null Beeld

Dagboek Koen 40: “Het lijkt alsof alles weer op springen staat”

Babs ligt in het ziekenhuis na een ontsnappingspoging uit het keukenraam. Maud impliceert dat Koen dit expres heeft laten gebeuren. 

Lees ook het Dagboek van Maud.

Babs heeft het overleefd. In de uren dat we in het ziekenhuis moesten wachten, heb ik misschien wel voor het eerst langdurig met Mauds zus gesproken. Ze vertelde me dat ze gaat scheiden van haar man Mark en dat ze hem totaal niet meer trekt. Goede beslissing, ik mocht die vent sowieso nooit. Toen ik dat tegen haar mompelde, keek ze me eerst aan op een manier waarvan ik dacht: ai, nou gaat ze me slaan, maar toen gierde ze het uit.

Ik had door Maud altijd het gevoel dat er weinig te lachen viel met Juliet, maar we hadden ondanks de omstandigheden veel lol met elkaar. Misschien juist omdat alle maskers afvielen. Ik kwam er ook achter dat ze behoorlijk scherp kan analyseren. Maud gebruikt vaak zoveel woorden dat ik ergens halverwege afhaak, en als ze eenmaal bij het eind komt heb ik geen flauw benul meer wat nou eigenlijk haar punt is. Behalve dan die opmerking over dat ik haar moeder had willen vermoorden, die was straight to the point. Duidelijke taal.

Er is iets in mijn hoofd gebeurd, ik weet het niet, maar het lijkt of alles weer op springen staat. En dan heb ik het over mijn huwelijk met Maud. Dat hele gedoe met mijn schoonmoeder heeft het glashelder gemaakt: wat ik ook doe, het zal nooit goed genoeg zijn voor haar. Zoals alles wat Juliet ooit gedaan heeft ook niet gezien wordt door Maud. Maud weet als enige wat er nodig is en Maud is blijkbaar ook de enige die dat kan geven.

Nu ze dan eindelijk begrepen heeft dat Babs niet langer in huis kan blijven wonen, is het weer tijd voor de volgende hobbel: ‘Hoe gaan we een leuk tehuis voor mama vinden?’ Want ook dat voldoet natuurlijk nooit aan haar standaard. En als Babs dan daar zit, kun je er vergif op innemen dat ze er minstens twee keer per dag heen moet “omdat niemand anders het doet.”

Rosa komt naar me toe: “Pap, trek jij dit eigenlijk nog wel een beetje?”

“Ja, hoor, hoezo?” vraag ik.

“Nou, gewoon met deze hele situatie met oma enzo. En dan mama…”

‘Wat is er met mama?” vraag ik.

“Gewoon, hoe zij met dit soort situaties omgaat.” Rosa draait met haar ogen.

Het is gek, het lijkt of iedereen om Maud heen danst om maar niet te hoeven zeggen: "Waar ben jij in godsnaam mee bezig?"

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden