null Beeld

Chazia Mourali: “Ik schaamde me omdat ik er niet altijd voor mijn moeder kon zijn”

Maar weinig mensen ‘ontkomen’ aan mantelzorg voor hun ouder(s). Zo ook presentatrice en schrijfster Chazia Mourali, die ons openhartig over de zorg voor haar moeder vertelt. 

Online redactie Libelle

Chazia (55): “In ons eerste gesprek met de huisarts nadat in het ziekenhuis was vastgesteld dat mijn moeders borstkanker was uitgezaaid, bleef iets belangrijks onbesproken. ‘Chazia, jij bent vanaf nu niet meer alleen een bezorgde dochter, maar ook mantelzorger’, had de huisarts moeten zeggen."

Zelf ook ziek

"Dat het onbetaald werk is, net als het moederschap, betekent nog niet dat het geen vak is. Ik heb het allemaal al doende moeten leren en viel daarbij van de ene verbazing in de andere. Je hoort als mantelzorger een soort koesterende jas om de zieke heen te zijn, maar dat is best moeilijk, want psychisch en emotioneel ben je zelf ook ziek. Je hele leven staat ineens in het teken van de ziekte van je dierbare: ook jij gaat van onderzoek naar uitslag naar behandeling. Je verwacht van jezelf dat je sterk bent en dat je jezelf totaal wegcijfert. Maar tegelijkertijd ben je zelf ook knetterhulpbehoevend."

Sterke band

"Mijn moeder en ik hadden een goede relatie, met een duidelijke rolverdeling. Zij hielp mij met mijn financiën, later paste ze ook vaak op mijn dochter Jasmijn. Ik nam haar geregeld mee naar de leuke dingen die me via mijn werk in de schoot vallen: premières, soms een reisje."

Spijt

"Die rolverdeling veranderde totaal toen mijn moeder levensbedreigend ziek bleek te zijn. Ik moest voor haar gaan zorgen in plaats van andersom. Maar tot op het laatst ben ik haar om advies blijven vragen, ook omdat ik haar de moederrol niet helemaal wilde ontnemen. Daarover heb ik me later weleens schuldig gevoeld. Vroeg ik niet te veel van haar? Ik heb me ook veel geschaamd in die tijd. Omdat ik er niet altijd voor haar kon zijn, omdat ik soms niet wist wat ik moest zeggen of omdat ik bang was. Ik schaamde me omdat ik soms ook moest uitrusten, en voor mijn driftbuien. Want als mantelzorger werd ik óók depressief en boos, op de verkeerde momenten uiteraard."

Alles voor haar aan de kant

"Natuurlijk heb ik ook veel dingen goed gedaan, achteraf gezien. Ik heb in de tweeëneenhalf jaar dat ze ziek was keihard voor mijn moeder gevochten. Ik sliep naast haar in het ziekenhuis, zocht eindeloos op internet naar het beste zorghotel en ging zo vaak mogelijk bij haar langs. Ik zette alles voor haar aan de kant: ik zegde werk af en had nauwelijks nog een sociaal leven. Ik heb gegeven wat ik kon."

Dankbaar

"En dat verdiende mijn moeder ook. Ze heeft altijd zo veel voor mij gedaan dat het alleen al een kwestie van fatsoen was om dat ook voor haar te doen. Het maakte mijn eigen leven ook waardevoller. Te midden van al dat zorgen waren er ook ongelooflijk mooie momenten. In die periode raakte ik ervan doordrongen dat er niks belangrijker is in het leven dan het leven zelf. Alle flauwekul waardoor we ons gek laten maken in deze overvolle maatschappij kon ik loslaten. Het enige wat ertoe deed, was dat we samen waren."

null Beeld

Verder lezen of de interviews met Hans Klok en Marion Bloem over de zorg van hun moeder lezen? Je leest het in de nieuwe Libelle!

Chazia Mourali schreef over haar eigen ervaringen het boek Het einde voor beginners. Een moeder, een dochter en de droom van een gelukkig afscheid (Het Spectrum).

Tekst: Liddie Austin

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden