null Beeld

Bianca is arts in Engeland: “Mensen liggen buiten in ambulances te wachten”

Bianca Vriens (42) is vaatchirurg in een ziekenhuis in Engeland: "Mensen liggen buiten in de ambulances en in de gangen op brancards te wachten tot ze worden geholpen. Wat er hier gebeurt, is schrijnend."

De Nederlandse Bianca Vriens woont samen met haar Engelse partner in Colchester (provincie Essex). Naast Londen telt deze streek de meeste coronabesmettingen van het Verenigd Koninkrijk en geldt als een van de zwaarst getroffen gebieden. Ze werkt als vaatchirurg in het regionale ziekenhuis en ziet dat de zorg over de kop gaat, met schrijnende taferelen als gevolg.

Engeland

"Soms denk ik: wat gebeurt er in dit land allemaal? In Nederland wordt sinds de uitbraak van de coronapandemie geklaagd over ondercapaciteit in de zorg, maar hier in Engeland is dat probleem nog veel groter en structureler. Al voordat corona de kop op stak. De zorg functioneert hier al jaren op het randje, met name in de herfst- en wintermaanden als veel ouderen geïnfecteerd raken door het griepvirus."

Reactief eiland

"Dit jaar hebben we bovendien ook nog te maken met het coronavirus en daar komt nu die Britse variant overheen. Het valt me op dat Europa pro-actiever is dan Engeland met het invoeren van maatregelen. Wat dat betreft zitten we hier meer op een reactief eiland."

Acute gevallen

"Het ziekenhuis waar ik werk is tjokvol. Er zijn niet voldoende bedden, er is niet voldoende beademingsapparatuur en er is niet genoeg zuurstof. Bovendien is een flink aantal operatiekamers getransformeerd tot ic’s, waardoor er van de 15 ok’s nog maar 4 over zijn.

Het gevolg is dat we op dit moment alleen nog maar urgente, acute gevallen opereren, dus mensen die overlijden of een ledemaat verliezen als ze niet binnen 24 of 48 uur worden geopereerd.

Tel daar de onderbezetting qua personeel bij op - twee weken geleden zat 50% van mijn team thuis in quarantaine - en je snapt dat de wachtlijsten het komende jaar de pan zullen uitrijzen. Wij werken op dit moment non-stop en onder hoogspanning."

Indringers

"Ik moet mijn best doen om me niet op te winden over mensen die zeggen dat corona een hoax is en die beweren dat het wel meevalt met de drukte in de ziekenhuizen. Dat gaat soms heel ver: het komt voor dat indringers ’s avonds foto’s maken van lege gangen in de poli’s om aan te tonen hoe rustig het hier is.

Die indringers worden verwijderd door beveiligers, maar wat zo’n persoon dan niet heeft gezien is dat de spoedafdeling overvol ligt met patiënten, en dat er daarnaast buiten nog een file van ambulances staat. Patiënten worden vaak al in de ambulances door dokters behandeld en de wachttijden kunnen soms wel tot acht uur oplopen voordat ze naar binnen kunnen. Onvoorstelbaar dat mensen proberen aan te tonen dat er niets aan de hand is. De kunst is om me op zulke momenten niet te laten meeslepen door frustratie. Liever steek ik mijn energie in nuttige dingen."

Automatische piloot

"In mijn beroep word ik regelmatig geconfronteerd met mensen die overlijden, ook zonder corona. De mate waarin dat nu gebeurt is erg onbevredigend. Ik merk dat ik daar niet te lang bij stil moet staan, maar deze situatie baart me zorgen.

Het frustreert me dat ik mijn werk niet kan doen zoals ik zou willen; ik functioneer nu meer op de automatische piloot. Misschien is dat wel mijn manier om hiermee om te gaan: niet te veel nadenken en gewoon doorgaan."

Familie

"Het scheelt dat mijn partner niet in de zorg werkt waardoor we ’s avonds over andere onderwerpen praten. Gelukkig. Meestal lukt het me dan om alles van mij af te zetten, maar de ene keer slaag ik daar beter in dan de andere. Daar komt bij, ik ben al tijden niet op vakantie geweest en de laatste keer dat ik mijn familie in Nederland heb gezien was in augustus. Na alle hectiek rondom de eerste coronagolf was dat voor het eerst dat ik even kon bijkomen."

Nieuwe lockdown

"Dat is inmiddels dus alweer vijf maanden geleden. Mijn grootste frustratie is dat ik niet weet hoe lang dit nog gaat duren en dat het eindpunt niet in zicht is. Misschien zitten we volgend jaar rond deze tijd wel opnieuw in een lockdown. Who knows?"

Iedere dag de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de nieuwsbrief!

Tekst: Paulijn van der Pot. Beeld: Eigen foto.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden