null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Anne Wil: “Spannend”, lach ik. “Wat is het voor iemand?”

De zomervakantie is eindelijk geregeld. Anne-Wils kinderen en kleinkinderen vertrekken naar 
de villa die Dorien heeft gehuurd, alleen zal Dorien er zelf niet zijn...

Zaterdag

Vanochtend vroeg zijn Manon, Boy en de kinderen naar een camping in Frankrijk vertrokken. Gisteren aan het einde van de dag kwamen ze even langs om afscheid te nemen en om Arie te brengen. Heerlijk, eindelijk weer een hond om me heen, eindelijk weer wandelingen maken die ik zo mis sinds Charles er niet meer is. De laatste week, als Han en ik ook met vakantie zijn, zal Joris op hem passen – in het huis van Manon. Sinds hij door zijn laatste vriendin de deur uit is gezet, past hij op de huizen van vrienden die met vakantie zijn. Hij is maar al te blij dat hij bij Manon terecht kan. Ik keek naar mijn kleinzoon die met zijn handen diep in de zakken van z’n verschoten jeans en een frons tussen zijn wenkbrauwen stond te kijken naar zijn elkaar zoenende familie. “Eigenlijk wil hij helemaal niet mee”, fluisterde Wil. “Hij heeft zo’n ruzie gehad met mam!” Zijn vrienden mogen van hun ouders een weekje naar Texel en hij had mee gewild, weet ik van Manon. Ze vond dat hij daar nog niet aan toe was. Wat ik me kan voorstellen, maar ja, kom maar eens aanzetten met een redelijk argument bij een tiener die vindt dat iedereen altijd alles mag en hij zelf nooit iets.

Woensdag

Han begon te lachen toen ik hem vertelde dat onze gastvrouw Dorien er waarschijnlijk niet bij zal zijn als wij met de familie in haar Franse vakantiehuis logeren. “Vind je dan echt álles leuk wat je zus doet?”, vroeg ik een beetje nijdig. Nog steeds lachend zei hij dat hij zelf een heleboel dingen doet die zijn zus niet leuk vindt, maar dat dit zo absurd is dat hij er alleen maar om kan lachen. “Trouwens Anne-Wil, wat maakt het eigenlijk uit? Ze heeft gelijk dat wij ons als volwassenen best kunnen redden. En laten we eerlijk zijn, het meeste deden wij toch al met z’n allen.” Hij schudde z’n hoofd en zuchtte even. “Eigenlijk maak ik me meer zorgen om het Claude-verhaal. Ik had het gevoel dat ze er eindelijk een beetje overheen begon te komen en nu begint het allemaal weer opnieuw. Met die vreselijke familie op de achtergrond, want denk maar niet dat die rustig toe gaat kijken dat Dorien bij Claude intrekt.” “Wat kunnen ze daartegen doen? Claude is een volwassen man”, zeg ik. “Maar niet een sterke man. Toen ik met Dorien in Frankrijk was, had ik niet bepaald de indruk dat hij tegen zijn familie op kon. Nou ja, we zullen wel zien hoe het loopt. In elk geval gaan wij er een leuke tijd van maken.”

“Vind je dan echt álles leuk wat 
je zus doet?”, vroeg ik een beetje nijdig aan Han

Donderdag

“Heb je tijd om morgen koffie met mij te drinken?”, vroeg Hetty toen ze gisteravond belde. “Ik wil je graag aan iemand voorstellen.” “Spannend”, lach ik. “Wat is het voor iemand?” “Iemand die heel belangrijk voor me is”, zei Hetty. Er was iets in haar stem waardoor het ineens door me heen flitste dat Hetty het misschien wel over een nieuwe liefde had. “Laat me raden”, zei ik. “Je hebt een vriend!” “Je bent warm”, zei ze. “Dus we zien elkaar morgen?” En nu loop ik haastig een rondje over de hei, terwijl Arie om me heen dartelt. Thuis heb ik alleen nog maar tijd om een kam door mijn haren te halen want het is later geworden dan ik had gepland. Als ik de lunchroom binnenkom, zie ik Hetty zitten aan een tafeltje bij het raam. Tegenover haar zit een vrouw met halflang kastanjebruin haar. Terwijl ik naar het tafeltje loop, zie ik hoe ze zich naar elkaar toebuigen en elkaar lang en intens zoenen.

Tekst: Tineke Beishuizen

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden