null Beeld

Columnist Peter Heerschop: “Degene die de spullen een betekenis gaf, is er niet meer”

Peter Heerschop (60) is acteur, cabaretier en schrijver. Maar sinds de eerste lockdown is hij – tot zijn eigen verbazing – ook nog iets anders: een ‘Libelle-man’! En dat maakt van hem een zeer geschikte columnist voor Libelle online. In deze column vertelt hij over zijn moeder, die in maart overleed.

Online redactie Libelle

Mijn moeder is dus overleden.

Mijn vader al 10 jaar geleden.

Maar nu dus mijn moeder.

Het huis waar ze 54 jaar in heeft gewoond blijft achter.

Met alle spullen.

Toen mijn moeder nog leefde zat zij tussen die spullen.

En dat klopte dan helemaal. Die spullen hoorden bij haar, en andersom.

Geen twijfel over mogelijk. Zag er allemaal heel goed uit.

Paste allemaal prima bij elkaar. Oude vrouw tussen gespaarde spullen.

Maar nu is zij er niet meer. En daarmee zijn de spullen opeens ook veranderd. Het zijn opeens oude spullen. Soms zelfs ouwe bende.

Troep. Ouwe meuk zou mijn vader zeggen.

Want degene die de spullen een betekenis gaf, is er niet meer.

We kijken ernaar, mijn broer en zus en ik.

Alles wordt opnieuw bekeken.

Alles gaat meerdere malen door onze handen.

Alles had een betekenis voor mijn vader en moeder.

Maar ze zijn er niet meer.

Een groot deel ervan brengen we naar de stort.

Zo gaat het dus, je hebt in je leven allemaal spullen verzameld. Je hebt hard gewerkt en gespaard om bepaalde dingen eindelijk te kunnen kopen. Een wereld om je heen ingericht waar je je fijn voelt, waar je je thuis voelt. En je bent nog geen week weg en ze brengen het grootste deel gewoon naar de stort. Hop, weg. Dat is dus het leven.

Hopla, de container in.

Een paar dagen vind ik het een bijzonder somber makende gedachte.

Ik kijk om me heen in mijn eigen huis. Mooie dingen hoor. Bijvoorbeeld wat ik heb meegenomen van reizen. Of die twee stoelen die ik al mijn hele leven overal mee naar toe verhuis…. of ….al die plakboeken met krantenberichten en recensies. Er is zoveel.

Maar als ik er niet meer ben dan wordt het dus gewoon weg gegooid.

Hebben ze niks meer aan. Kan niemand kwijt.

Somber makend.

Maar na een paar dagen is dat gevoel opeens veranderd.

Opeens maakt het me juist blij.

Opeens denk ik. Wacht eens even, zo belangrijk ben je dus als persoon.

Jij bent degene die betekenis kan geven. Aan alles en iedereen om je heen. Een ziel geven. Jij geeft kleur. Jij kan dus dingen be-tekenen. Je kunt het be-zielen.

Omdat jij er bent worden dingen van belang.

Maar natuurlijk ook bij mensen. Juist bij mensen.

Je kunt mensen belangrijk maken.

Niet zo dat als jij er niet bent dat je de andere mensen gelijk naar de stort kunt brengen en ze in de container met biologisch afval kunt mikken.

Maar je bent dus wel belangrijk.

De tijd dat jij er bent, kun je dus van alles betekenen.

En opeens ziet , al is het voor dat moment, alles om me heen er anders uit.

Voor een moment begrijp ik beter wat, op een bepaalde manier, wel of niet belangrijk is. En ik zeg “wat” , maar ik bedoel “wie”.

Spullen gaan naar de stort.

Mensen geven betekenis.

Nou, dan heb ik er opeens nog meer zin in om daar dan ook echt iets bijzonders van te maken.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Tekst: Peter Heerschop. Foto: Robert Alexander.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden