoek ik iets.” Hij staat op. “Jammer”, vervolgt hij terwijl hij om zich heen kijkt. “Leuk huis! Toevallig een kamer over?” Hij ziet me fronsen. “Grapje!” Hij loopt voor me uit de gang door. Bij de voordeur steekt hij zijn hand uit. “Dat ik Manon heb laten gaan, is een van de grootste fouten van mijn leven.” Ik doe de deur zacht achter hem dicht. Ik weet dat hij veel van de ellende waarin hij zit over zichzelf heeft afgeroepen. Maar op dit moment voel ik alleen maar een intens medelijden.

Donderdag

“We maken een buffetje met sinterklaas”, heeft Anja gemeld. “We verheugen ons er zo op. En we genieten van het Hollandse weer! We kunnen eindelijk weer eens truien aan. Ik heb bontlaarsjes gekocht. En een winterjas. En wat is het heerlijk vroeg donker!” Ik moet even verwerken wat ze zegt. Zo heb ik nog nooit tegen de maand november aangekeken, maar eigenlijk zit er wel iets in.

Tekst: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden