null Beeld

Dagboek Koen 38: “Pas als ik een harde klap hoor, kijk ik op”

Koen had een afspraakje met Lotte bij een hotel…

Lees ook het Dagboek van Maud.

Ik ben niet naar binnengegaan. Ik was zelfs te laf om haar te bellen, en heb een bericht gestuurd: ‘Lotte, ik betaal de kamer, maar kan er zelf niet zijn. Het spijt me.’ Ik heb niks van haar terug gehoord. Maud was verbaasd toen ik er weer was. Ik zei dat ik me niet lekker voelde, en daarmee loog ik niet eens. Ze stopte me in bed en verwende me met groene thee, verse sushi en een massage. Voor iemand zorgen kan Maud als de beste.

Ik heb mezelf bij mijn kladden gepakt. ‘En nou is het klaar, je gaat iets doen!’ heb ik tegen mezelf gezegd. Maud hintte daar ook al een paar keer naar, maar het gebeurt pas echt als ik het zelf wil. De boot is klaar en ook al is het seizoen bijna voorbij, ik ga mijn idee van laatst, nu in de markt zetten. Terwijl buiten de regen met bakken uit de lucht valt, zit ik binnen achter mijn laptop een website te bouwen: Coronaveilige Zeiluitjes voor kleine groepen. Als het gaat lopen dan betekent dat niet alleen dat we weer wat meer inkomsten hebben, maar ook dat ik af en toe dit huis kan ontvluchten en met nieuwe mensen in aanraking kom. Dat lijkt me verstandiger dan een affaire beginnen, en alle schepen achter me verbranden. Wat dacht ik überhaupt…?

Omdat ik zo geconcentreerd bezig ben, heb ik niks in de gaten. Pas als ik een harde klap hoor, kijk ik op. Ik zie meteen op dat Babs niet meer achter me op de bank zit - ze wil de laatste tijd niet meer alleen in haar kamer zitten, dat vindt ze eng. Ik ga naar de keuken waar het geluid vandaan kwam en zie dat de ruit van de keukendeur aan diggelen ligt. Inbraak is het eerste waar ik aan denk, omdat we de deur altijd op slot draaien, maar dan zie ik Babs staan onder het afdak van de schuur. Als ze me ziet zwaait ze met een blije kop naar me. Ik wil naar buiten lopen maar de deur zit nog steeds op slot, hoe is ze dan buiten gekomen?! Als ik eenmaal bij Babs ben is het me meteen duidelijk, over haar benen zit allemaal bloed. Ze is door het gat gekropen. ‘Zult u niks tegen Maud zeggen, meneer?’ vraagt ze fluisterend als ik haar wonden verzorg.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden