null Beeld

PREMIUM

Columnist Jerry Goossens: “Zenderbaasjes zouden paniekaanvallen krijgen bij het idee alleen, maar ‘DWDD’ doet het”

Jerry Goossens is schrijver en columnist. 3 keer per week deelt hij zijn kijkervaringen op Libelle.nl. Deze week schrijft hij over DWDD

Halverwege de uitzending haalde Cynthia McLeod, de ‘Grande Dame van de Surinaamse literatuur’, zoals Matthijs van Nieuwkerk haar introduceerde, een brandijzer tevoorschijn. McLeod gaf haar toehoorders aan tafel en zeker een miljoen kijkers thuis, een kort maar indringend college over de toepassing van het verschrikkelijke ding. Het werd in het vuur gelegd tot het roodgloeiend was, waarna de slaven ermee werden gebrandmerkt. Ter verduidelijking maakt tafelheer Humberto Tan een sissend geluid.

Cynthia Mcleod, een gedistingeerde vrouw met asgrijs haar, vertelde verder: Surinaamse slaven werden tweemaal gebrandmerkt. De eerste keer door de handelaren in West-Afrika, vlak voor ze als vee naar de Cariben werden verscheept, en nogmaals bij aankomst, meestal met de initialen van de nieuwe eigenaar. Tan, journaallezeres Simone Weimans en alle andere zwarte gasten -aan tafel, op het podium of in het publiek- moeten op dat moment even hebben gedacht aan die niet eens zo heel verre voorouder die hetzelfde lot onderging.

De aanleiding voor dit gruwelijke exposé in De Wereld Draait Door was een grote Suriname-tentoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Daar zullen de komende tijd nog heel veel televisie-items aan worden gewijd. Het is tenslotte een indrukwekkende tentoonstelling over een belangrijk en onderbelicht onderwerp. Maar met enige mate van zekerheid kun je nu al zeggen dat al die items in de schaduw zullen staan van die ene DWDD-aflevering. Al was het omdat, met uitzondering van een ingelast item over het boerenprotest, de hele uitzending ervoor was ingeruimd. Bij ieder ander programma zouden zenderbaasjes paniekaanvallen krijgen bij het idee alleen – een úúr lang over Suriname en slavernij? Kijkcijferzelfmoord! Maar DWDD heeft een uitzonderlijk podium gecreëerd waarop álles mogelijk is. Het is gemakkelijk iets van Matthijs van Nieuwkerk te vinden, maar als hij aan het hoofd van de tafel zit, is het grote televisiepubliek bereid naar zaken te kijken waar ze bij ieder ander onmiddellijk van weg zouden zappen.

De uitzending van gisteravond eindigde in een even opzwepend als ontroerend muziekfeest. De Surinaamse kasekoband Sabroso ft. Bigi Poku Toppers, inclusief speciaal voor de gelegenheid overgevlogen gastvocalisten, wisten binnen een paar maten de hele studio op stelten te zetten. Humberto Tan, de eerbiedwaardige mevrouw McLeod, Jesse Klaver, twee varkensboeren, ja zélfs Matthijs van Nieuwkerk: allemaal stonden ze te dansen en te klappen. Wan Sranan, wan pipel. (Eén Suriname, een volk). Van brandmerken tot een volksfeest, in de spanne van uurtje. Er is er maar een die dat voor elkaar krijgt. Misschien moeten we daar eens aan terugdenken, de volgende keer dat Matthijs’ salaris ter sprake komt.

null Beeld

Jerry Goossens is schrijver en columnist. Momenteel werkt hij aan zijn 5e roman. Als hij niet schrijft, kijkt hij televisie. 3 keer per week deelt hij zijn kijkervaringen op Libelle.nl. Jerry woont met zijn vrouw, 2 dochters en rode kater Kenny in Utrecht.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden