null Beeld

PREMIUM

Anne-Wil probeert nog iets van Kerst te maken

Anne-Wil heeft 2 kinderen, 5 kleinkinderen, is getrouwd met Han en werkt in een exclusieve boetiek. Joris, de ex van haar dochter Manon, logeert uit nood bij Anne-Wil en Han. 

Zaterdag

Er zijn vandaag momenten geweest dat Geertje en ik elkaar wanhopig aankeken. De klanten bleven binnenkomen, alle 4 de pashokjes waren bezet, er moest afgerekend worden en de gepaste kleren worden teruggehangen. Van koffiedrinken kwam niets en tussendoor een broodje eten konden we ook vergeten. Ik was uitgeteld en verlangde ernaar om met Han op de de bank bij de open haard een glas wijn te drinken. In plaats daarvan trof ik Joris aan bij een haardvuur dat hij kennelijk zojuist had aangemaakt en waarvan de vlammen zo hoog oplaaiden dat ik bang was voor een schoorsteenbrand. Teveel kranten, teveel aanmaakblokken en teveel hout, zag ik. "Wat fijn dat je de haard al hebt aangestoken",

loog ik terwijl ik me op de bank liet zakken. Even later kwam Han thuis, met een grot boeket met amaryllis en heerlijk geurende takken waarvan ik niet meteen de naam wist. "Wat lief van je!", zei ik en ik zoende z’n koude gezicht. Joris stond nog steeds bij de haard, een onzekere uitdrukking op zijn gezicht. "Kom er gezellig bij zitten, Joris", zei ik. Ik zag de opluchting op zijn gezicht en ineens voelde ik zo’n medelijden met hem dat ik tranen in mijn ogen kreeg.

Woensdag

De kamer was al behoorlijk vol toen we bij Jaap en Anja arriveerden. Joris had tot het laatste moment geprotesteerd. "Ik hoor niet meer bij de familie, laat me nou maar gewoon thuisblijven." Maar dat vond ik onzin. "Jij bent de vader van mijn kleinkinderen en Anja en Jaap weten dat je komt." Maar ik zag het gezicht van Boy verstrakken toen hij Joris binnen zag komen. "Meteen maar met de glühwein beginnen?", stelde Jaap voor. Het was het einde van de middag en het begon te schemeren. Ik keek de tuin in waar een enorme kerstboom met ontelbaar veel schitterende lichtjes stond. "We hebben ons uitgeleefd", zei Anja. "Onze eerste Kerst buiten Spanje in jaren. Je hebt geen idee hoe we genieten!" Ik genoot ook. Mijn hele familie bij elkaar, zo vaak gebeurt dat niet. Ik knuffelde Kjelt, bewonderde de mooie jurken van mijn kleinkinderen en zag dat Joris en Robbert gezellig met elkaar stonden te praten. Zelfs Dorien was op haar best. Lachend en charmant, zoals ik haar in geen tijden had gezien. Ze had zich opgesteld in de buurt van de wijn en misschien was het toeval, maar de keren dat ik naar haar keek was ze bezig zichzelf bij te schenken. Anja had een buffet gemaakt met heerlijke hapjes, en alles bij elkaar had het een perfecte middag kunnen zijn als niet ineens de stem van Boy boven het rumoer uitgeklonken had. Hij stond bijna tegen Joris aan terwijl hij schreeuwde: "Loser! Je vrouw en je kinderen in de steek laten en dan zielig zitten doen bij je ex! Wat doe je hier eigenlijk. Je hoort hier niet, man. Je zit hier alleen omdat je eigen familie je heeft uitgekotst!" Joris duwde Boy van zich af en liep naar de deur. Toen ik naar Manon keek zag ik dat alle kleur uit haar gezicht was weggetrokken. Niemand zei iets. In die doodse stilte hoorden we de voordeur achter Joris dicht slaan. Boy liep naar Manon, maar die draaide zich om toen ze hem zag naderen, en 5 minuten later sloeg ook de voordeur achter hem dicht.

We hebben geprobeerd er nog iets van te maken, maar natuurlijk lukte dat niet. Ik zag sporen van tranen op het gezicht van Anja toen ze met een schaal nieuwe hapjes uit de keuken kwam, en aan Jaaps verbeten gezicht zag ik dat hij woedend was. Toen Han en ik veel vroeger dan we verwacht hadden thuiskwamen, lag er een briefje van Joris op tafel: ‘Boy had gelijk. Ik hoor hier niet. Veel dank voor jullie gastvrijheid en het allerbeste.’

Tekst: Tineke Beishuizen

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden