null Beeld

Corry Konings openhartig over haar Expeditie Robinson avontuur

Zangeres Corry Konings (67) deed dit jaar mee aan Expeditie Robinson. In Libelle 53 vertelt ze over haar belevenissen op het eiland. Sinds haar deelname is ze weer helemaal ‘hot’.

Online redactie Libelle

“Ik ging nooit zonder make-up de deur uit. Als ik nu even snel boodschappen wil doen, denk ik: ach, wat lippenstift is genoeg. De mensen hebben me op televisie toch al zonder make-up gezien, het kan alleen maar meevallen.

Toen ik werd gebeld met de vraag of ik wilde meedoen aan Expeditie Robinson, riep ik meteen: ‘Dat is toch niks voor mij?’ Jawel, zeiden ze, het is juist wel iets voor jou. Nu had ik eerder al meegedaan aan programma’s als Sterren op het ijs en Sterrenslag, misschien dachten ze daarom aan mij. Maar ik was totaal verbaasd. Ik ben een trouwe kijker, dus ik weet dat je uithoudingsvermogen moet hebben en dat je op de proef wordt gesteld. Daarbij: ik was 66 jaar! Maar toen ik erover ging nadenken, vond ik het toch een leuke uitdaging.”

Enorme vliegen

“Om me voor te bereiden, ben ik cardio- en krachttraining gaan doen en ik heb een survivalcursus gevolgd. Van één dag maar hoor, ik wilde vooral leren knopen, zodat ik een hut kon maken en niet in het zand hoefde te slapen. Ik heb ook geleerd om vuur te maken, en de cursusleider vertelde over insecten en slangen. Er was een slang, zei hij, als je daardoor wordt gebeten, moet je snel ingrijpen. Toen schrok ik wel even. Maar ter plekke heb ik de knop omgezet en nergens over ingezeten.

Samen met mijn team heb ik een hut gebouwd waarin we met zijn zevenen zo dicht op elkaar lagen dat we ons ’s nachts nauwelijks kon omdraaien. We hadden geen telefoon, geen horloge, geen tandpasta, wc-papier of gezichtscrème. Alleen zonnebrand en Deet, dat was noodzakelijk. Toch heb ik niets gemist. In Nederland kan ik niet zonder telefoon en drink ik graag een wijntje, maar op dat eiland heb ik niet eens aan wijn of een telefoon gedácht. In het begin was het raar om niet te weten hoe laat het was en werden we soms overvallen door de schemering, maar ook dat went. Net zoals enorme vliegen die enorm hard zoemen. Ik zei tegen mezelf: Corry, je moet er gewoon niet naar luisteren.

Ik bleef uiteindelijk met Johnny Kraaykamp over op Duivelseiland, dat was de gezelligste tijd. We konden goed met elkaar opschieten en hebben veel gekletst over vroeger. Ik heb als jong meisje in 1974 in de bioscoopfilm De Vijf van de Vierdaagse gespeeld, waar Johnny ook in speelde. Hij wist dat niet meer, zo grappig.”

null Beeld

Zelfvertrouwen

“Ik heb het vijftien dagen volgehouden. Dat had ik niet gedacht. Ik ben altijd bang om te falen en verwachtte dat ik er na een week al uitgefloept zou worden. Dat ik het zo lang volhield, heeft me meer zelfvertrouwen gegeven. Ik dacht: zie je wel, ik kan het wel, ik ben sterk. Ook mentaal. Toen Aisha, de rapzangeres, tegen mij uitviel, schrok ik daar flink van. Ik wil er verder niet veel over zeggen, waarschijnlijk zat ze gewoon niet goed in haar vel en verloor ze de controle over zichzelf. Dat kan gebeuren. Maar ik werd er stil van. Daarna dacht ik: hup, doorgaan. Stilstaan heb ik nooit gedaan in mijn leven. Ook niet als er iets tegenzit.

Het was wel even wennen toen ik mezelf voor het eerst terugzag in badpak. Dat was in een studio in Hilversum, op zo’n groot scherm. Daarna viel het op tv mee, op een gegeven moment dacht ik zelfs: hé, ik ga er steeds beter uitzien! Misschien ook omdat ik ontzettend veel leuke reacties kreeg. Zelfs mensen die ik niet kende, zeiden: ‘Je bent mijn held.’ Ik werd er verlegen van.”

Hit zonder liedje

Door Expeditie Robinson ben ik in een keer weer hot. Ik sta ineens weer in de picture. Ik ben een hit zonder liedje, zeg maar, haha. Dat vind ik geweldig. Ivo Niehe en Peter van der Vorst hebben me in hun uitzending gehad en ik krijg veel aanvragen voor optredens. Die verwachtte ik pas volgend jaar, als het nieuwe album uitkomt waar ik mee bezig ben. In 2019 zit ik namelijk vijftig jaar in het vak, daar wil ik aandacht aan besteden. Want vijftig jaar zingen, zonder te stoppen, dat is toch eigenlijk niet normaal lang. Dat jubileum ga ik vieren, maar niet in Ahoy, zoals vijfentwintig jaar geleden. Ik mag dan wel ‘hot’ zijn, maar ik denk niet dat ik Ahoy nog volkrijg.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Astrid Theunissen. Fotografie: Petra Hoogerbrug.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden