null Beeld

Anneke (45): “Met psychische problemen kun je heel lang doorlopen”

Na haar scheiding en ontslag had Anneke Buijse (45) het niet breed. Daarom bleef ze de psychische zorg die ze nodig had uitstellen.

Eva Boer

“Ik weet nog dat ik die rekening kreeg van mijn zorgverzekeraar. Ik moest bijna 800 euro betalen voor de psychologische hulp die ik dat jaar had gekregen. Ik schrok me kapot, dat bedrag was op dat moment voor mij een maandsalaris. Ik was helemaal vergeten dat ik had gekozen voor het hoogste eigen risico om de maandelijkse premie laag te houden. Omdat de zorgverzekeraar had gezegd dat de behandeling vergoed zou worden, had ik er geen moment bij stilgestaan dat ik een deel zelf moest betalen.”

Steeds meer zorgen

“Voordat ik vijf jaar geleden scheidde, had ik het financieel niet slecht. Mijn man werkte in het onderwijs en zelf had ik een prima parttime kantoorbaan. We woonden in een koophuis met tuin en konden elk jaar op vakantie. Na de scheiding moest ik met mijn twee zoontjes rondkomen van 1400 euro per maand, maar ook dat lukte. Ik kon een flatje kopen en we leefden zuinig.

Toen verloor ik door een reorganisatie mijn baan. Ik dacht: ik ben pas 43 jaar, ik heb een mooi cv, ik kan zo weer ergens aan de slag. Dat viel tegen, bij elke baan was ik een van de honderden sollicitanten. Na een jaar was mijn WW-uitkering nog maar 950 euro per maand. Ik begon me steeds meer zorgen te maken over werk, over geld. Langzaam zonk ik weg in een depressie en mijn fobie voor overgeven, die ik al mijn hele leven heb, laaide in alle hevigheid op omdat ik geen enkele afleiding had.

De depressie werd zo erg dat ik de deur bijna niet meer uit kwam. Ik ben extravert, maak makkelijk contact, maar als je zo in de put zit, raak je vanzelf geïsoleerd. Op mijn dieptepunt zat ik hele dagen aan braaksel te denken. Het ergste vond ik dat ik daarmee ook mijn kinderen belastte. Ik vroeg steeds: ‘Voel je je misselijk? Word je ziek?’ Zelfmoordneigingen heb ik nooit gehad, maar op deze manier vond ik er niets meer aan.”

Toch in therapie

“Ik wist dat ik hulp nodig had. Maar ik dacht: als ik nu naar een psycholoog ga, kom ik financieel nog meer in de problemen. Ik stelde het uit tot het écht niet meer ging en ik mijn verzekeraar belde. Toen hoorde ik dat psychologische hulp wel werd vergoed. Zonder bij mijn eigen risico stil te staan, vroeg ik de huisarts om een verwijzing. Maanden later ontving ik dus die dikke rekening. Gelukkig kon ik een betalingsregeling treffen met de verzekeraar van 75 euro per maand. Daarvoor moest ik extra bezuinigen op boodschappen, maar ik had geen keus. In die tijd heb ik ook een kaakontsteking gehad. Ik kon niet anders dan ermee naar de tandarts gaan, al moest ik daar flink voor betalen. Ik denk dat zorg mijden vooral voorkomt bij psychische problemen, daar kun je lang mee doorlopen. Maar achteraf gezien had ik veel eerder naar een therapeut moeten gaan.

De gesprekken bij de psycholoog hebben geholpen. Maar wat mij er echt bovenop hielp, was het vrijwilligerswerk dat ik ben gaan doen: taalles aan laaggeletterden. Ik had weer collega’s, er werd gevraagd of ik koffie wilde, ik voelde me weer mens. Het gaf me ook de positieve energie die nodig was om te gaan solliciteren. Ik voelde dat het me deze keer wél ging lukken.”

Doel in hun leven

“Sinds een jaar heb ik een geweldige baan bij de vrijwilligerswinkel in Rotterdam. Ik werk daar met zorgmijders, we proberen mensen door vrijwilligerswerk weer te laten participeren in de maatschappij. Het is zo mooi om te zien dat cliënten weer een doel in hun leven krijgen, dat ze opbloeien. Net zoals ik, destijds. Ik merk dat mijn ervaringen me helpen in het werk. Als ik vertel dat ik ook twee jaar thuis heb gezeten omdat ik dacht dat niemand op mij zat te wachten, verloopt het contact vaak makkelijker. Het gaat nu gelukkig goed met mij. Maar als ik weer depressief zou worden, zou ik meteen aan de bel trekken en om hulp vragen.”

Elke dag de beste berichten van Libelle in je mailbox? Dat kan!

Tekst: Krista Izelaar. Fotografie: Robert Alexander, Petronellanita

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden