null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

Columnist Femke over wijlen collega Hans: “Hij was de grappigste, met een feilloos gevoel voor timing”

Op dinsdag 29 december overleed totaal onverwacht onze zeer gewaardeerde columnist Hans Verstraaten (1958). Zijn mede-columnist Femke herinnert hem. 

Getty Images

"De eerste keer dat ik als columnist op mocht treden op de Zomerweek was ook de eerste keer dat ik Hans zag. Ik wilde alle Libelle-columnisten graag ontmoeten, maar Juul en Hans in het bijzonder. Juul omdat ik al jaren het idee had dat ze mijn niet-biologische moeder was en Hans omdat ik zijn columns weergaloos grappig vond. Met Juul klikte het meteen. Hans bleek een hardere noot om te kraken. In het echt was hij stil en op al mijn vragen reageerde hij slechts met één of twee woorden. Het opvallende was dat hij, zodra we met alle columnisten op het podium stonden, ‘aan’ ging. Hij was het grappigst van ons allemaal, had een feilloos gevoel voor timing. Soms vertelde hij op alle zeven dagen van de Zomerweek hetzelfde verhaal (hoe hij bijna het terrein niet was op gekomen, omdat niemand geloofde dat hij een optreden moest doen en dat hij de foto bij zijn column had moeten aanwijzen) en alle zeven keer moest ik er hartelijk om lachen. Het publiek at uit zijn hand en er waren altijd lezeressen die nadien met Hans op de foto wilden.

Hans is er niet meer. Hij is ertussenuit gepiept op een voor hem kenmerkende manier. Plotseling en zonder veel bombarie. Sinds ik het hoorde, loop ik met een grotere brok in mijn keel dan ik had kunnen voorzien. Nee, ik kende Hans niet goed. Hij liet zich niet makkelijk kennen. Omdat we beiden geen rijbewijs hadden, zaten we geregeld samen in de trein naar Almere Strand. In het begin vulde ik als een gek de stilte op door hem het hemd van het lijf te vragen, maar na verloop van tijd hield ik daarmee op. We kregen een verstandhouding die bestond uit grapjes en snedige opmerkingen. We rookten samen sigaretjes voor en na onze optredens en ik raakte op hem gesteld. Ik vermoed hij ook op mij. Toen ik vier maanden na Nathans geboorte mijn zoon het podium van de Zomerweek op droeg en Nathan onmiddellijk begon te huilen, nam Hans hem van mij over. Terwijl ik vertelde over mijn eerste maanden als jonge moeder, wiegde hij Nathan in zijn armen en liep een rondje over het podium. Het publiek was vertederd. Mijn hart smolt.

Lieve Hans, wat ging je vroeg. We hadden je graag nog een paar decennia bij ons gehad. Zonder jou zullen Libelle en de Zomerweek ontzettend leeg voelen. Rust zacht."

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden