null Beeld

Columnist Nico: “Mijn eerste hap nasi goreng veranderde alles”

Nico Dijkshoorn (60) woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Als ik in een slagerij sta, kun je me alles wijsmaken. Het verschil tussen een cervelaatworst en salami, het is me een raadsel – ik heb alleen verstand van hamlappen. Die moeten mager zijn. Net zoals ik mager zou moeten zijn, maar dat is weer een heel ander verhaal. Ik weet dat omdat mijn moeder op bijna maniakale wijze haar hamlappen uitzocht. Het ging haar om de kleur: donkere hamlappen smaken te veel naar de grond waar het varken overheen scharrelde.

Ik keek graag naar mijn moeder als ze op zoek was naar roze hamlappen. Zij vlak voor de vitrine, de slager met zijn vinger langs het vlees en dan mijn moeders stem: “Nee, te donker, nee, die ook niet, nee, nee… Ja die.”

Nasi goreng

En ze had gelijk, roze hamlappen zijn lekkerder door de nasi goreng. Nu ik het opschrijf, voel ik kriebels: ik had een moeder die nasi goreng maakte. Ik herinner mij beeld voor beeld mijn eerste uitheemse maaltijd. Mijn moeder zette een grote schaal met gebakken rijst op tafel en ging zitten.

We zwegen. De aanwezige mannelijke Dijkshoorns – mijn twee broers, mijn vader en ik – moesten het even verwerken: dit was eten zonder aardappelen.

Voor de zekerheid begonnen we nog niet te eten. Misschien vergat ze een schaal. Mijn moeder deed niets en keek hoe wij dit gingen oplossen.

Mijn vader vroeg: “Hoe eet je dit?”

“Met je mond”, zei mijn moeder.

“Schep maar op. Het is exotisch, met roze hamlappen, want die zijn lekkerder.”

Roze hamlappen

Ik durf hier te zeggen dat mijn eerste hap nasi goreng alles veranderde. Door jaren andijvie en spinazie had ik Nederland al zo’n beetje opgegeven. Een land dat zijn groenten tot snot kookte was een verloren land, maar door mijn eerste hap gebakken rijst was er weer hoop. Mijn moeder stond op. “Stom, ik ben wat vergeten.” Toen ze terugkwam, zag ik voor het eerst in mijn leven een fles ketjap manis. “Als je het lekker vindt, kun je dit er zelf overheen doen. Dat mag gewoon bij nasi goreng.”

Ik nam een hap en meteen keek ik naar mijn vader. Godzijdank, hij vond het ook lekker. We gingen dit vaker eten. Nu moest ik iets aan mijn moeder vragen, ze zat er duidelijk op te wachten. Ik zei: “Dat vlees, heerlijk! Zijn dat hamlappen?”

Meteen veerde ze op: “Ja, roze, die zijn lekkerder.”

Ze zei het net iets te hard.

Fotografie: Ester Gebuis

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden