null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

Anne-Wil: “Wanneer heb ik je voor het laatst verteld dat ik zo blij ben met jou?”

De zomervakantie is aangebroken en Han en Anne-Wil vertrekken naar de villa die Dorien heeft gehuurd. Ook Anne-Wils zoon Bart, schoondochter Engelien en haar kleinkinderen zijn daar.

Zaterdag

Han wil in één ruk doorrijden naar het vakantiehuis van Dorien. Onderweg denk ik aan het koffiedrinken eergisteren, met Hetty en haar vriendin. Stralend verliefd was ze, en dat maakte een andere vrouw van haar. Een vrouw die er jaren jonger uitzag en iets meisjesachtigs uitstraalde toen ze haar vriendin aan me voorstelde.

Even later zaten we druk te praten. “Geertje werkt in een van de boetiekjes waarvan ik manager ben”, vertelde Hetty. “Het klikte meteen tussen ons. Omdat jij na de vakantie een maandje gaat meedraaien, leek het me een goed idee om jullie nu alvast aan elkaar voor te stellen.” Terwijl Hetty praatte, keek ik af en toe naar Geertje. Een leuke vrouw. Het deed me goed om te zien dat de verliefdheid duidelijk van twee kanten kwam. Ik dacht aan wat Hetty de afgelopen jaren af en toe had losgelaten over haar leven. Een triest verhaal met als dieptepunt een dochtertje dat ze ter adoptie heeft afgestaan en met wie ze nooit meer contact had gehad. En nu is ze dan eindelijk gelukkig.

Wat heerlijk, dat geluk niet aan leeftijd gebonden is en dat het, meestal op een onverwacht moment, weer in je leven kan komen. Kijk naar mij en Han. Wie had ooit gedacht dat ik nog eens een man zoals hij zou vinden! Ik leg mijn hand op zijn knie en hij kijkt even met een glimlach opzij. “Wanneer heb ik je voor het laatst verteld dat ik zo blij ben met jou?”, vraag ik. “O, veel en veel te lang geleden. Gisteren of zoiets”, zegt hij.

Zondag

Er stonden aardig wat auto’s bij het huis toen Han parkeerde. Toen we uitstapten, de warme zomeravond in, hoorden we vrolijke stemmen en geplons in het zwembad. Het schemerde, het grote huis werd verlicht door lampen die slim tussen de struiken waren weggewerkt, in het zwembad was de onderwaterverlichting aan en op de tafeltjes tussen de ligstoelen brandden waxinelichtjes. Er ging een gejuich op toen wij verschenen.

Een kletsnatte Wil omhelsde me terwijl Robbert een high five wisselde met Han. “Biertje pa?”, vroeg Martin aan Han. “Willen jullie wat eten?”, vroeg Han’s dochter Birgit. Ik zag Bart uit het zwembad klimmen, gevolgd door Lonneke en Klaartje die op ons af kwamen rennen. Het was allemaal van zo’n hartelijkheid dat ik de lange rit in één klap vergeten was. “Waar is Dorien?”, vroeg ik toen ik met een kop thee in een comfortabele tuinstoel zat. Om me heen werd gelachen. “Er hing een briefje met ‘welkom’ en haar mobiele nummer op de voordeur”, zei Engelien. “We moesten zelf maar uitzoeken welke slaapkamer we wilden hebben. In geval van nood is ze in een kwartier hier.” “Jullie hebben dezelfde slaapkamer als vorig jaar”, vervolgde Bart. “We dachten dat jullie dat wel leuk zouden vinden.” De avond, de geuren, het zachte licht en die grote gezellige familie om me heen, wat een geluk dat ik uiteindelijk toch ben gegaan.

Woensdag

Iedereen geniet op z’n eigen manier. De kleindochters van Han maken lange wandelingen die ze ontdekkingsreizen noemen. Ze hebben stoere schoenen bij zich en rugzakjes. Meestal verdwijnen ze na het ontbijt en zijn ze halverwege de middag weer terug, waarna ze in het zwembad plonzen. De jongere generatie zit zo vaak in het zwembad dat het me verbaast dat ze nog geen kieuwen en vinnen hebben ontwikkeld.

Zelf rommel ik een beetje rond en dat bevalt me prima. ’s Ochtends doe ik samen met Han boodschappen in het kleine dorpje een paar kilometer verderop. Ik houd van de sfeer van Franse marktjes en met volle boodschappentassen drinken we koffie op wat nu al ons lievelingsterrasje is. Ik geniet!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden