null Beeld

Chateau Meiland-blog: “Martien, zelfs jij hebt een verfbroek”

Libelle's Chanan slaat geen aflevering van Chateau Meiland over. Ze praat je elke dinsdag bij over de laatste ontwikkelingen op het chateau. Deze week: de klusoutfits van Martien, de beroemde brandstapel en jawel, een kamer die nog niet geschilderd is.

Chanan Foppen

Bonjóóúúr! Nous avons weer begonnen! Een vierde seizoen van Chateau Meiland! C'est saai? Absoluut niet! Mij niet bellen? Jazeker wel!

In 3 seizoenen, 36 afleveringen, zo'n 1500 minuten zijn er zoveel kamers gewit, behangstroken geplakt, wijntjes gedronken en gehoorgangen gesneuveld in Chateau Meiland, dat we dachten dat we alles wel gezien hadden. Mais non! Er gebeurt nog meer dan genoeg op het sjatoo voor een nieuw seizoen, met maar liefst twee keer zoveel afleveringen.

Verfbroek

First things first: laten we het even hebben over de outfits van Martien. We wisten natuurlijk al dat de kasteelheer niet vies is van een chic sjaaltje tijdens het klussen. Maar Martien, mon amie... Moet je luisteren: ik wil best een klein oogje dichtknijpen en meespelen dat dit programma helemaal zonder script wordt gemaakt, ik ben de moeilijkste niet. Maar als je vervolgens in driedelig pak het grofvuil van de familie staat te verbranden en een kamer besluit te witten... Iedereen, zelfs mensen die zeker weten dat ze in de komende vijftien jaar geen muur gaan schilderen, heeft voor de zekerheid, voor je weet maar nooit, als het toch een keer gebeurt, een 'verfbroek' in de kast hangen. Zo een die je eigenlijk niet meer kunt dragen, maar nog perfect is voor een klusdag. Trek 'm gewoon lekker aan Mart, we weten allemaal dat jij 'm ook hebt.

We kunnen er niet omheen: het zijn moeilijke tijden op het chateau. Door de lockdown in Frankrijk verblijven er geen gasten in de kamers en ligt de familie Meiland dagenlang op de bank te Netflixen. Ha, natuurlijk niet! De familie Meiland zit geen seconde stil. En jawel, je verwacht het niet, maar er wordt toch een kamer gevonden die ze nog niet van bloemenbehang hebben voorzien! Maar eerst moet het grofvuil op de brandstapel. Iedereen wist van tevoren al dat dit niet zonder ongelukken goed kon gaan en het is inderdaad dochter Maxime die deze keer al snel langs de kant zit. Een paar minuten daarvoor stond ze nog te kwijlen van enthousiasme (haar woorden), maar gevaar zit in een klein hoekje. Gelukkig is de zelfbenoemde expert des gebroken polsen niet ver weg (ja, Martien inderdaad). Maar naar de dokter? Nee, joh, "Er sterven mensen door corona, ik ga niet met een gebroken pols naar de dokter." We moeten door.

Ideetje?

Directeur Renkema heeft ook een plannetje: bij het chateau ligt een flinke stapel met tegels die rondom het zwembad geplaatst moeten worden. Het idee: als iedereen er nou drie per dag naar de andere kant van het chateau brengt, dan zouden ze er slechts een maand over doen voor dat klusje geklaard is. "Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest", moedigde Maxime dit plan van haar moeder aan. Aan enthousiasme geen gebrek, maar ehm, Erica.... zag ik nou goed dat slecht een halve meter naast die stapel stenen een aanhanger staat die je misschien maar zo'n drie keer moet vullen om alle stenen te verplaatsen? Het is maar een idee...

Wordt vervolgd, ben ik bang... Zullen we nu maar wat gaan drinken? Ik heb helemaal een droge lap.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Talpa.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden