null Beeld

Dagboek Koen 13: “Ze staat zo dichtbij dat haar borsten mijn arm raken”

Koen heeft het gek genoeg behoorlijk naar zijn zin in het hotel.

Loretta, de verzorgster van Babs, komt wat wijfelend naar me toe. ‘Eh… Koen, we denken dat het beter is als je wat minder vaak langskomt. Maud heeft er last van.’

‘Maud heeft er last van? Hoe kan dat nou?’

‘Babs is nogal onhandelbaar bij Maud, en we denken dat ze jaloers is.’ Loretta kijkt me van onderuit aan met haar donkere ogen. ‘Babs is ’s middags altijd uitgeput als Maud komt en ze blijft maar volhouden dat Maud jou van haar wil afpakken.’

Ik schiet in de lach. ‘Daar kan Maud toch wel tegen, of is die ook jaloers?’ Door de appgroep van vriendinnen, weet ik inmiddels dat jaloezie onder vrouwen hele rare kronkels veroorzaakt.

Loretta moet nu ook lachen, waarbij haar stralende gebit zichtbaar wordt. ‘Je weet soms niet hoe mensen redeneren als het over zulke dingen gaat.’

‘Prima, dan kom ik gewoon niet meer. Het is haar moeder.’

Haar borsten raken mijn arm

‘Of…’ Loretta komt iets dichterbij staan, waarbij ik haar zware parfum ruik. ‘Ik kan ook tegen Maud zeggen dat we het omdraaien. Dat zij in de ochtenden komt en jij ’s middags. Dan is het probleem ook opgelost toch?’

Ik begrijp het niet helemaal. ‘Dan is Babs nog steeds jaloers toch?’

‘Wij denken dat Babs het dan niet zo doorheeft. Dan komt Maud na een lange nacht, en is het ’s middags feest met jou.’

Ik wil Loretta niet teleurstellen, maar in de middag moet ik echt op de boot zijn. ‘Sorry… dat wordt lastig. Maar misschien in het weekend.’

Als ik even later naar huis wil gaan, neemt ze me apart. Dit keer staat ze zo dichtbij dat haar borsten mijn arm raken. ‘Hee Koen… als je dan niet meer hier komt… heb jij toevallig zin om een keer met mij af te spreken?’

Deze had ik totaal niet zien aankomen. ‘Eh… ik… Maud en ik hebben problemen’, gooi ik er plompverloren uit.

‘Ja, dat weet ik, dus ik dacht… Maar sorry, dat ik het heb voorgesteld.’ Ze draait gegeneerd haar gezicht af.

‘Nee geeft niet, maar we zijn nog niet officieel uit elkaar. En ik weet ook niet of ik dat wel of niet wil… Uit elkaar, bedoel ik.’

‘Snap ik. Kom je nog weleens hier?’

‘Ja tuurlijk.’

Loretta schenkt me nog een ingetogen lach en loopt daarna weg. Ik kijk haar na. Haar schouders gerecht, haar billen die ritmisch meebewegen op haar tred.

Die avond hoef ik geen moeite te doen om een fantasie op te wekken…

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden