null Beeld

Dagboek Koen 46: “Als ik denk aan haar gezicht terwijl ze genoot, word ik opnieuw opgewonden”

Koen wil niet zijn relatie verbreken, maar hij wil ook niet dat Lot en hun toekomstige kind uit zijn leven verdwijnt…

Lees ook het Dagboek van Maud.

Terwijl Maud druk aan het redderen is om het zo gezellig mogelijk voor haar moeder te maken, sta ik nog in brand van de seks die ik met Lot heb gehad op de boot. Ik had me nog zo voorgenomen om er niet aan te beginnen, maar toen ze naast me ging zitten, kon ik mezelf niet meer inhouden. Het was sterker dan mijzelf. Dit onbedwingbare, fatalistische gevoel maakte het de meest zinnelijke, vurige vrijpartij die ik met haar had. Ook van haar kant was het zo hevig… Als ik nu nog denk aan haar gezicht terwijl ze genoot, word ik opnieuw opgewonden.

Als ik drie keer een opmerking van Maud mis, omdat er ik echt niet met mijn gedachten bij ben, dwing ik mezelf om niet meer aan haar te denken. Maar je weet dat je je gedachten niet helemaal kunt sturen, en juist als je je het je voorneemt om ergens niet aan te denken, moet je er juist aan denken. Op een bepaald moment hou ik het niet meer en loop ik naar de wc om haar te bellen. Ze neemt gelukkig meteen op. “Spreek ik met de meeste fantastische minnaar van het westelijk halfrond?”

Bang, haar woorden hebben meteen effect op mijn geslacht. Een reactie die iedere vent in zijn kruis zou voelen. “Ik mis het nu al,” fluister ik.

Haar prachtige lach klinkt. “Het? Sinds wanneer ben ik een het.”

“Jij bent zeker geen het,” zeg ik, “maar we hebben 'het' wel gedaan vanmiddag.” Ik schrik me helemaal kapot als Maud ineens op de deur klopt, wat ik aan het doen ben. Uit nervositeit hang ik op en laat ik haar meteen zien wie er belde: Maarten. Ik had de naam van Lot in mijn telefoon al meteen veranderd in Maarten. Ook heb ik met haar al vanaf de eerste keer afgesproken om geen intieme of persoonlijk appjes uit te wisselen.

Ik heb ooit eens gelezen dat de meest geheime affaires uitkomen door hun smartphone. Dus alleen zakelijke berichten. Later als ik twee glazen wijn achterovergeslagen heb en de boel wat opvrolijk met de kinderen – we zingen Franse liedjes, dansen door de kamer – blijven mijn ogen plotseling aan die van Maud haken. Het lijkt of ze dwars door me heen kijkt. Dan zie ik dat ze begint te huilen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden