null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Anne-Wil: “Manon staat stil en ik zie de tranen langs haar wangen glijden”

Anne-Wil is onlangs getrouwd met Han. Ze heeft 2 kinderen en 5 kleinkinderen en werkt in een exclusieve boetiek. Haar dochter Manon heeft een relatie met de veel jongere Boy.

Zaterdag

Het was vandaag griezelig stil in de boetiek. “Wacht maar tot sinterklaas voorbij is, dan loopt het ineens storm, want iedereen wil iets leuks voor de kerst”, zei Geertje. “Als we dat achter de rug hebben, komt de uitverkoop, moet je zien wat er dán gebeurt.”

Het stelde me gerust, ik moet er niet aan denken dat het niet goed gaat met de boetiek en dat ik opnieuw naar een baan moet uitkijken. In het winkeltje was deze periode juist heel erg druk. Hordes mensen die op het allerlaatste moment nog een cadeautje moesten hebben. Voor de zoveelste keer merk ik hoe groot het verschil is tussen een cadeauwinkel en een modezaak.

Zondag

Het is langzamerhand een gewoonte geworden dat Manon en ik op zondag een wandeling maken met Arie. Op de een of andere manier praat het makkelijker als je naast elkaar loopt dan als je tegenover elkaar zit. Ik merk aan alles dat Manon niet lekker in haar vel zit. Als ik vraag of ze al bij de dokter is geweest omdat ze nog steeds niet zwanger is, duurt het een tijd voordat ze antwoord geeft. “Nog niet. Maar het zal nu toch echt moeten, ik heb er al een paar keer gedoe met Boy over gehad. Elke maand hoop ik dat ik zwanger ben, dan hoef ik niet meer na te denken over wat ik eigenlijk wil. En elke maand… het is zo’n klap als het toch weer mis is. Boy probeert dan niet te laten merken hoe teleurgesteld hij is. Wat natuurlijk niet lukt, hij wil zo verschrikkelijk graag vader worden. Ik heb trouwens nog een probleem, want ik heb hem nog niet eens verteld dat Joris een tijdje in mijn werkhuisje in de tuin komt bivakkeren. Dát zal Boy leuk vinden!” Ze staat stil en ik zie tranen langs haar wangen glijden. “Mam, het is allemaal zo moeilijk. Ik weet echt niet meer hoe ik hier uit moet komen.”

Maandag

Toen ik gisteren thuiskwam van mijn wandeling met Manon, kwam Han ook net de tuin binnenstappen. Hij was bij Dorien langs geweest en ik zag aan zijn gezicht dat er iets aan de hand was. “Vertel het maar”, zei ik toen we even later aan de koffie zaten. Hij lachte even. “Voor jou kan ik ook niets verbergen, hè? Ik maak me zorgen om Dorien. Ik kwam toch echt langs op een tijd waarop mensen koffie drinken, maar er stond al een wijnglas op tafel en een fles die bijna leeg was. Het was duidelijk dat ze al een tijdje bezig was met drinken, ik hoorde het aan haar manier van praten. Maar als je dan vraagt hoe het met haar gaat, kan het gewoon niet beter. Ik weet niet wat ik moet doen om haar te helpen. Ze is zo verschrikkelijk teleurgesteld in alles, ze gelooft nergens meer in.” Hij is even stil. “Ik heb iets gedaan wat jij misschien niet zo leuk vindt, Anne-Wil. Ik heb haar uitgenodigd om met Kerstmis mee te gaan naar Jaap en Anja.”

Woensdag

Ik moest het even verwerken, maar diep in mijn hart wist ik dat Han Dorien moest uitnodigen. Natuurlijk laat hij zijn zus, die het al zo moeilijk heeft, niet alleen zitten met Kerstmis, net zomin als Manon het kan verdragen dat Joris met Kerst geen onderkomen heeft. Ik zag dat Han me een beetje ongerust aankeek. Ik stond op en sloeg mijn armen om hem heen. “Je hebt zo verschrikkelijk gelijk dat je haar hebt uitgenodigd. Ik ben blij dat je het hebt gevraagd!”

Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden