null Beeld

Aylans vader: “De handen van mijn kinderen glipten weg”

Ineens is de 3-jarige Aylan het gezicht van de vluchtelingenstroom die Europa overspoelt. Zijn vader, die behalve Aylan ook zijn vrouw en 5-jarige zoontje verloor, wil niet over de foto praten. Dat doet teveel pijn. Maar hij wil wél dat het ophoudt. "We hadden dit kunnen overleven."

MH

Abdullah Kurdi, de 38-jarige kapper uit de Syrische stad Kobani, wacht in de tuin van het Forensisch Instituut van Bodrum (Turkije) op de stoffelijke resten van zijn familie. De nacht ervoor had hij geprobeerd de oversteek naar Griekenland te maken, maar dat liep verkeerd af.

Verdronken

Uiteindelijk wilden ze naar Zweden. Maar al na 500 meter peddelen maakte hun rubberboot water. "Onze voeten werden nat", zegt de vader van Aylan. "Er brak paniek uit. Toen mensen gingen staan, sloeg de boot om. Ik hield de hand van mijn vrouw vast, maar de handen van mijn kinderen glipten weg. We hielden de boot vast, maar die liep leeg. Iedereen schreeuwde in het donker en ik kon mijn vrouw en kinderen niet meer horen." Uiteindelijk is Abdullah terug gezwommen naar de lichtjes van de kust. In het ziekenhuis hoorde hij dat zijn gezin was verdronken.

Lekgeprikt

Abdullah was samen met een andere boot vertrokken. Maar ook de andere boot is omgeslagen. Daarop zat een Irakees, Yusuf van 27 uit Bagdad. En ook hij wacht nu op de lichamen van zijn vrouw, zus en twee neefjes. Huilend zegt hij dat de Turkse politie hun boot heeft lekgeprikt. De politie zegt dat het onderzoek nog loopt. Abdullah kan er ook niet over oordelen, hij zat immers op die andere boot.

De derde keer

Hij zat niet voor het eerst op een boot, trouwens. De eerste keer werd hij opgepakt door de Turkse kustwacht, de tweede keer kwamen de smokkelaars na betaling niet opdagen. De derde keer besloot Abdullah zélf 2 rubberbootjes te kopen. Op de ene zaten 12 mensen, op de andere 17. Toen zijn er 12 mensen verdronken – onder wie 8 kinderen.

Te laat

4 jaar geleden was Abdullah ook al in Turkije om asiel aan te vragen bij de Canadese ambassade, maar dat is toen afgewezen. Canada bood woensdag toch hulp aan. "Nu is het te laat", zegt Abdullah tegen de Volkskrant. "We hadden dit kunnen overleven. Ik wil dat de hele wereld dit ziet. Laat dit lijden ophouden."

Pistool

Hij heeft een punt. Want zijn kinderen waren niet de eersten en zullen voorlopig ook nog niet de laatsten zijn die de dood vinden in hun dappere poging de oorlog te ontvluchten. Wij kennen de boulevard van Bodrum misschien wel van onze vakanties in Turkije. Maar voor hen is dit de springplank naar een nieuw leven.

Tentje

Talloze families zitten op het gras, tussen de kinderglijbanen en ijswinkels. Ook zij willen naar Griekenland. Dat kan wel, hoor. Als ze $ 1500,- (ongeveer € 1345,-) betalen. Voor dat geld mogen ze met z'n allen in een gammel rubberbootje gaan zitten, zónder schipper. En wie het in zijn hoofd haalt om te klagen, krijgt een pistool op zijn gezicht.

Duizenden mensen

Als je een uur verder rijdt en op het strand van Akyarlar kijkt, vind je nog veel meer gezinnen: vanaf hier is het namelijk nog maar 4 zeemijl (7408 meter) naar het Griekse Kos. Maar ja, dan kom je daar aan. En dan kun je achteraan aansluiten. Als je geluk hebt, is er misschien nog wel ergens een plekje voor jouw tentje op de boulevard. Daar kampeer je dan samen met duizenden ander vluchtelingen uit Syrië, Irak, Bangladesh en Afghanistan.

Bron: Volkskrant. Beeld: ANP

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden